The Limits of architecturalcritism; Architecture as a procress of represantation, commodification and legitimation
Mimarlık eleştirisinin sınırları;Yansıma, tüketime dönüşme ve meşrulaştırma süreçleri olarak mimarlık
- Tez No: 35684
- Danışmanlar: PROF. DR. HALUK PAMİR
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Mimarlık, Architecture
- Anahtar Kelimeler: Mimarlık Eleştirisi, Modernizm, Postmodernizm, Plüralizm, Mimarlık, Çoğulculuk, Architectural Criticism, Modernism, Postmodernism, Pluralism, Science, Architecture
- Yıl: 1994
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
oz MİMARLIK ELEŞTİRİSİNİN SINIRLARI! YANSIMA, TÜKETİME DÖNÜŞME VE MEŞRULAŞTIRMA SÜREÇLERİ OLARAK MİMARLIK GÜZER, Celal Abdi Doktora Tezi, Mimarlık Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Haluk Pamir Mayıs,1994, 212 sayfa. Yakın dönem mimarlık eleştirisinde mimarlığın“modern”geleneğinin artık savunulamaz olduğu paylaşılan bir düşünce olarak vurgulanıyor. Sanatta ve mimarlıkta“post-modernizmi”alternatif bir yaklaşım olarak benimseyen popülist anlayışlar mimarlık üretimini doğrudan etkileyen ve değiştiren karmaşık faktörlerin varlığını gözardı ediyorlar. Mimarlıkta çoğulcu ve post modern olarak isimlendirilen eğilimlere kültürün, ekonominin ve teknolojinin getirdiği yeni koşullar çerçevesinde bakıldığında mimarlığın kendi dinamiğinden kaynaklanan bir kültürel ve sanatsal içerikten çok bu koşulların kaçınılmaz yansımasını barındırdığı gözleniyor. Bu koşulların getirdiği bir özellik olarak, mimarlığın ideolojik zeminini yitirmesi, mimarlık ürünlerine çoğulculuk kavramının ötesinde bayağılığın meşrulaşması olarak yansıdı. Mimarlık eleştirisi de karşı çıkma gücünü yitirerek kavramsal farkların yitirildiği ve media toplumunun yapay etkilerinin meşrulaştırıldığı bir ortama dönüştü. Bu çalışma kriz olarak tanımlanabilecek bu dönüşümün doğasını anlamayı ve bu koşullar içindemimarlık eleştirisinin yönlendirici bir güç olarak sınırlarını saptamayı amaçlamaktadır. Mimarlık eleştirisinin içindeki tutum ve anlayış farklılıklarını, benzerlikleri ve karşıtlıkları belirlemeye yönelik bir kavramsal çerçeve sunulmakta, bu çerçeveden hareketle mimarlık eleştirisini yeniden sınıflamaya yönelik bir model oluşturulmaktadır. Mimarlık eleştirisinin farklı kültürel biçimleri arasında oluşan kavram farklılıklarının sanatla“kitsch”, imajla gerçek, popülerle kalıcı ve orijinalle taklit arasındaki ayırımları belirsizleştirdiği saptanmaktadır. Bu ayırımları yeniden kazanabilmek için mimarlık eleştirisinin de, çerçevesel farklılıkları içinde yeniden tartışılması ve eleştirilmesi herzamankinden daha gerekli.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT THE LIMITS OF ARCHITECTURAL CRITICISM: ARCHITECTURE AS A PROCESS OF REPRESENTATION, COMMODIFICATION AND LEGITIMATION GÜZER, Celal Abdi Ph D. in Architecture Supervisor: Prof.Dr. Haluk PAMİR May, 1994, 212 pages. In recent architectural criticism the common point that has been stressed was that it was no longer possible to defend the“modern”tradition of architecture. The popular acceptance of“post-modernism”as an alternative movement in arts and architecture ignored the complex and shifting factors that contribute to the actual production of architecture. When pluralism and so called post-modern tendencies in architecture are traced within the changing conditions in culture, economy and technology, one can see that architecture houses an inevitable reflection of these conditions rather than being a cultural and artistic force of its own. A divorce between architecture and ideology, as an outlining character of the new conditions, not only shows itself as a vulgarized version of plurality in architectural practice but also forces architectural criticism to face a crisis of becoming a context for legitimising“ dual -coded ”, opposing understandings of post-modernity and alienating effects of media-society. This study presents a critical effort to understand the nature of crisis in recent architectural nicriticism and to uncover the limits of architectural criticism as a manipulative power. It presents a conceptual framework for mapping positions in recent architectural criticism. A model is established for understanding the overlap, contradictions and differences among different modes of architectural criticism. An assimilating relation between different cultural forms of architectural criticism naturalizes the distinctions between art and kitsch, image and reality, pop and permanent, original and imitation. To regain these distinctions a criticism of architectural criticism is more vital than ever
Benzer Tezler
- Kısıtlılık kavramı üzerinden mimarlığa bakış: Bodrum Yarımadası konut mimarisinde kısıtlı farklılaşma
A critical review of architecture on the concept of constraints: Constrained differentiation of residential architecture in Bodrum Peninsula
ERENUS ATİLLA
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Mimarlıkİstanbul Teknik ÜniversitesiMimarlık Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FAZİLET YURDANUR DÜLGEROĞLU
- Mimarlık teorisi ve eleştirisinin taktiksel potansiyelleri: Yapılı çevre üretiminde enstrümanlaşmaya karşı özgürleşme potansiyeli olarak taktiksel eylemlilik
Tactical potentials of architectural theory and criticism: Tactical action as liberation potential against instrumentalisation in build environment
AYŞEGÜL ÇAKAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
Mimarlıkİstanbul Teknik ÜniversitesiMimarlık Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE ŞENTÜRER
- Türkiye'de süreli mimarlık yayınlarının sansür kavramı merceğinden incelenmesi
Examining architectural periodicals in Turkey through the concept of censorship
EZGİ TEZCAN KÜÇÜKKURU
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
Mimarlıkİstanbul Bilgi ÜniversitesiMimarlık Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ VELİ ŞAFAK UYSAL
- A twofold act of locating from a critical distance: A revisit to Constant's New Babylon
Kritik bir mesafeden ikili bir yer-bulma eylemi: Constant'ın Yeni Babil'i üzerine yeni bir okuma
ALİ DUR
