Geri Dön

Evlilik uyumu ve ortak ebeveynlik ilişkisinin çocuklarda dışadönük problem davranışları yordama durumunun incelenmesi

The investigation of predictive situation of marital adjustment and coparenting relationship on externalizing problem behaviors in children

  1. Tez No: 826029
  2. Yazar: EMİNE ER
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. EMİNE DURMUŞ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Eğitim ve Öğretim, Psikoloji, Education and Training, Psychology
  6. Anahtar Kelimeler: Ortak Ebeveynlik, Evlilik Uyumu, Çocuklarda Problem Davranışlar, Ebeveynlik İlişkisi, Aile, Dışa yönelim davranış problemi, Evlilik, Ortak ebeveynlik ilişkileri, Problem davranış, Çocuklar, Ölçekler, Coparenting, Marital Adjustment, Problem Behaviors in Children, Parenting Relationship, Family, Externalizing behavior problem, Marriage, Coparenting relationship, Problem behavior, Children, Scales
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İnönü Üniversitesi
  10. Enstitü: Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Nicel araştırma deseniyle gerçekleştirilen bu araştırmada evlilik uyumu ve ortak ebeveynlik ilişkisi değişkenlerinin çocuklarda dışadönük problem davranışları yordama durumunun incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 6-11 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynler katılmış olup veriler ise“Kişisel Bilgi Formu”,“Yenilenmiş Çift Uyum Ölçeği”,“Birlikte Ebeveynlik Ölçeği”ve“Çocuk ve Gençler için Davranış Değerlendirme Ölçeği/6-18”kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizi sonucunda ebeveynlerin evlilik uyumunun; ebeveynlerin cinsiyeti, çalışma durumu, çocuk yetiştirme konularını konuşma durumu ve çocukların cinsiyetine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Bunun yanı sıra ebeveynlerin ortak ebeveynlik ilişkisinin; ebeveynlerin cinsiyeti, çocuk yetiştirme konularını konuşma durumu, çocuk yetiştirme sürecine büyük ebeveynlerin müdahale etme durumu ve çocukların yaşına göre anlamlı düzeyde farklılaştığı bulunmuştur. Ayrıca ebeveynlerin algısına göre çocuklarda dışadönük problem davranışların ebeveynlerin cinsiyeti, çalışma durumu, çocuk yetiştirme konularını konuşma ve çocuk yetiştirme sürecine büyük ebeveynlerin müdahale etme durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Pearson korelasyon analiz sonuçları incelendiğinde ise evlilik uyumunun çocuklarda dışadönük problem davranışlar ve olumsuz ortak ebeveynlik ilişkisi boyutlarıyla (birlikte ebeveynlik çatışması ve eşin ebeveynliğini küçümseme) negatif yönde ve olumlu ortak ebeveynlik ilişkisi boyutlarıyla (birlikte ebeveynlik anlaşması, desteği, iş bölümü ve aile ilişkilerinin ortak yönetimi) pozitif yönde ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öte yandan çocuklarda dışadönük davranış problemlerinin olumlu ortak ebeveynlik ilişkisi boyutlarıyla negatif ve olumsuz ortak ebeveynlik ilişkisi boyutlarıyla pozitif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Son olarak istatistiksel (adımsal) regresyon analizi sonucunda elde edilen model incelendiğinde, yordayıcı değişkenlerin (birlikte ebeveynlik çatışması, doyum ve uzlaşım değişkenleri) yordanan değişkendeki (çocuklarda dışadönük problem davranışlar) varyansın %43.1'ini açıkladığı saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.

Özet (Çeviri)

In this study, which was carried out with a quantitative research design, it was aimed to examine the prediction of externalizing problem behaviors in children by marital adjustment and coparenting variables. Parents with children between the ages of 6-11 participated in the study and the data were collected by using“Personal Information Form”,“Revised Couple Adjustment Scale”,“Coparenting Scale”and“Behavior Assessment Scale for Children and Young People/6-18”. As a result of the analysis of the data, it was found that the marital adjustment of the parents differed significantly according to the gender of the parents, their working status, the situation of talking about child rearing and the gender of the children. Also, it was found that the levels of coparenting relationship of the parents differed significantly according to the gender of the parents, the situation of talking about child rearing issues, the intervention of grandparents in the child-rearing process and the age of the children. In addition, according to the perception of parents, externalizing problem behaviors in children differed significantly according to the gender of the parents, their working status, talking about child rearing issues and the intervention of grandparents in the child-rearing process. When the results of Pearson correlation analysis were examined, it was concluded that marital adjustment was negatively related to externalizing problem behaviors and negative coparenting dimensions (coparenting conflict and underestimation of spouse's parenting) and positively related to positive coparenting dimensions (coparenting agreement, support, division of labor and joint management of family relationships). On the other hand, it was found that externalizing behavior problems in children were positively related to negative coparenting dimensions and negatively related to positive coparenting dimensions. Finally, when the model obtained as a result of statistical (stepwise) regression analysis was examined, it was determined that predictor variables (coparenting conflict, satisfaction and consensus variables) explained 43.1% of the variance in the predicted variable (externalizing problem behaviors in children). The results obtained from the research are discussed in the light of the relevant literature.

Benzer Tezler

  1. Hasta ve sağlıklı çocuk annelerinin evlilik uyumu öz yeterlik algısı ve çocuk gelişimi ile ilişkisi

    The relationship between patient and healthy children's mother and marital adaptation self-efficiency and child development

    EMİNE BEKAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    HemşirelikSivas Cumhuriyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FERDAĞ YILDIRIM

  2. The relationship among marital communication patterns, parental attitudes, and children externalizing and internalizing behavior problems

    Evlilik iletişim şekilleri, ebeveyn tutumları ve çocuklarda görülen dışsallaştırma ve içselleştirme problemleri arasındaki ilişki

    SELİN ANAHAR DELİBALTA

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2013

    PsikolojiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜROL FIŞILOĞLU

  3. Dindarlığın aile işlevleri üzerindeki etkilerine yönelik psikososyal bir araştırma

    A psychosocial study of the role of religiosity on family functions

    MELİKE İLERİSOY

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    PsikolojiMarmara Üniversitesi

    Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ ULVİ MEHMEDOĞLU

  4. The effects of marital satisfaction on coparenting in Turkish families: A dyadic perspective

    Türkiye'deki ailelerde evlilik memnuniyetinin ortak ebeveynlik ilişkisine etkisi: Çift perspektifi

    CANSU ECE

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2020

    PsikolojiÖzyeğin Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. SELENGA GÜRMEN

  5. 9-11 yaş grubundaki çocukların ebeveynlerinin evlilik uyumları ile çocukların benlik kavramı gelişimleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi

    A Study on the relationship between the marital adjustment of 9-11 years age group children's parents and children's development of self-concept

    DUYGU KOÇAK ÇELİK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Ev EkonomisiAnkara Üniversitesi

    Ev Ekonomisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜLEN BARAN