Geri Dön

İstihbarat örgütlerinin demokratik yönetimi ve hesap verebilirliği: Türkiye örneği

Democratic administration and accountability of intelligence agencies: The Turkish case

  1. Tez No: 356875
  2. Yazar: ALPER TAŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. YILMAZ ÇOLAK
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Kamu Yönetimi, Savunma ve Savunma Teknolojileri, Political Science, Public Administration, Defense and Defense Technologies
  6. Anahtar Kelimeler: İstihbarat, Hesap Verebilirlik, Demokrasi, Gözetim, MİT, İDB, JİT, Intelligence, Accountability, Democracy, Oversight, MİT, İDB, JİT
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Polis Akademisi
  10. Enstitü: Güvenlik Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Güvenlik Stratejileri ve Yönetimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada; Türkiye istihbarat örgütlerinin ve birimlerinin sivil-evrensel hak ve özgürlükler çerçevesindeki demokratik yönetimi, demokratik meşruiyeti ve çeşitli demokratik mekanizmalara olan hesap verebilirliği araştırıldı.“İstihbarat örgütleri, hesap vermez!”anlayışı, Soğuk Savaş döneminden kalma bir alışkanlıktır. İstihbarat faaliyetleri gizlilik temeli üzerine kurulmuş olsa da, demokratikleşmeyle paralel olarak şeffaf ve hesap verebilir bir hale getirilebilir. Demokrasilerde istihbarat faaliyetleri demokratik bir meşruiyete sahip olmalıdır. Bu nedenle, istihbarat örgütlerinin daha hesap verebilir olması için, istihbarat bürokrasisinin demokrasiye olan bağlılığının artırılması ve çeşitli reformlarla birlikte yasamanın sürekli ve etkili denetimi gerekmektedir. İstihbarat örgütlerinin ve faaliyetlerinin meşruiyetinin kaynağı; yasama, yürütme ve yargı erklerinin yanı sıra kamuoyu, STÖ'ler ve medyadır. Bunlar; istihbaratı demokratik değerler içinde yöneten, insan hak ve özgürlüklerini koruyan, objektif hukuk kriterleri içinde hareket etmelerini sağlayan sivil gözetim ve denetim mekanizmalarıdır. Ancak Türkiye'de istihbarat örgütleri bu mekanizmaların çoğuna hesap vermediği gibi, bazen hükümetlere bile hesap vermekten kaçınabilmektedir. Demokratik istihbarat; Türkiye gibi siyasal, sosyal ve ekonomik açılardan gelişen bir ülkede, olması gereken bir ölçüttür. Batılı ülkeler, istihbaratın hesap verebilirliği konusunda Türkiye'ye göre daha ileridedir. Buna rağmen, yeryüzünün hiçbir ülkesinde istihbaratta tam bir hesap verebilirlikten de bahsedilemez.

Özet (Çeviri)

This study investigates the intelligence agencies and units of Turkey within the framework of civil-universal rights and freedoms, democratic administration, democratic legitimacy and the accountability of democratic mechanisms. The view of the“intelligence agencies aren't accountable”mentality was from Cold War-era practice. Although privacy was established for intelligence activities, in line with democratization these should be transparent and accountable. In democracies, intelligence activities must have a democratic legitimacy. For this reason, in order to make intelligence agencies more accountable, increasing the intelligence bureaucracy's commitment to democracy and a variety of legislative reforms providing for effective and continuous control are necessary. The legitimacy source of the intelligence agencies and their activities derive from legislative, executive and judicial powers as well as the general public, NGOs and the media. These are the governing intelligence of democratic values, protection of human rights and freedoms, and permission to act within the objective legal criteria of civilian oversight and control mechanisms. In Turkey, however, the intelligence agencies do not answer to many of these mechanisms, sometimes even avoiding giving account to the government of the day. Democratic intelligence, as it may be termed, should be a benchmark in a politically, socially and economically developing country such as Turkey. Western countries are ahead of Turkey in respect of accountability of intelligence. However, when it comes to intelligence, no country can talk about full accountability.

Benzer Tezler

  1. Türk bankacılık sektöründe kullanılan yeni teknikler

    Başlık çevirisi yok

    EMRAH ÇAVGA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    BankacılıkHacettepe Üniversitesi

    İktisat Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TUĞRUL ÇUBUKÇU

  2. Kredilendirmede risk unsurunun değerlendirilmesine bir bakış

    Başlık çevirisi yok

    HATİCE FİDAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Bankacılıkİstanbul Üniversitesi

    İktisat Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAYRİ ERDOĞAN ALKİN

  3. Banka kredi kartları

    Başlık çevirisi yok

    PINAR İŞMEN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1991

    Bankacılıkİstanbul Üniversitesi

    PROF.DR. YÜKSEL ÜLKEN

  4. Kredi kartı ve uygulamaları

    Başlık çevirisi yok

    KEMAL KUZU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Bankacılıkİstanbul Üniversitesi
  5. Mali dünyamızın yeni kavramlarından: Factoring

    Başlık çevirisi yok

    SONER CANKO

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    İşletmeİstanbul Üniversitesi

    İktisat Ana Bilim Dalı

    DR. ÖZTİN AKGÜÇ