Geri Dön

Staphylococcus aureus izolatlarının β-laktam grubu antibiyotiklere karşı duyarlılıklarının astaksantin ile arttırılması

Increasing the sensitivity of Staphylococcus aureus izolates to β-lactam group antibiotics with astaxanthin

  1. Tez No: 883459
  2. Yazar: BERFİN DÜZTEPE
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SAHRA KIRMUSAOĞLU
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Mikrobiyoloji, Genetik, Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Microbiology, Genetics
  6. Anahtar Kelimeler: Biyofilm, MRSA, MSSA, Antibiyotik Direnci, Astaksantin, Antibiyotik dirençliliği, Antibiyotikler-laktam, Antimikrobiyal ajanlar, Bakteriyoloji, Bakteriyolojik kirlilik, Biyofilm sistemleri, Enfeksiyon hastalıkları, Mikrobiyoloji, İlaç tedavisi-kombine, İlaçlara direnç-mikrobiyal, Biofilm, MRSA, MSSA, Antibiotic Resistance, Astaxanthin, Antibiotics-lactam, Antimicrobial agents, Bacteriology, Bacteriological pollution, Biofilm systems, Microbiology, Drug therapy-combination, Drug resistance-microbial
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Haliç Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Moleküler Biyoloji ve Genetik Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Gram pozitif bakteri olan Staphylococcus aureus (S. aureus), tipik olarak deri yüzeyinde ve nazofarenkslerde kolonize olmaktadır. Doğrudan temas yoluyla bulaşan S. aureus sağlıklı bir cildi enfekte etmez fakat dokulara veya kan dolaşımına girdiğinde çok ciddi enfeksiyonlara sebep olabilmektedir. Biyofilm üretme yeteneğinden dolayı tedavisi zor olan bu bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların mortalite ve morbiditesi yüksektir. 1928 yılında A. Fleming tarafından penisilinin bulunmasıyla stafilokokal enfeksiyonlarda kullanılmasından kısa bir süre sonra stafilokokların penisilinaz üretmesiyle beraber tedavide farklı antibiyotikler kullanılmaya başlanmıştır. Metisilinin kullanılmasıyla kısa süre içerisinde metisiline de direnç gösteren S. aureus (MRSA) suşları ortaya çıkmış ve bu durum ciddi bir sağlık sorunu haline gelmiştir. Özellikle MRSA gibi çoklu ilaç direncine sahip olan ve biyofilm üreten suşlarda antibiyotik tedavisinin gittikçe zorlaşmasından dolayı yeni antimikrobiyal ajan ve kombinasyonlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Yapılan bu çalışmada, biyofilm üreten S. aureus izolatları üzerinde β-Laktam grubu antibiyotikler ile Astaksantinin çeşitli doz kombinasyonları ile antibakteriyal ve antibiyofilm etkileri tespit edilmiştir. Biyofilm üreten S. aureus izolatlarının, çoğu antibiyotiklere karşı direnç gösterdiğinden, biyofilm yapılarını inhibe etmek yüksek antibiyotik dozu gerektirdiğinden, çeşitli dozlardaki β-Laktam grubu antibiyotiklerin astaksantin kombinasyonları ile antimikrobiyal ve antibiyofilm duyarlılıkları arttırılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada biyofilm oluşturan MRSA ve MSSA izolatlarında mecA ve nuc genlerinin varlığı tespit edilip, izolatlar üzerindeki Astaksantin'in etkili olduğu dozlar ve β-laktam antibiyotiklerin minimum inhibitör konsantrasyonları (MİK), minimum bakterisidal konsantrasyonları (MBK) belirlenerek kombinasyonların planktonik bakteriler üzerindeki etkilerini gözlemlemek amacıyla Checkerboard metodu uyarlanarak kullanılmıştır. Astaksantin ile β-laktam antibiyotiklerin kombinasyonlarının, izolatların biyofilm üzerindeki etkisini ölçmek için MtP yöntemi kullanılmıştır. Ajanların kombinasyon uygulamalarının biyofilm oluşumunu etkilediği gözlemlenmiştir. Çalışmamızın sonuçları incelendiğinde Astaksantin'in belirli dozlarda, antibiyotik duyarlılıklarını artırdığından ve antibiyotik direncini duyarlı hale getirdiği görülmüş olup, biyofilm üretiminde MSSA'larda antibiyotiklerin MİK dozlarını 32 kata kadar indirirken; MRSA'larda MİK dozlarını 2 ile 32 kat arasında düşürmeyi başarmıştır. Bu sonuca bakılarak, Astaksantin ile β-laktam antibiyotiklerin kombinasyon uygulamaları özellikle MRSA kaynaklı biyofilm enfeksiyonları için tedavi opsiyonu olarak düşünülebilir.

