B6 vitamininin AGE oluşumu üzerine etkilerinin, STZ diabetik deneysel hayvanlarının böbrek dokularında incelenmesi
Effects of vitamin B6 on formation of AGE in renal tissues of STZ induced diabetik rats
- Tez No: 137968
- Danışmanlar: PROF. DR. GÜLDEN BURÇAK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Biyokimya, Biochemistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2003
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Biyokimya Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Diabetik nefropati patogenezindeki major biyokimyasal mekanizmanın ileri glikasyon olduğu kabul edilmektedir. Hiperglisemide gerek ileri glikasyon ile ve gerekse poliyol yolu aktivasyonu ile ilişkili olarak ve diabette antioksidan statüdeki zayıflamaya bağlı olarak oksidatif streste meydana gelen artış patogenezde önemli rol oynamaktadır. Son yıllarda Bö vitamerlerinin vitro koşullarda ileri glikasyonu engellediği belirtilmiştir. Bu tez çalışmasında DN gelişimi böbrek ağırlığı/vücut ağırlığı, idrar hacmi, GFR, Pa mikroglobulinüri, mikroalbuminüri parametreleri ile izlendi Böbrek ve plazma AGE- peptid düzeyi ve lipooksidatif hasarın spesifik göstergesi olan 8-epi-PGF2a analizi ile bu parametrelerin birbirleri ve nefropati kriterleri ile olan ilişkileri değerlendirildi. RCO'lan detoksifıye ettiği bilinen ve DN'de bu rolü fazlaca çalışılmayan AR aktivitesi tayin edildi. Çalışmada 8 aylık erkek 46 adet Wistar albino erkek sıçan kullanıldı. 70 mg/kg ip STZ ; uygularak diabetik yapılan sıçanlar üç gruba ayrıldı. Bir gruba tedavi uygulanmazken diğer iki gruba insülin (4Ü/gün) ve piridoksai-5 '-fosfat (PLP) (içme suyunda 50mg/kg) verildi. Diğer sıçanlar kontrol ve PLP gruplarına ayrıldı. 89. günün sabahında tek tek metabolik kafeslere konulan sıçanlar bir gecelik açlık sonunda; tartıldı, idrar örnekleri alındı, eter anestezisi altında heparinize kan örnekleri, sakrifikasyon sonrasında ise böbrekleri alındı Glukoz, kreatinin, aldoz redüktaz aktiviresi spektrofotometrik; mikroalbumin, HbAıc irnmüntürbidimetrik olarak tayin edildi. p2 mikroglobulin immün kemilüminesans sistem ile çalışıdı. 8-epi-PGF2a ELISA ile % AGE-peptid“diode array”ve fluoresan detektörlerin seri bağlandığı HPLC sisteminde analizlendi. Deney hayvanlarında hiperglisemi ile birlikte diabetik tablonun diğer karakteristikleri olan glukozüri, poliüri ve polidipsi saptandı. Diabet grubunda |3 2 mikroglobulin, mikroalbumin ve plazma kreatinin değerlerinin kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek olması bu gruptaki sıçanların diabetik nefropatinin en azından mikroalbuminüri evresinde olduklarını gösterdi. Diabet grubunda kreatinin klirensi ve aldoz redüktaz dışındaki tüm parametrelerin kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulundu. Plazma ve Böbrek AGE peptid konsantrasyonunu kontrol grubundan anlamlı yüksek olması ve diabet grubunda plazma ve böbrek AGE-peptid 125düzeyleri arasında saptanan korelasyon (r=0877, p=0,002) plazma x\GE düzeyinin doku AGE düzeylerinin bir göstergesi olduğunu ortaya koydu. İnsülin grubunda böbrek hipertrofisi ve % AGE-peptid dışındaki tüm parametrelerin diabet grubundan anlamlı derecede düşük saptanması insüiinin metabolik kontrolü düzelterek nefropati gelişimini yavaşlattığını gösterdi. PLP verilen diabetik gruptaki glomerüler hasarın bir göstergesi olan mikroalbuminüri ve 8-epi-PGF?a değerlerinin diabet grubundan anlamlı derecede düşük, kontrol grubundan ise anlamlı yüksek olduğu bulundu. Ayrıca PLP tedavisi AGE peptid düzeylerini diabetik gruba göre istatistiksel olarak anlamlı olmakla beraber azalttı. Diabet grubunda HbAlc ile P 2 mikroglobulinüri ve idrar hacmi arasında,“”Diabet + İnsülin'"' grubunda 8-epi PGF^a ile hem glukoz ve hem de mikroalbuminüri arasında, PLP grubunda ise 8-epi PGF2a ile böbrek AGE-peptid arasında ilişki olduğu bulundu. Bu bulgular diabette artan ileri glikasyonun ve oksidatif stresin tübüler ve glomerüler hasar gelişimine neden olduğunu gösterdi. PLP tedavisinin mikroalbuminüri ve lipoperoksidatif hasarı engelleyerek nefropati gelişimini yavaşlattığı gösterildi. PLP'nin potensiyal bir AGE/ALE inhibitörü olması AGE aracılı hasan önleyebilir. 126
Özet (Çeviri)
SUMMARY Advanced glycation is reported to be the major mechanism in diabetic nephropathy pathogenesis. Increased oxidative stress due to advanced glycation, polyol pathway activation and decreased antioxidant status, plays an important role in pathogenesis. Recently vitamin B6 and its vitamers have been shown to inhibit advanced glycation in vitro. In the study the development of diabetic nephropathy was evaluated with % kidney weight /bodyweight, urinary volume, creatinine clearance (GFR), p\ microglobulinuria, microalbuminuria. We analyzed kidney and plasma AGE-peptid and urinary 8-epi- PGFaa as a specific marker of lipooxidative injury and evaluated the relationships between these parameters and nephropathy catenas. We assassed AR which is known to detoxify reactive dicarbonyl compounds. This role for AR has not been extensively investigated