Geri Dön

Tip 2 diabetes mellitus tanısı olan hastalardatrigliserid glukoz indeksinin glisemik kontrol ile ilişkisi

The relationship between triglyceride glucose index and glycemic control in patients with Type 2 diabetes mellitus

PDF İndir

  1. Tez No: 880725
  2. Yazar: OĞUZCAN CULLA
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. YALÇIN HACIOĞLU, DR. HASAN ZERDALİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Glisemik kontrol, HbA1c, trigliserid glukoz indeks, Glycemic control, HbA1c, triglyceride glucose index
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Diyabetes Mellitus, relatif ya da mutlak insülin eksikliği veya periferik dokulardaki insülin etkisine karşı gelişmiş olan 'insülin direnci' nedeniyle ortaya çıkan, pek çok organı etkileyerek multisistemik tutuluma neden olan hiperglisemi ile karakterize kronik ve geniş spektrumlu bir metabolizma bozukluğudur. Trigliserid/Glukoz indeksi son dönemlerde yapılan çalışmalarda insülin direncinin gösterilmesinde kullanılan basit, maliyeti düşük, güvenilir, ucuz ve etkin bir yöntemdir. Çalışmamızda tip 2 diyabetes mellitus (T2DM) hastalarında trigliserid glukoz indeksinin glisemik kontrol üzerindeki ilişkisini analiz etmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız tek merkezli retrospektif, kesitsel bir çalışmadır. Çalışma örneklemini İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği ve İç Hastalıkları Polikliniklerine 01.12.2021-01.12.2023 tarihleri arasında iki yıllık süreçte başvurmuş 18-65 yaş aralığındaki T2DM'li hastalardan seçilmiştir. Çalışmamızda hastaların bilgileri ve tetkik sonuçları hastane sistemindeki verileri kullanılarak kaydedilmiştir. Hastaların adı, soyadı, cinsiyeti, yaşı, boyu, kilosu, VKİ, bel çevresi, hemogram, biyokimya (açlık kan şekeri, HbA1c, üre, kreatinin, ALT, AST, trigliserid, HDL, LDL, total kolesterol) ve trigliserid/glukoz indeks değerleri kaydedilmiştir. Glisemik kontrol grupları; glisemik kontrolü iyi (HbA1c<%7) ve glisemik kontrolü kötü (HbA1c≥%7) olarak iki gruba ayrılmıştır. Çalışmamızda örneklem büyüklüğü glisemik kontrol gruplarını karşılaştıracağımız gruplar arasındaki parametrelerin etki büyüklüğü göz önüne alınarak hesaplandı. İki grupta incelenecek parametrelerin etki büyüklüğünün yaklaşık d=0,6 (medium:orta) düzeyinde olacağı tahmin edildi. İki yönlü hipoteze dayalı %95 güç ve 0,05 anlamlılık düzeyi ile hesaplanan güç analizinde gruplar arasındaki farkın tespit edilebilmesi için her iki grupta en az 74 birey olmak üzere toplam 148 hasta çalışmaya dahil edilmelidir. Bu çalışmada örneklem büyüklüğü GPower programı 3.1 versiyonu ile hesaplanmıştır. Olası eksik veriler göz önünde bulundurularak çalışmamıza 167 vaka dahil edildi. Verilerin tanımlayıcı istatistiklerinde ortalama, standart sapma, medyan, en düşük, en yüksek, frekans ve oran değerleri kullanılmıştır. Değişkenlerin dağılımı Kolmogorov Simirnov, Shapiro Wilk test ile ölçüldü. Dağılımı normal olmayan nicel bağımsız verilerin analizinde Mann-Whitney u test kullanıldı. Nitel bağımsız verilerin analizinde Ki-kare test xi kullanıldı. Etki düzey ve kesim noktası ROC eğrisi ile araştırıldı. Etki düzeyi tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon ile araştırıldı. Analizlerde SPSS 27.0 programı kullanılmıştır. Tüm karşılaştırmalar için anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 167 hastanın ortalama yaşı 53,6±7,8 yıl olup minimum 27 yaş maksimum 65 yaşındaydı. Katılımcıların %54,5'i erkek (n=91) ve %45,5'i (n=76) kadındı. Hastaların boy ortalaması 1,64±0,11 m, kilo ortalaması 84,7±15,9 kg, VKI ortalaması 31,6±5,7 kg/m2 , bel çevresi ortalaması 103,2±11,5 cm, HbA1c ortalaması %7,4±1,4, açlık kan şekeri ortalaması 154,8±44,3 mg/dL, üre ortalaması 30,2±8,0 mg/dL, kreatinin ortalaması 0,81±0,2 mg/dL, HDL kolesterol ortalaması 47,4±13,4 mg/dL, LDL kolesterol ortalaması 108,7±34,1 mg/dL, trigliserid ortalaması 189,7±119,8 mg/dL, total kolesterol ortalaması 192,4±42,5 mg/dL, TyG indeks ortalaması 5,0±0,3 mg/dL olarak saptandı. Glisemik parametrelerine göre ayrılan iki grup arasında cinsiyet, yaş, boy, kilo, VKI ve bel çevresi arasında anlamlı bir fark gösterilmemiştir (p>0,05). Glisemik kontrol grupları karşılaştırıldığında; glisemik kontrolü kötü olan grupta; HbA1c, açlık kan şekeri, trigliserid, hemoglobin ve TyG indeks değerleri anlamlı olarak yüksekken, HDL değeri anlamlı olarak düşük bulunmuştur (p<0,05). ROC analizinde TyG indeks için kesim noktası 5 değerinin üstü olarak hesaplanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda glisemik kontrolü kötü olan T2DM'li hastalarda TyG indeksi istatistiksel açıdan anlamlı bir düzeyde yüksek bulunmuştur.