Özet (Çeviri)

Staphylococcus aureus (S. aureus), a Gram-positive bacteria, typically colonizes the skin surface and nasopharynx. S. aureus which transmits through direct contact does not infect healthy skin, but when it enters tissues or the bloodstream, it can cause very serious infections. Due to its ability to produce biofilms, it is difficult to treat, resulting in high mortality and morbidity. In 1928, penicillin was discovered by A. Fleming and started to be used in staphylococcal infections, but after a short time, resistance began to develop as staphylococci produced penicillinase. With the use of methicillin after penicillin, S. aureus strains that are also resistant to methicillin (MRSA) emerged in a short period of time and this situation has become a serious health problem. New antimicrobial agents and combinations are needed due to the increasing difficulty of antibiotic treatment, especially in multi-drug resistant and biofilm producing strains such as MRSA. In this study, antibacterial and antibiofilm effects of various dose combinations of β-Lactam group antibiotics and Astaxanthin on biofilm producing S. aureus isolates were determined. Since biofilm-producing S. aureus isolates develop resistance to most antibiotics and inhibiting biofilm structures requires high doses of antibiotics, it was aimed to increase the antimicrobial and antibiofilm susceptibility of biofilm-producing S. aureus isolates by combining various doses of β-Lactam group antibiotics with astaxanthin. In this study, the presence of mecA and nuc genes in biofilm-forming MRSA and MSSA isolates were determined, the doses at which Astaxanthin was effective on the isolates and the minimum inhibitory concentrations (MIC) and minimum bactericidal concentrations (MBC) of β-lactam antibiotics were determined and the Checkerboard method was adapted and used to observe the effects of the combinations on planktonic bacteria. MtP method was used to measure the antibiofilm effect of combinations of astaxanthin and β-lactam antibiotics. It was observed that the combination of the agents affected the biofilm formation. When the results of our study were examined, it was observed that Astaxanthin, at certain doses, increased antibiotic susceptibility and sensitized antibiotic resistance, decreased the MIC doses of antibiotics up to 32-fold in MSSAs in biofilm production, and decreased the MIC doses between 2 and 32-fold in MRSAs. Based on this result, the combination of astaxanthin and β-lactam antibiotics can be considered as a treatment option especially for MRSA-induced biofilm infections.

Benzer Tezler

  1. İdrar kültürlerinden izole edilen coag (-) staphylococcus (s. epidrmidis ve s. saprophyticus)'ların idrar yolu enfeksiyonlarındaki yeri

    The Place of coag (-) staphylococcus to the urinary tract infectron which are isolated from the urine cultures

    SUMRU ÇITAK(KORMAN)

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    ÜrolojiGazi Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. URAZ GÜVEN

  2. Bazı baharat ve ekstraktlarının gıda zehirlenmesi yapan bakteriler üzerine antimikrobiyal etkileri

    Başlık çevirisi yok

    ŞAHİKA AKTUĞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Gıda Bilimi ve Teknolojisi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. MEHMET KARAPINAR

  3. Kadın genital bölgesi vajen ve serviks mikrobiyal flora dağılımı ve enfeksiyon etkeni patojen mikroorganizmaların tanımı

    The Distrubition of microbial flora of vagina nd cervix in women genital tract and description of pathooen microorganism which are infection agent

    NİHAL YÜCEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    MikrobiyolojiGazi Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. GÜVEN URAZ

  4. Değişik kaynaklardan temin edilen etlerin mikrobiyolojik kalite kontrolleri üzerinde araştırma

    Başlık çevirisi yok

    BENGÜ KAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Gıda MühendisliğiAnkara Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET AKIN