Rozasea hastalarında izotretinoin tedavisi öncesi ve sonrası serum CRP, TNF-α, IL-6, IL-17a, IL-1β ve IL-8 düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of serum CRP, TNF-α, IL-6, IL-17a, IL-1β and IL-8 levels before and after isotretinoin treatment in rosacea patients
- Tez No: 946366
- Danışmanlar: PROF. DR. NİLSEL İLTER
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Rozasea, ağırlıklı olarak sentrofasiyal bölgeyi ve gözleri etkileyen kronik inflamatuar bir hastalıktır. Tekrarlayan ataklar halinde veya kalıcı eritem, inflamatuar papüller, püstüller ve telanjiektaziler ile karakterizedir. Rozasea genellikle 30 ila 50 yaşları arasında başlar ancak her yaşta ortaya çıkabilir. Etiyolojisi ve patofizyolojisi tam olarak anlaşılamamıştır. Bununla birlikte, son çalışmalar, genetik ve çevresel bileşenlerin, doğuştan ve edinsel immünitenin düzensizliği yoluyla rozasea başlangıcını ve şiddetini tetikleyebileceğini göstermektedir. Son dönemlerde yapılan çalışmalarda CRP, TNF-α, İL- 6, İL-17A, İL-1β ve İL-8 öne çıkmaktadır. Bu biyobelirteçlerinin düzeylerinin tedavi öncesi ve tedavi sonrasında değerlendirilmesinin yapılacak ileri bilimsel araştırmalara faydalı olabileceği düşünülmektedir. Çalışmanın amacı, polikliniğimize başvuran rozasea hastalarının CRP, TNF-α, İL-6, İL-17A, İL-1β ve İL-8 düzeylerinin; sistemik izotretinoin tedavisi öncesi ve sonrası anlamlı fark olup olmadığının değerlendirilmesidir. Sistemik izotretinoin tedavisinin 3. ayında tedavi başlangıcına göre IGA, RASI, İL- 1β düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük, İL-17A düzeyi ise anlamlı düzeyde yüksek olarak belirlenmiştir (sırasıyla; p<0,001; p<0,001; p=0,047; p=0,028). CRP, İL-6, İL-8 TNF-α düzeyleri ise tedavi başlangıcına göre istatistiksel olarak benzer tespit edilmiştir (p>0,05). IGA değişimi ile RASI değişimi arasında pozitif yönde iyi düzeyde (r=0,631; p<0,001), İL-1β değişimi ile TNF-α değişimi arasında pozitif yönlü orta düzeyde (r=0,557; p<0,001), İL-8 düzeyindeki değişim ile İL-17A düzeyindeki değişim arasında pozitif yönlü düşük-orta düzeyde korelasyon bulunmuştur (r=0,371; p=0,016). Sistemik izotretinoin tedavisi başlangıcına göre tedavi sonunda IGA ve RASI değişiminde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunurken (ikisi içinde p<0,001); bu farkın oluşmasında komorbidite varlığının etkisinin olmadığı görülmüştür (sırasıyla; p=0,606; p=0,280). Tedavi başlangıcı ve tedavi sonunda ölçülen CRP, İL-1β ve İL-6 seviyelerinde istatistiksel bir fark bulunmadığı ve komorbiditenin rolü olmadığı görülmüştür (p>0,05). Sistemik izotretinoin tedavisi başlangıcına göre tedavi sonunda İL-8, İL-17A ve TNF-α değişimlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu (sırasıyla; p=0,001; p=0,002; p=0,022) ve bu farkın oluşmasında İL-8 ve İL-17A için komorbidite varlığının etkisinin bulunduğu (sırasıyla; p=0,002; p=0,041;), TNF-α için bulunmadığı (p=0,762) tespit edilmiştir. Ç alış mamız rozasea patogenezinde rol oynadığı düşünülen sitokinlerin (CRP, TNF- α, İL-6, İL-17A, İL-1β ve İL-8) sistemik izotretinoinle ve komorbiditelerle ilişkisini inceleyen ilk ç alış madır. Literatü rde bu parametrelerle akne hastalarında yapılan ç alış malar bulunmasına rağ men, sistemik izotretinoin tedavisi alan rozasea hastalarında bu sitokinlerin değerlendirildiği bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamız ayrıca izotretinoin tedavisi öncesi ve sonrasında IGA ve RASI skorlarının korelasyonunu inceleyen ilk çalışma olma özelliğini de taşımaktadır.
Özet (Çeviri)
Rosacea is a chronic inflammatory condition primarily affecting the centrofacial region and the eyes. It is characterized by recurrent episodes or persistent erythema, inflammatory papules, pustules, and telangiectasia. Although it typically begins between the ages of 30 and 50, rosacea can occur at any age. The etiology and pathophysiology of rosacea remain poorly understood. However, recent studies suggest that genetic and environmental factors, through dysregulation of innate and adaptive immunity, may trigger the onset and severity of the disease. Emerging research highlights the potential roles of biomarkers such as CRP, TNF-α, IL-6, IL-17A, IL-1β, and IL-8. Assessing the levels of these biomarkers before and after treatment may provide valuable insights for future scientific studies. The primary aim of this study was to evaluate the differences in CRP, TNF-α, IL-6, IL-17A, IL- 1β, and IL-8 levels before and after systemic isotretinoin treatment in rosacea patients treated at our clinic. At the third month of systemic isotretinoin treatment, compared to baseline, IGA, RASI, and IL-1β levels were found to be significantly decreased, while IL-17A levels were significantly increased (p < 0,001, p < 0,001, p = 0,047, and p = 0,028, respectively). No significant differences were observed in CRP, IL-6, IL-8, and TNF-α levels compared to baseline (p > 0,05). A strong positive correlation was noted between the changes in IGA and RASI scores (r = 0,631; p < 0,001). A moderate positive correlation was found between changes in IL-1β and TNF-α levels (r = 0,557; p < 0,001), and a low-to-moderate positive correlation was identified between changes in IL-8 and IL-17A levels (r = 0,371; p = 0,016). While significant differences in IGA changes were observed between baseline and the third month of treatment (p < 0,001), the presence of comorbidities did not influence this change (p = 0,606). Similarly, a significant difference was found in RASI changes between baseline and the third month (p < 0,001), with no effect of comorbidities on this change (p = 0,280). CRP, IL-1β, and IL-6 levels showed no significant changes between baseline and the third month, nor did comorbidities have any impact (p > 0,05). However, significant differences were identified in IL-8 levels (p = 0,001), with comorbidities contributing to this change (p = 0,002). Similarly, IL-17A levels showed significant changes (p = 0,002), with comorbidities influencing this change (p = 0,041). A significant difference in TNF-α levels was observed between baseline and the third month of treatment (p = 0,022), but comorbidities did not have an impact (p = 0,762). To the best of our knowledge, this is the first study to investigate the relationship between systemic isotretinoin treatment and biomarkers (CRP, TNF-α, IL-6, IL-17A, IL-1β, and IL-8), which are considered to play a role in the pathogenesis of rosacea. Although studies have examined these parameters in acne patients, no previous study has evaluated these cytokines in rosacea patients receiving systemic isotretinoin treatment, according to our research. Our study also evaluated IGA and RASI scores in rosacea patients undergoing systemic isotretinoin treatment and is, to our knowledge, the first to assess the correlation between IGA and RASI scores before and after isotretinoin therapy. In this regard, our study holds a pioneering position in the literature.
Benzer Tezler
- Rozasede serum immünoglobülin ve kompleman seviyeleri
The Levels of serum immunoglobulins and complements in patients with rosacea
MUSTAFA ŞENOL
- Rozase tedavisinde azitromisinin etkinliği
Başlık çevirisi yok
ÖZGÜR BAKAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
DermatolojiMarmara ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. ZEYNEP ÖZLEM DEMİRÇAY
- Akne rozasealı hastalarda oksidan-antioksidan sistemdeki değişikliklerin etyopatogeneze ve hastalık şiddetine etkisi
The Effects of the alterations in oxidant-antioxidant systems on etiopathogenesis and severity of acne rosacea
MURAT ORHAN ÖZTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
DermatolojiGazi ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MERAL BOZKURT