Omuz protraksiyonu olan bireylerde pektoralis minör kasına yönelik farklı germe yöntemlerinin skapula pozisyonu, pektoralis minör kas uzunluğu ve skapular kas aktivasyonu üzerine anlık etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the immediate effects of different stretching methods for the pectoralis minor muscle on scapular position, pectoralis minor muscle length and scapular muscle activation in individuals with shoulder protraction
- Tez No: 960047
- Danışmanlar: PROF. DR. SELDA BAŞAR
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, omuz protraksiyonu olan bireylerde pektoralis minör (PM) kasına yönelik farklı germe yöntemlerinin skapula pozisyonu, PM kas uzunluğu ve skapular kas aktivasyonu üzerine anlık etkilerini karşılaştırmak amacıyla planlanan prospektif, randomize kontrollü, çapraz, tek kör bir çalışmadır. Çalışmaya yaş ortalaması 23,63 yıl olan 10 kadın (%41,7) ve 14 erkek (%58,3) olmak üzere 24 birey dahil edildi. Bireylerin PM kasına randomize olarak tek seans manuel, unilateral ve proprioseptif nöromusküler fasilitasyon (PNF) germe yöntemleri uygulandı. Akromion-yatak arası mesafe, PM uzunluğu ve PM indeksi (PMİ), skapulanın yukarı rotasyonu (0°, 45°, 90° ve 135° abduksiyonda) ile üst trapez (ÜT), orta trapez (OT), alt trapez (AT) ve serratus anterior (SA) kas aktivasyonu değerlendirildi. Sonuçta; her üç germe yönteminin de akromion-yatak arası mesafe, PM uzunluğu, PMİ değerlerini geliştirdiği, en etkili yöntemin de PNF germe olduğu bulundu (p<0,05). Germe yöntemlerinin hiçbirinin skapulanın yukarı rotasyonunu değiştirmediği belirlendi (p>0,05). Unilateral ve PNF germe ile ÜT aktivasyonu artarken, OT, AT ve SA aktivasyonunun her üç germe sonrası arttığı (p<0,05), tüm kas aktivasyonu üzerinde en etkili yöntemin PNF germe olduğu tespit edildi (p<0,05). ÜT/OT aktivasyon oranı sadece PNF germe sonrası azalırken, ÜT/AT aktivasyon oranının manuel ve unilateral germe sonrası azaldığı (p<0,05), ÜT/SA oranının her üç germe sonrasında da değişmediği ve grupların birbirine üstün olmadığı (p>0,05) bulundu. Çalışmanın sonucuna göre, omuz protraksiyonu olan bireylerin tedavisinde, skapulanın postürünü etkileyen akromion-yatak arası mesafe, PM uzunluğu, PMİ ve skapular kas aktivasyonunu optimize etmek için her 3 germe yöntemi de uygulanabilir. Ancak, bahsedilen bu parametrelerde PNF daha daha fazla etki gösterdiği için öncelikli olarak PNF germenin tercih edilmesi önerilir.
Özet (Çeviri)
This study is a prospective, randomized, controlled, crossover, single-blind study planned to compare the immediate effects of different stretching methods for the pectoralis minor (PM) on scapula position, PM length and scapular muscle activation in individuals with shoulder protraction. Twenty-four individuals, 10 female (41.7%) and 14 male (58.3%) with a mean age of 23.63 years, were included in the study. Single session manual, unilateral and proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) stretching methods were applied to the PM muscle randomly. Acromion-to-bed distance, PM length and PM index (PMI), scapular upward rotation and upper trapezius (UT), middle trapezius (MT), lower trapezius (LT) and serratus anterior (SA) muscle activation were evaluated. As a result; all stretching methods improved the acromion-bed distance, PM length, PMI values, and the most effective method was PNF stretching (p<0.05). None of the stretching methods changed the scapular upward rotation (p>0.05). While UT activation increased with unilateral and PNF stretching, MT, LT and SA activation increased after all stretchings (p<0.05), and PNF stretching was the most effective method on all muscle activation (p<0.05). UT/MT activation ratio decreased only after PNF stretching, while UT/LT activation ratio decreased after manual and unilateral stretching (p<0.05), UT/SA ratio did not change after all three stretchings and the groups were not superior to each other (p>0.05). According to the results of the study, all 3 stretching methods can be applied to improve the acromion-bed distance, PM length, PMI and scapular muscle activation that affect the posture of the scapula in the treatment of shoulder protraction. However, it is recommended to prefer PNF stretching as it has more effect.
Benzer Tezler
- İvesi ve tuj yapağılarının halı tipi yapağı özelliklerine uygunluk derecesi
Başlık çevirisi yok
HÜLYA HANOĞLU
- Omuz eklemi yumuşak doku lezyonlarında tens, diadinamik akım ve plasebo tens ile alınan sonuçlar
Başlık çevirisi yok
NURİ KARAMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyonİstanbul ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. EMEL ÖZCAN
- “Emniyeti suistimal”ve“açığa atılan imzanın kötüye kullanılması”suçları
Başlık çevirisi yok
MEHMET İNAN
- Omuz periartritlerinin tedavisinde ultrasonun yeri
Başlık çevirisi yok
ZELİHA KAHRAMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonUludağ ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Spor yapmayan 11-12 yaş grubu erkek çocukların eurofit test sonuçları ile yapısal kompenentlerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
MEHMET ÖZTÜRK
Yüksek Lisans
Türkçe
1988
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonMarmara ÜniversitesiBeden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. KAMİL ÖZER