Özet (Çeviri)

Aim: Diabetes Mellitus is a chronic and broad-spectrum metabolic disorder characterized by hyperglycemia, which arises due to 'insulin resistance' developed against the action of insulin in peripheral tissues or due to relative or absolute insulin deficiency, affecting many organs and causing multisystem involvement. The Triglyceride/Glucose index is a simple, low-cost, reliable, inexpensive, and effective method that has been used in recent studies to demonstrate insulin resistance. In our study, we aimed to analyze the relationship between the triglyceride glucose index and glycemic control in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Materials and Metods: Our study is a single-center, retrospective, cross-sectional study. The study sample was selected from patients with T2DM aged between 18 and 65 who applied to the Family Medicine and Internal Medicine Clinics of Istanbul Training and Research Hospital during a two-year period from 12/01/2021 to 12/01/2023. In our study, the patients' information and test results were recorded using data from the hospital system. The patients' first name, last name, gender, age, height, weight, BMI, waist circumference, hemogram, biochemistry (fasting blood sugar, HbA1c, urea, creatinine, ALT, AST, triglycerides, HDL, LDL, total cholesterol), and triglyceride/glucose index values were recorded. The glycemic control groups were divided into two groups: good glycemic control (HbA1c<7%) and poor glycemic control (HbA1c≥7%). In our study, the sample size was calculated considering the effect size of the parameters to be compared between the glycemic control groups. It was estimated that the effect size of the parameters to be examined in both groups would be approximately d=0.6 (medium level). Based on a two-tailed hypothesis with 95% power and a significance level of 0.05, the power analysis indicated that a total of 148 patients, with at least 74 individuals in each group, should be included in the study to detect the difference between the groups. In this study, the sample size was calculated using version 3.1 of the GPower program. Considering possible missing data, a total of 167 cases were included in our study. Descriptive statistics were used for the data, including mean, standard deviation, median, minimum, maximum, frequency, and rate values. The distribution of variables was assessed using the xiii Kolmogorov-Smirnov and Shapiro-Wilk tests. The Mann-Whitney U test was used for the analysis of non-normally distributed quantitative independent data. The Chi-square test was used for the analysis of qualitative independent data. The effect level and cutoff point were investigated using the ROC curve. The effect level was analyzed using univariate and multivariate logistic regression. The analyses were conducted using SPSS version 27.0. The significance level for all comparisons was accepted as p<0.05. Results: The mean age of the 167 patients included in the study was 53.6±7.8 years, with a minimum age of 27 years and a maximum age of 65 years. Among the participants, 54.5% were male (n=91) and 45.5% were female (n=76). The mean height of the patients was 1.64±0.11 cm, the mean weight was 84.7±15.9 kg, the mean BMI was 31.6±5.7 kg/m², the mean waist circumference was 103.2±11.5 cm, the mean HbA1c was 7.4±1.4%, the mean fasting blood sugar was 154.8±44.3 mg/dL, the mean urea was 30.2±8.0 mg/dL, the mean creatinine was 0.81±0.2 mg/dL, the mean HDL cholesterol was 47.4±13.4 mg/dL, the mean LDL cholesterol was 108.7±34.1 mg/dL, the mean triglycerides were 189.7±119.8 mg/dL, the mean total cholesterol was 192.4±42.5 mg/dL, and the mean TyG index was 5.0±0.3 mg/dL. No significant difference was found between the two groups classified by glycemic parameters regarding gender, age, height, weight, BMI, and waist circumference (p>0.05). When comparing the glycemic control groups, the group with poor glycemic control had significantly higher values for HbA1c, fasting blood sugar, triglycerides, hemoglobin, and TyG index, while the HDL value was significantly lower (p<0.05). In the ROC analysis, the cutoff point for the TyG index was calculated as above a value of 5. Conclusion: In our study, the TyG index was found to be statistically significantly higher in patients with poor glycemic control diagnosed with type 2 diabetes.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    937220

    Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda diyabetik nefropatiyi öngörmede trigliserid/glukoz indeksinin etkinliğinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effectiveness of the triglyceride/glucose index in predicting diabetic nephropathy in patients with Type 2 diabetes mellitus

    NESİBE SARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEMET TAŞKIN EGİCİ

    DR. ÖZGE BÖRKLÜ DOĞAN

  2. Tez No

    288553

    Koroner kalp hastalığı olmayan Tip 2 Diabetes Melitus'lu hastalarda sol ventrikül diyastolik fonksiyonu ile egzersiz kapasitesi arasındaki ilişkinin araştırılması

    To investigate relation between left ventricular diastolic function and exercise capacity in patients with Type 2 Diabetes Mellitus without evidence of coronary arter disease

    AHMET GÜRDAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEHRA BUĞRA

  3. Tez No

    910756

    Sodyum-glukoz kotransporter-2 (SGLT-2) inhibitörlerini kullanan tip-2 diyabetesmellitus hastalarında ürik asit düzeylerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of uric acid levels in patients with type 2 diabetes mellitus using sodium-glucose cotransporter-2 (SGLT-2) inhibitors

    İBRAHİM UMUR KEPSUTLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FUNDA MÜŞERREF TÜRKMEN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SÜLEYMAN BAŞ

  4. Tez No

    882984

    Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında Sodyum Glukoz ko-transporter-2 inhibitörlerinin orbital/renal rezistivite indeksleri ve vasküler hasar ile olan ilişkilerinin gösterilmesi

    In Type 2 diabetes patients Sodium Glucose co-transporter-2 inhibitor therapy's relationship with orbital and renal resistivity index and vascular damage

    BURAK GÖRE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EZGİ COŞKUN YENİGÜN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ OĞUZHAN ZENGİN

  5. Tez No

    928768

    Tip 2 Diabetes mellituslu hastalarda trigliserid-glukoz indeksi ile diyabetik böbrek hastalığı arasındaki ilişki

    Relationship between Triglyceride-glucose index and diabetic kidney disease in patients with Type 2 Diabetes mellitus

    HÜMEYRA KAYABAŞI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YALÇIN HACIOĞLU

    DR. SİBEL GÜLÇİÇEK

Geri Dön