Tip 2 diyabetik hastalarda makrovasküler komplikasyonu değerlendirmede bir marker olarak iskemi modifiye albumin ölçümü
Measurement of ischemia modified albumin levels as a marker in order to evaluate macrovascular complications in TYPE 2 diabetes patients
- Tez No: 525007
- Danışmanlar: DOÇ. DR. HAYRİYE ESRA ATAOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Biyobelirteçler, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Komplikasyonlar, Oksidatif stres, Vasküler hastalıklar, İskemi modifiye albumin, Biomarkers, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Complications, Oxidative stress, Vascular diseases, Ischemia-modified albumin
- Yıl: 2018
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Diyabet prevalansının artması ile birlikte, diyabete bağlı komplikasyonların prevelansı da artmaktadır. Komplikasyonları erken tanımak ve tam olarak tedavi etmek için, erken müdahaleler gereklidir, bunları öngördürücü biyolojik belirteçlere ihtiyaç vardır. İskemi modifiye albümin(IMA), iskemik hasarı göstermede son yıllarda kullanılan ve oksidatif stresi gösteren bir marker olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmayla; IMA'nın diyabetik hastalarda makrovasküler komplikasyonların gelişimini öngördürdürücü, kolay uygulanabilir bir marker olup olmadığının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya etik kurul onayı alındıktan sonra Diyabet ve İç Hastalıkları Polikliniklerine başvuran, ardarda gelen 18 yaş üstü aydınlatılmış onamı alınmış toplam 90 tip 2 diyabetik hasta alındı. Son dönem organ yetmezliği olan, malignitesi olan, steroid tedavisi altına olan, aktif enfeksiyonu olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Diyabet takibinde rutin istenen tetkiklere ilave olarak alınan kan örneklerinden uygun kit temin edildikten sonra IMA düzeyleri çalışıldı. Normal dağılıma göre iki grubun sayısal verilerini karşılaştırmak için; student t test veya Mann withney u testi kullanıldı. Kategorik değişkenler, ki kare testi ile değerlendirildi. İki sayısal veriyi karşılaştırmak için Pearson Spearman korelasyon testi kullanıldı. p<0,05 veya %95 güven aralığı istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Makroanjiyopati olan hastalarda; yaş (p:0,010), kreatinin yüksekliği (p:0,001) ve eGFR'de azalma (p:<0,001) istatistiksel açıdan anlamlı olarak ilişkili saptandı. Mikroanjiyopati olan hastalarda; diyabet süresi (p:0,024), HgbA1c yüksekliği (p:0,038) , üre artışı (p:0,029), eGFR'de azalma (p:0,016) ve spot idrarda protein/kreatinin artış oranı (p:0,001) istatistiksel açıdan anlamlı olarak ilişkili saptandı. Makroanjipati olan ve olmayan hastalar arasında glukoz, HgbA1c yüksekliği, diyabet süresi, BMI, lipid profili, karaciğer enzimleri, IMA ve ABI değerleri açısından anlamlı fark saptanmadı. Mikroanjiyopatisi olan ve olmayan hastalar arasında yaş, BMI, lipid profili, karaciğer enzimleri, IMA ve ABI değerleri açısından anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: Diyabetik hastalarda, makrovasküler ve mikrovasküler komplikasyonların gelişimi ile IMA düzeyleri arasında ilişki yoktur. IMA'nın diyabette kronik komplikasyonların öngörülmesi için kullanılması uygun değildir, bu molekül muhtemelen akut hadiselerle daha ilişkilidir.
Özet (Çeviri)
Background:With the increasing prevalence of diabetes, the prevalence of complications related to diabetes is increasing. Early intervention is necessary to recognize and treat complications precisely, and predictive biomarkers are needed. Ischemia-modified albumin (IMA) is considered as a marker of oxidative stress in recent years in demonstrating ischemic injury. With this study; We aimed to evaluate whether IMA is an easily applicable marker for predicting the development of macrovascular complications in diabetic patients. Methods: A total of 90 type 2 diabetic patients who were consecutively admitted to the Diabetes and Internal Diseases outpatient clinics were enrolled in the study. Patients with end-stage organ failure, with malignancy, under steroid treatment, with active infection were excluded from the study. IMA levels were studied after obtaining the appropriate kit from the blood samples taken in addition to the routine examinations required for the follow-up of diabetes. To compare the numerical data of two groups by normal distribution; Student's t test or Mann withney u test was used. Categorical variables were evaluated by chi-square test. Pearson Spearman correlation test was used to compare two numerical data. A p <0.05 or 95% confidence interval was considered statistically significant. Results: Age (p: 0,010), creatinine elevation (p: 0,001) and decrease in eGFR (p: <0,001) were found statistically significant in patients with macroangiopathy. The duration of diabetes mellitus (p: 0,024), increase in urea (p: 0,029), increase in urea (p: 0,029), decrease in eGFR (p: 0,016) and increase in protein / creatinine in spot urine (p: 0,001) were statistically significant in patients with microangiopathy. It was found to be significantly related. There was no significant difference between the patients with and without macroangioma in terms of glucose, HgbA1c elevation, duration of diabetes, BMI, lipid profile, IMA, ABI and liver enzymes. No significant difference was found between the patients with and without microangiopathy in terms of age, BMI, lipid profile, IMA, ABI and liver enzymes. Conclusion: There is no relationship between the development of macrovascular and microvascular complications in diabetic patients and their IMA levels. IMA; it is not suitable for use in predicting chronic complications in diabetes, this molecule is probably more associated with acute events.
Benzer Tezler
- Anemisi olmayan tip 2 diyabetik hastalarda RWD ile HBA1C arasındaki ilişki
Association between RDW and HBA1C with non-anemic TYPE 2 diabetes mellitus patients
DERYA BAŞAK TANBUROĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FIRAT BAYRAKTAR
- Anemisi olmayan diyabetik hastalarda RDW ile diyabetik mikrovasküler komplikasyon ilişkisi
Microvascular complications relationship between RDW in diabetic patients without anemi
EMEL ÖZSARAÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGaziantep Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA ARAZ
- Serum preptin düzeylerinin Tip 2 diabetes mellitus hastalarında mikrovasküler komplikasyonlar ve biyokimyasal belirteçler ile ilişkisi
The relationship among serum preptin levels, microvascular complications, and biochemical markers in Type 2 diabetes mellitus patients
HARUN ŞENTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİnönü ÜniversitesiTıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET ÇAĞATAY TAŞKAPAN
- Diyabetik ayak hastalarında gremlin-1 düzeylerinin wagner sınıflaması ile ilişkisinin incelenmesi ve amputasyona gidişte bir biyobelirteç olarak kullanabilirliğinin değerlendirilmesi
Investigation of the relationship between gremlin-1 levels and wagner classification in diabetic foot patients and evaluation of its usability as a biomarker in the progress to amputation
ŞEYMA AÇIK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıEge Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. ŞEVKİ ÇETİNKALP
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM