Geri Dön

Prediyabetik bireylerde diyet ve egzersizin PCSK9 düzeyine etkisi

The effect of diet and exercise on PCSK9 levels in prediabetic individuals

  1. Tez No: 932008
  2. Yazar: YUNUS SAĞLAR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ENES SEYDA ŞAHİNER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Prediyabetik bireylerde tip 2 diyabete dönüşme oranlarının yüksekliği, prediyabetin erken tanı ve müdahalesinin önemini artırmaktadır. PCSK9, karaciğerde üretilen ve LDL kolesterol homeostazisinde önemli bir rol oynayan bir enzimdir. Ayrıca, PCSK9'un lipid ve glukoz metabolizması arasındaki bağlantılarda kritik bir rol oynadığı ve metabolik parametrelerle ilişkili olduğu gösterilmiştir. Bu çalışma, prediyabetik bireylerde diyet ve egzersiz müdahalelerinin PCSK9 düzeyleri üzerindeki etkilerini incelemeyi ve bu müdahalelerin LDL kolesterol homeostazisi ile diyabet gelişimine olan etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, prospektif, tek merkezli bir kohort olarak tasarlanmıştır. Çalışmaya 18-65 yaş arası prediyabet tanısı almış bireyler ve sağlıklı kontrol grubu dahil edilmiştir. Prediyabet tanısı, ADA kriterlerine göre HbA1c %5,7–6,4 olan bireylerde konulmuş; kontrol grubu ise HbA1c %5,7'nin altında ve açlık plazma glukozu (APG) 100 mg/dL'den düşük bireylerden oluşturulmuştur. Tüm katılımcılarda kilo, vücut kitle indeksi (VKİ), vücut yağ oranı (VYO) değerlendirilmiş; PCSK9, HbA1c, lipid profili ve glisemik parametreler analiz edilmiştir. Prediyabetik bireylere bireyselleştirilmiş tıbbi beslenme tedavisi ve aşamalı bir egzersiz programı uygulanmıştır. 3. ayda hasta grubu yeniden değerlendirilmiştir. Veriler SPSS 24.0 ile analiz edilmiştir; parametrik ve non-parametrik testler, korelasyon analizleri ve regresyon modelleri kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 91 prediyabetik ve 41 sağlıklı birey olmak üzere 132 katılımcı dahil edilmiştir. Prediyabetik bireylerden 47'si 3. ay kontrolüne katılmıştır. Tüm katılımcıların ortalama yaşı 45,3±12,0 yıl ve katılımcıların %52,8'i kadındır. Prediyabetik bireylerde müdahale sonrası 3. ayda ağırlık, VKİ, VYO, bel ve kalça çevresi anlamlı şekilde azalmış (p<0,001); APG (p=0,02), HbA1c (p=0,001), trigliserit (p<0,001) ve TyG indeksi (p<0,001) değerlerinde anlamlı düşüşler kaydedilmiştir. Ancak, PCSK9 düzeyleri başlangıçta 11,369 ng/mL iken, 3. ayda 11,649 ng/mL olup bu değişim anlamlı bulunmamıştır (p=0,10). SII değerlerinde ise 3. ayda anlamlı bir değişiklik saptanmamıştır (başlangıç değeri: 456,29, 3. ay değeri: 473,94; p=0,25). Hasta grubunda PCSK9 ile yaş (p=0,02), ALT (p=0,03) ve albümin (p=0,04) arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Ancak PCSK9 düzeyleri cinsiyete göre farklılık göstermemiştir (p=0,74). Ayrıca, PCSK9'un başlangıç ve 3. ay farkı ile SII farkı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki gözlenmiştir (p=0,04). Kontrol grubunda PCSK9 düzeyleri 12,487 ng/mL, hasta grubunda ise 11,369 ng/mL olup bu fark anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Sonuç: Çalışmamız, prediyabetik bireylerde PCSK9'un metabolik süreçlerdeki etkilerini daha iyi anlamak için önemli veriler sağlamaktadır. Elde edilen sonuçlar, PCSK9'un lipid metabolizmasının ötesinde, inflamasyon ve glikoz metabolizmasına potansiyel etkileri olabileceğini düşündürmektedir. Bu bağlamda, PCSK9 inhibitörlerinin glikoz metabolizması üzerindeki etkileri ve genetik varyantların, inflamasyon süreçlerinin bu metabolik ilişkilerdeki rolünün daha kapsamlı analizlerle incelenmesi önerilmektedir. Bulgularımız, prediyabet yönetiminde yaşam tarzı müdahalelerinin önemini ve PCSK9'un metabolik süreçlerdeki potansiyel rolünü araştırmak için bir temel oluşturmaktadır. Ancak, PCSK9'un glukoz metabolizması üzerindeki etkilerinin daha iyi anlaşılması için gelecekte yapılacak uzun süreli ve geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Aim: This study aimed to evaluate the effects of dietary and exercise interventions on Proprotein convertase subtilisin/kexin type 9 (PCSK9) levels in prediabetic individuals. Additionally, the biochemical mechanisms of dietary and exercise changes on LDL cholesterol homeostasis and diabetes development were investigated. The study aimed to assess the efficacy of low-cost, non-pharmacological interventions during the progression from prediabetes to diabetes. Materials and Methods: This study was designed as a prospective, single-center cohort conducted at Ankara City Hospital. Participants included individuals aged 18–65 years diagnosed with prediabetes and a healthy control group. Prediabetes was defined based on the American Diabetes Association criteria, with HbA1c levels ranging between 5.7% and 6.4%. The control group comprised individuals with HbA1c levels below 5.7% and fasting plasma glucose (FPG) levels under 100 mg/dL. Comprehensive physical and biochemical assessments were performed on all participants. Body weight, BMI, and body fat percentage (BFP) were measured using a TANITA device. Additionally, PCSK9 levels, HbA1c, lipid profile, and glycemic parameters were analyzed. Participants in the prediabetes group received personalized medical nutrition therapy (MNT) and a structured exercise program. After three months, the patient group underwent repeat physical and biochemical evaluations. Data were analyzed using SPSS version 24.0. Statistical analyses included parametric and non-parametric tests, correlation analyses, and regression models. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: A total of 132 participants, consisting of 91 individuals with prediabetes and 41 healthy controls, were evaluated in this study. In the prediabetic group, significant reductions in weight, body mass index (BMI), waist circumference, fasting plasma glucose (FPG), and triglyceride levels were observed at the 3rd month following dietary and exercise interventions (p<0.05). Significant decreases in HbA1c and TyG indices, as well as improvements in other glycemic parameters, were noted at the 3rd month. Correlations were identified between PCSK9 levels and certain biochemical parameters. PCSK9 levels were not influenced by sex in the prediabetic group; however, they were significantly higher in the control group compared to prediabetic individuals (p<0.001). The effects of dietary and exercise interventions on PCSK9 were associated with specific inflammatory and metabolic parameters. According to regression analysis, BMI, body fat percentage (BFP), and TyG values were strongly associated with the presence of prediabetes (p<0.001). This study highlighted the impact of lifestyle modifications on biochemical parameters in individuals with prediabetes and supported the effectiveness of low-cost approaches in diabetes prevention. Conclusion: Our study provides significant insights into the metabolic effects of PCSK9 in prediabetic individuals. The findings suggest that PCSK9 may have potential effects beyond lipid metabolism, particularly on inflammation and glucose metabolism. In this context, it is recommended that the effects of PCSK9 inhibitors on glucose metabolism, as well as the role of genetic variations and inflammatory processes in these metabolic interactions, be investigated through more comprehensive analyses. Our findings highlight the importance of lifestyle interventions in the management of prediabetes and provide a foundation for exploring the potential role of PCSK9 in metabolic processes. However, further long-term and large-scale studies are needed to better understand the effects of PCSK9 on glucose metabolism.

Benzer Tezler

  1. Prediyabetik bireylerde tip 2 diyabet gelişiminin engellenmesi için verilen yaşam tarzı değişikliklerine hasta uyumunu etkileyen faktörlerin saptanması

    Factors that effects the adherence to the lifestyle changes which prevents type 2 diabetes progression in prediabetic patients

    DENİZ BESLER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Aile HekimliğiDokuz Eylül Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. DİLEK GÜLDAL

    PROF.DR. SENA YEŞİL

  2. Prediyabetik bireylerde roziglitazon kullanımının etkinliğinin değerlendirilmesi

    Assesment of using rosiglitazone in patients wityh pre-diabetes

    MİNE ÖZDUMAN CİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVİM GÜLLÜ

  3. Prediyabetik bireylerde yaşam tarzı değişiklikleri ve kan şekeri düzenlenmesinin depresyon üzerine etkileri

    Başlık çevirisi yok

    MERYEM DİDEM GÖKDAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ENES SEYDA ŞAHİNER

  4. Prediyabetik ve tip 2 diyabetli bireylerde kronik hastalıklara uyum ve fiziksel aktivite düzeyinin HbA1c ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between adaptation to chronic diseases physical activity levels and HbA1c in indivand iduals with prediabetic and type 2 diabetes

    HATİCE BETÜL KETEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM GÜNEY

    UZMAN FUNDA GÖKGÖZ DURMAZ

  5. Prediyabetik hastalarda yaşam tarzı değişikliğinin irisin ve asprosin düzeyleri ile ilişkisi

    Relation of irisin and asprosin levels with lifestyle changes in prediabetic patients. Ankara City Hospital, department of internal medicine

    GÖKÇEN NAİLER ERTUNA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İHSAN ATEŞ