Music festivals and cultural participation: The case of Istanbul
Müzik festivalleri ve kültüre katılım: İstanbul örneği
- Tez No: 1023100
- Danışmanlar: DOÇ. DR. SERHAN ADA
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Sahne ve Görüntü Sanatları, Müzik, Sosyoloji, Performing and Visual Arts, Music, Sociology
- Anahtar Kelimeler: Canlı müzik, Live music
- Yıl: 2026
- Dil: İngilizce
- Üniversite: İstanbul Bilgi Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Programlar Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Sanat ve Kültür Yönetimi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez, İstanbul'da düzenlenen müzik festivallerini, kültüre katılım perspektifi üzerinden incelemektedir. Müzik festivalleri akademik literatürde ağırlıklı olarak ekonomik bir mercek üzerinden ele alınmaktadır; ancak bu çalışma festivalleri şehirde bir karşılaşma alanı ve ortak kutlama pratiklerini mümkün kılabilecek üçüncü mekânlar olma potansiyelleri ve kültür hakkı çerçevesi üzerinden değerlendirmektedir. Girişin ardından tezin ikinci bölümü festival kavramının kuramsal temellerini, müzik festivallerinin tarihsel gelişimini, mekân ve zamanıyla olan özgün ilişkisini ve festivallerin barındırdıkları değerleri ele almaktadır. Üçüncü mekân teorisi çerçevesinde festivallerin kültüre katılıma dair potansiyeli, katılımcılarıyla arasındaki dinamik etkileşimler üzerinden değerlendirilmektedir. Üçüncü bölüm, Türkiye'deki kültür politikaları ve İstanbul'u kültürel üretimin merkezi olarak incelemektedir. Dördüncü bölüm ise üç vakayı analiz etmektedir: İKSV'nin Gezgin Salon Festivali, İBB'nin Haliç Festivali ve Kreşendo'nun Bu Festival Bizim festivalleri. Bu festivallere dair veriler, çeşitli görüşmeler, raporlar ve katılımcı anketi aracılığıyla elde edilmektedir. Çalışma 2009 yılında kavramsallaştırılan kültür üçgeni çerçevesini, İstanbul'daki müzik mekânlarının ve müzik festivallerinin güncel mekânsal dağılımını ve yoğunlaşma örüntülerini haritalandırarak genişletmektedir. Bulgular, İstanbul'daki festival sahnesinin mekânsal açıdan belirli bölgelerde yoğunlaştığını ve bu yoğunlaşmanın kültüre katılımda eşitsizlikler doğurduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, bir festivalin gerçek anlamda katılımcı olabilmesi için taşıması gereken asgari koşulları ortaya koymaktadır. Çalışma, Türkiye'de kültür alanında veri eksikliğine rağmen kültüre katılımın nasıl değerlendirilebileceğine dair bir metodoloji sunmayı da hedeflemektedir. Sonuç olarak bu çalışma, müzik festivallerinin birer eğlence alanının ötesinde, kültür hakkının savunulduğu ve toplumsal bir aradalığın mümkün kılındığı üçüncü mekânlar olma potansiyeli taşıdıklarını bağlama özgü verilerle öne sürmektedir.
Özet (Çeviri)
The thesis examines music festivals held in İstanbul from the perspective of cultural participation, taking into account the city's cultural ecosystem. Music festivals are predominantly approached through an economic lens in academic literature; however, the study evaluates festivals through their potential to function as third places that can enable spaces of encounter and shared celebratory practices within the city, as well as through the framework of the right to culture. After the introduction chapter, the second chapter addresses the theoretical foundations of the festival concept, the historical development of music festivals, the unique relationship of a festival with its place and time, and the values festivals embody. Within the framework of third place theory, the potential of festivals for cultural participation is assessed through the dynamic interactions among the participants. The third chapter maps İstanbul's cultural ecosystem, examining cultural policies in Türkiye and İstanbul's role as the center of cultural production. The fourth chapter analyzes three specific cases: İKSV's Gezgin Salon, İBB's Haliç Festival, and Kreşendo's Bu Festival Bizim. Data on these festivals and their organizing institutions are drawn from interviews, reports and the participant survey. The study extends the cultural triangle framework conceptualized in 2009 by mapping the current spatial distribution of music venues and festivals in İstanbul, revealing a concentration in certain districts that produces structural inequalities in cultural engagement. The comparative analysis of the three cases makes apparent the minimum conditions a festival must meet to be genuinely participatory, while also offering a methodology for evaluating cultural participation amid the scarcity of systematic data in Türkiye's cultural realm. In conclusion, the study argues that music festivals are more than spaces of entertainment, they can function as third places where the right to culture is advocated and social togetherness fostered.
Benzer Tezler
- The influence of Arabic Music Conference 1932 on Arabic makams
Arap Müzik Konferansı 1932'nin Arap makamlara etkisi
MOHAMED MOSTAFA AHMED MOHAMED
Doktora
İngilizce
2025
Müzikİstanbul Teknik ÜniversitesiMüzikoloji ve Müzik Teorisi Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. DR. GÖZDE ÇOLAKOĞLU SARI
PROF. DR. OZAN BAYSAL
- Hip hop kültüründe çok boyutlu üretim ve tüketim: Rap müzik Türkiye örneği
Multidimensional production and consumption in hip hop culture: The case of rap music Türkiye
ASLI SALTABAŞ
Doktora
Türkçe
2026
MüzikDokuz Eylül ÜniversitesiMüzik Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET FIRAT KUTLUK
- Corporate support to the arts and culture: Jazz festivals in Turkey
Sanat ve kültüre kurumsal destek: Türkiye'deki caz festivalleri
MELEK MÜGE ONAN
Yüksek Lisans
İngilizce
2019
Halkla İlişkilerİstanbul Bilgi ÜniversitesiSanat ve Kültür Yönetimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HATİCE GÖKÇE OKANDAN
- İzmir'de düzenlenen festivallerin kültürel kimlik ve aidiyet unsurları açısından incelenmesi
The examination of the festivals organized in izmir in terms of cultural identity and belonging
İLKNUR ÖZCAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Halk Bilimi (Folklor)Gazi ÜniversitesiTürk Halk Bilimi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ DİLEK TÜRKYILMAZ
- Giresun yayla şenlikleri
Giresun plateau festivals
MEHMET ÖZDEMİR
Doktora
Türkçe
2017
Türk Dili ve EdebiyatıHacettepe ÜniversitesiTürk Halk Bilimi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NEBİ ÖZDEMİR