İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarının örgütsel adalete etkisi: Sivas Numune Hastanesi örneği
The impact of human resources management practices on organisational justi̇ce: An example of A Sivas Numune Hospi̇tal
- Tez No: 468793
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. FERDA ALPER AY
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Sağlık Kurumları Yönetimi, Health Care Management
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2017
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Cumhuriyet Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Sağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: 117
Özet
Bu çalışmanın amacı, kamu hastanelerindeki insan kaynakları yönetimi (İKY) uygulamalarının çalışanların örgütsel adalet algıları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemini, Sağlık Bakanlığına bağlı Sivas Numune Hastanesinde çalışan sağlık personeli oluşturmaktadır (n=425). Araştırma bulgularına göre; İKY uygulamalarının boyutlarından eğitim ve geliştirmenin hem örgütsel adalet, hem de örgütsel adaletin bütün boyutları (işlemsel adalet, dağıtımsal adalet, kişilerarası adalet ve bilgisel adalet) üzerinde pozitif etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. İKY uygulamalarının boyutlarından Çalışma ve Fiziki Şartlarının hem örgütsel adaleti hem de örgütsel adaletin boyutlarından işlemsel adalet, dağıtımsal adalet ve bilgisel adaleti pozitif etkilediği saptanmıştır. Benzer şekilde İKY uygulamalarının boyutlarından ücret ve ödül sisteminin, hem örgütsel adaleti hem de boyutlarından dağıtımsal adaleti ve bilgisel adaleti pozitif etkilediği tespit edilmiştir. Araştırma bulgularına göre; İKY uygulamalarının boyutlarından üstlerle iletişimin, sadece işlemsel adalet üzerinde pozitif etkiye sahip olduğu gözlenmiştir. Yine İKY uygulamalarının boyutlarından işgören bulmanın genel olarak örgütsel adaleti pozitif yönde etkilediği saptanmıştır. Öte yandan İKY uygulamalarına dair algıların sağlık çalışanlarının medeni durum ve yaş açısından farklılık gösterdiği ortaya konmuştur. Benzer şekilde dağıtımsal adalet algısının cinsiyet, medeni durum meslek ve eğitim düzeyi açısından farklılık gösterdiği saptanmıştır. İKY uygulamalarının boyutlarından kariyer sisteminin ise sadece bilgisel adalet üzerinde negatif etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Genel olarak İKY uygulamalarının örgütsel adaleti pozitif etkilediği ortaya konmuştur. Son olarak bu çalışmanın bazı kısıtlılıkları olduğu belirtilmiş, çalışmada tespit edilen sorunlara yönelik öneriler sunulmuş ve gelecekte bu alanda çalışma yapacak araştırmacılara bazı önerilerde bulunulmuştur.
Özet (Çeviri)
The purpose of this study is to examine the impact of human resource management (HRM) practices in public hospitals on employees' perceptions of organizational justice. The sample of the study consists of health workers in Sivas Numune Hospital of the Ministry of Health (n = 425). According to research findings; It has been determined that training and development from the dimensions of HRM practices have a positive effect on organizational justice and all dimensions of organizational justice (procedural justice, distributive justice, interpersonal justice and informational justice). It has been determined that the Working and Physical Conditions from the dimensions of HRM practices positively affect both the organizational justice and from the dimensions of organizational justice; procedural justice, distributive justice, informational justice. Similarly, it has been found that the wage and salary administration from the dimensions of HRM practices positively influences both the organizational justice and from the dimensions of organizational justice; distributional justice, informational justice. According to research findings; it has been observed that communication with the supervisors from the dimensions of HRM practices has a positive influence only on procedural justice. Again, employee selection from the dimensions of HRM practices has generally been found to influence organizational justice in a positive direction. On the other hand, perceptions of HRM practices have been shown to differ in terms of their marital status and age distribution. Similarly, the distributional justice perception was found to be different in terms of gender, marital status, occupation and education level. It has been determined that the career planning from the dimensions of HRM practices have a negative effect only on informational justice. In general, HRM practices have been shown to positively influence organizational justice. Finally, it is stated that this study has some limitations, suggestions are given to the problems identified in the study, and some suggestions have been made to the researchers who will work on this field in the future.
Benzer Tezler
- Endüstriyel çalışma ortamlarında otomatik aydınlık kontrolü
Automatic lighting control on industry
METİN ORTATAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Mühendislik BilimleriBozok ÜniversitesiMekatronik Mühendisliği Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ORHAN ER
- Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda hemodiyaliz işleminin trombosit aktivasyonu ve agregasyonu üzerine etkisi
Başlık çevirisi yok
MEHMET ARTAÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
NefrolojiAkdeniz Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İHSAN KARADOĞAN
- Osteoporoz osteoartrit ilişkisi
Başlık çevirisi yok
GÜNSEL SÜNBÜLOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonAkdeniz ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET İHSAN ARMAN
- The transformation of higher education by means of techno-parks: Case of Turkey
Yüksek öğretimin dönüşümü: Teknoparklar-Türkiye örneği
GAMZE SART
Doktora
İngilizce
2013
Eğitim ve ÖğretimBoğaziçi ÜniversitesiEğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA GÖK
- Zaman yönetiminin hemşirelerin iş verimine etkisi (İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk hastalıkları ve cerrahisi eğitim ve araştırma hastanesi örneği)
Effects of time management on nurses job efficiency (İzmir Dr. Behçet Uz Pediatric Desase and Surgery Training and Research Hospital Sample)
ELİF DALKIRAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
HastanelerBeykent Üniversitesiİşletme Yönetimi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ŞEFİKA DEMİRKAN