Geri Dön

Femur boynu yerleşimli lokal agresif benign kemik tümörlerinin eksizyonu sonrası profilaktik tespit yöntemlerinin kompozit kemik modelleri üzerinde biyomekanik olarak karşılaştırılması

Biomechanical comparison of prophylactic fixation methods on composite bone models after excision of local aggressive benign bone tumors of the femoral neck

  1. Tez No: 734893
  2. Yazar: SEZAİ ÇALTEPE
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ENGİN ÇETİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Benign kemik tümörü, Biyomekanik, Femur boyun, Profilaktik tespit, Femur, Femur boynu, Kemik hastalıkları, Kemik neoplazmları, Benign bone tumor, Biomechanics, Femoral neck, Prophylactic fixation, Femur, Bone diseases, Bone neoplasms
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş: Proksimal femur lokal agresif kemik tümörlerinin sık görüldüğü bölgedir. Tümörün patolojik kırık riskini belirleyip profilaktik tespitinin yapılması önemlidir. Literatürde bu amaçla yapılmış optimal fiksasyon yöntemi seçimiyle ilgili yeterli çalışma yoktur. Bu çalışmada femur boynundaki defektlerin eksizyonu sonrası kullanılabilecek farklı tespit yöntemleri biyomekanik olarak karşılaştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 35 adet 3. jenerasyon kompozit femur kemik modeli kullanılmıştır. Kemik modelleri 7'şer şekilde 5 gruba ayrıldı. Grup 1 kontrol grubuna herhangi bir işlem uygulanmadı. Grup 2'de femur boynunda %50 defekt ve izole çimento uygulandı. Grup 3'te femur boynunda %50 defekt ve ters üçgen kanüle vida konfigürasyonu uygulandı. Grup 4'te femur boynunda %50 defekt ve ters üçgen kanüle vida + medial plak uygulandı. Grup 5'te femur boynunda %50 defekt ve dinamik kalça vidası (DKV) uygulandı. Tüm gruplarda aksiyel ve rotasyonel kuvvetler uygulanarak, biyomekanik rijitlikleri ve kırılma kuvvetleri ölçüldü. Bulgular: Grup 1 (kontrol grubu) ile grup 5 (%50 defekt + DKV), grup 4 (medial plak + kanüle vida) arasında eksenel rijitlik, torsiyonel rijitlik ve kırılma kuvveti açısından istatiksel olarak anlamlı fark olmadığı tespit edildi (p>0,05). DKV (grup 5) veya medial plak + kanüle vidalarla (grup 4) tespit uygulanan grupların mukavemetinin sağlam femurlar (kontrol grubu) kadar dayanıklı olduğu tespit edildi. Fakat grup 1 (kontrol grubu) ile grup 2 (%50 defekt + izole çimento), grup 3 (%50 defekt + kanüle vida) arasında eksenel rijitlik, torsiyonel rijitlik ve kırılma kuvveti açısından anlamlı fark olduğu tespit edildi (p<0,05). İzole çimento (grup 2) veya ters üçgen kanüle vidalarla (grup 3) tespit edilen grupların sağlam femurlar (kontrol grubu) kadar dayanıklı olmadığı tespit edildi. Sonuç: Femur boynunun %50 sini oluşturan defektlerde DKV veya medial plak + ters üçgen kanüle vida konfigürasyonu kullanımının biyomekanik test sonucunda, bu iki grubun sağlam kemik modeli kadar mukavemet gösterdiği izlendi. Patolojik kırık riskini önlemek amacıyla kullanılabilecek DKV veya medial plak + ters üçgen kanüle vida tespitinin çalışmadaki diğer gruplara göre biyomekanik olarak daha üstün olduğunu elimizdeki verilerle söyleyebiliriz. X

Özet (Çeviri)

Introduction: The proximal femur is common site of locally aggressive bone tumors. It is important to determine the risk of pathological fracture and prophylactic fixation of the tumor. In the literature, there are not enough studies on the selection of the optimal fixation method for this purpose. In this study, different fixation methods that can be used after excision of the defects in the femoral neck were compared biomechanically. Materials and Methods: In our study, 35 3rd generation composite femoral bone models were used. Bone models were divided into 5 groups as 7 each. No procedure was applied to group 1 control group. In group 2, 50% defect and isolated cement were applied in the femoral neck. In group 3, 50% defect in the femoral neck and inverted triangle configuration cannulated screws were applied. In group 4, 50% defect in the femoral neck and inverted triangle cannulated screws + medial plate were applied. In group 5, 50% defect in the femoral neck and dynamic hip screw (DHS) were applied. Biomechanical rigidity and failure loads were measured by applying axial and rotational forces in all groups. Results: There was no statistically significant difference between group 1 (control group) and group 5 (50% defect + DHS), group 4 (medial plate + cannulated screw) in terms of axial stiffness, torsional stiffness and failure load (p>0.05). It was determined that the strength of the groups that were fixed with DHS (group 5) or medial plate + cannulated screws (group 4) was as strong as the intact femurs (control group). However, a significant difference was found between group 1 (control group) and group 2 (50% defect + isolated cement), group 3 (50% defect + cannulated screw) in terms of axial stiffness, torsional stiffness and failure load (p<0.05). It was determined that the groups fixed with isolated cement (group 2) or inverted triangle cannulated screws (group 3) were not as durable as the intact femurs (control group). Conclusion: As a result of the test of using DHS or medial plate + inverted triangle cannulated screws configuration in defects that make up 50% of the femoral neck, it XII was observed that these two groups showed as much strength as the intact bone model. With our data, we can say that DKV or medial plate + inverted triangle cannulated screws fixation, which can be used to prevent the risk of pathological fracture, is biomechanically superior to the other groups in the study.

Benzer Tezler

  1. Femur intertrokanterik kırıklarda proksimal femur çivisi uygulamalarında lag vida yerleşim bölgesine ait dansitenin fiksasyon üzerine etkisi

    The effect of bone density at the lag screw insertion site on fixation in proximal femoral nailing for intertrochanteric femur fractures

    ÖMER FARUK ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YUSUF ALPER KATI

  2. Femur boynu yerleşimli kemik lezyonlarının büyüklüğü ile patolojik kırık riski arasındaki ilişkinin belirlenmesi

    Determination of the relationship between the size of the lesions located in the femoral neck and the pathological fracture risk

    BARIŞ ÇAYPINAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Ortopedi ve TravmatolojiMarmara Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BÜLENT EROL

  3. Geriatrik popülasyonda pertrokanterik femur kırıklarında sefalomedüller çivi uygulaması sonrası lag vidası cut-out'ına neden olan risk faktörlerinin araştırılması

    To investigate the risk factors causing lag screw cut-out after cephalomedullary nail application in pertrochanteric femur fractures in the geriatric population

    MELİH ÇAĞRI ELÇİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALPER ÖZTÜRK

  4. Femoroasetabular sıkışma sendromunda artroskopik tedavinin etkinliği

    The effectiveness of arthroscopy at the treatment of femoroacetabular impingement syndrome

    HARUN YASİN TÜZÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Ortopedi ve TravmatolojiGata

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İBRAHİM YANMIŞ

  5. Distal femur kırıklarında uygulanan tibia çivisi ile retrograd intramedüller çivileme tekniğinde distal kilit vidalarının anatomik oluşumlar ile ilişkisi

    The relationship of distal locking screws with anatomical structures in tibial nailing versus retrograde intramedullary nailing techniques in distal femur fractures

    YASİN ŞERİF ERHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Ortopedi ve TravmatolojiZonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERCAN ŞAHİN