in DN. In the study 46 male Wistar albino rats aging 8 months were used. The. rats that were administered STZ (70mg/kg ip), were allocated to three groups. One group was not treated and the other two groups were treated with either pyridoxal-5'-phosphate (PLP) (50mg/kg in drinking water) or insulin (4U/day). Other rats were divided into control, and PLP given control groups. At the end of the experimental period, the rats were housed in metabolic cages and after 24 hour urine samples were collected and rats were sacrified under ether anasthaesia. Glucose, creatinine and aldose reductase were anaylzed spectrophotometrically and microalbumin and HbA[0 were analyzed immunturbidimetrically. p2microglobulinuria was assessed by immunchemi- luminescence system. 8-epi-PGF2a was assessed by ELISA and %AGE- peptide was detected by HPLC sytem with“Diode array”and fluorescence detectors connected online. Hyperglycaemia glucosuria, polyuria and polydypsia were observed in diabetic rats. Significantly increased values for p2 microglobulinuria, microalbuminuria and plasma creatinine in diabetic rats in comparison to control revealed the establishment of diabetic nephropaty phase 3. In diabetic group except creatinine clearance and aldose reductase, all parameters were found to be significantly important compared to controls. Correlation between kidney and AGE-peptid levels in diabetic group showed that 127plasma AGE-peptide levels may be a marker of tissue AGE levels. In diabetic group HbAic was correlated with p\ microglobulin (r=0,769, p=0,015) and urinary volume (r=0,698 p=0,036). Insulin treatment caused significant decrease in all parameters except renal hypertrophy and plasma AGE-peptide levels, and showed that insulin slowed the progression of nephropathy by improving metabolic control. In“”Diabet + PLP“”group microalbuminuria as a marker of glomerular injury and 8-epi- prostaglandin F2a as a marker of oxidative stress were found to be significantly lower than diabetic and higher than control group. Also PLP supplementation reduced AGE- peptid levels (not significantly different compared to diabetic group). In diabetic group HbAlc was corelated with B2 microglobulinuria and urinary volume and in insulin treated group 8-epi PGFja was correlated with glucose and microalbuminuria. These findings show that increased oxidative stress and advanced glycation cause glomerular and tubular damage in diabetes. PLP treatment slowed the progression of diabetic nephropathy by attenuating lipoperoxidative stress and decreasing glomerular injury. PLP, being a potent inhibitor AGE/ ALE may prevent AGE-releated damage in diabetic nefropathy. 128
Benzer Tezler
- Streptozosin ile deneysel diyabet oluşturulan sıçanlarda kapsaisin ve pridoksamin kombinasyonunun ileri glikasyon son ürünleri üzerine in vitro ve in vivo inhibisyon etkisinin araştırılması
In vitro and in vivo inhibition effect of capsaicin and pyridoxamine combination on advanced glycation end products in streptozotocin-induced experimental diabetes in rats
NESRİN İNCEÖREN
- Tromboanjiitis obliterans (Buerger hastalığı) hastalarındaintravenöz ilioprost tedavisinin distal kan akımı üzerineorta dönem etkisinin klinik ve in silico yöntemlerleklopidogrel ve asetil salisilik asit direnci ilekarşılaştırılarak incelenmesi
Investigation of the mid-term effect of intravenous iloprost treatment on distal blood flow in patients with thromboangiitis obliterans (Buerger's disease), compared with clopidogrel and acetylsalicylic acid resistance using clinical and in silico methods
İREM CANIAZ KINALI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisiİstanbul ÜniversitesiKalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NİLGÜN BOZBUĞA
- Non-alkolik yağlı karaciğer hastalığında tiyol-disülfid homeostazının hastalık aktivasyonu ile ilişkisi var mıdır?
Is there a relationship between thiol-disulfide homeostasis and disease activation in non-alcoholic fatty liver disease?
MERT KARAÇAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİLMİ ERDEM SÜMBÜL
- Kahvaltı Öğününde Tüketilen Besinlerde İleri Glikasyon Son Ürünlerinin (AGE) Belirlenmesi ve Vitamin B6 İçeriğine Göre AGE Oluşum İlişkisinin Değerlendirilmesi
Determination of Advanced Glycation End Products (AGE) in Food Consumed in Breakfast Meal and Evaluation of AGE Formation Relationship According to Vitamin B6 Content
BURCU ÜNAL
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Beslenme ve Diyetetikİstanbul Sabahattin Zaim ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA YAMAN
- Hemodiyalize giren son dönem böbrek yetmezliği olan hastalarda malnutrisyon inflamasyon ateroskleroz risk faktörleriyle beslenme ilişkisini saptama
Determining the relationship between malnutrition inflamation atherosclerosis risk factors and nutrition in end stage renal failure with hemodialysis patients
HACER ALATAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
Beslenme ve DiyetetikGazi ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİLAL YILDIRAN