Geri Dön

Farklı solüsyonların iki farklı kalsiyum silikat esaslı kök kanal patının mikrosertlikleri üzerine etkilerinin in vitro olarak incelenmesi

In vitro evaluation of the effects of different solutions on the microhardness of two different calcium silicate-based root canal sealers

PDF İndir

  1. Tez No: 978931
  2. Yazar: SEDANUR CANDAŞ GÜLCÜ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. NEVİN KARTAL
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Kalsiyum silikat esaslı kanal dolgu patı, CeraSeal, TotalFill BC Sealer, mikrosertlik, FTIR, XRD, SEM, faz dönüşümü, Calcium silicate-based root canal sealer, CeraSeal, TotalFill BC Sealer, microhardness, FTIR, XRD, SEM, phase transformation, acid resistance
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Endodonti Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, CeraSeal ve TotalFill BC Sealer kalsiyum silikat esaslı kök kanal patlarının, %17 EDTA, %10 sitrik asit ve %10 formik asite 5 dk(dakika) maruz bırakılmasının ardından, bu kanal patlarının çözünürlüğünü mikrosertlik ölçümleri ile değerlendirmek ve elde edilen örneklerin yapısal ve yüzeysel değişimlerini X-Işını Difraksiyonu (XRD), Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) ve Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) analiz yöntemleri ile karakterize etmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma kapsamında, CeraSeal ve TotalFill BC Sealer kanal patları için ayrı ayrı 80'er adet olmak üzere toplam 160 örnek hazırlanmıştır. Her bir kanal patı grubundan 32 örnek, dört farklı deney solüsyonuna (%10 sitrik asit, %10 formik asit, %17 EDTA ve distile su) eşit olarak dağıtılmış ve her alt grupta 8 örnek yer alacak şekilde deneysel testlerde kullanılmıştır. Kanal patlarının nihai mikrosertliğe ulaşma sürecini takip edebilmek amacıyla, her materyal grubundan 8'er örnek haftalık mikrosertlik ölçümleri için ayrılmıştır. Her hafta bu örneklere mikrosertlik testi uygulanmış ve elde edilen ortalama değerler kaydedilmiştir. Geriye kalan 40'ar örnek ise, XRD, FTIR ve SEM analizlerine yeterli örnek temin edilebilmesi amacıyla yedekli olacak şekilde organize edilmiş ve bu analizlerde kullanılmıştır. Örnekler kalıplara enjekte edildikten sonra, nihai sertliğe ulaşıncaya kadar %100 bağıl nemde ve 37 °C sıcaklıkta inkübatörde bekletilmiştir. Kanal patlarının sertleşme süreci boyunca, her hafta mikrosertlik testi, XRD ve FTIR analizleri yapılmıştır. Elde edilen veriler, kanal patlarının mikrosertlik değerlerinin zamanla sabitlendiğini ortaya koyduktan sonra, deneysel gruplarda test edilecek tüm örneklerin işlem öncesi mikrosertlik değerleri belirlenmiştir. Ardından, her örnek ilgili solüsyona (sitrik asit, formik asit, EDTA ve distile su) 5 dk süreyle maruz bırakılmış ve işlem sonrası mikrosertlik ölçümleri yeniden gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, her deney solüsyonu grubundan ayrı ayrı hazırlanan birer örnek, XRD, FTIR ve SEM analizlerinin gerçekleştirilmesi amacıyla ilgili solüsyona maruz bırakılmıştır. Veriler uygun parametrik ve non-parametrik testlerle analiz edilmiştir. Bulgular: CeraSeal kanal patı için ilk ölçülebilir mikrosertlik değeri, kalıba enjekte edildikten 3 hafta sonra elde edilebilirken; TotalFill BC Sealer kanal patı için bu süre 5 haftayı bulmuştur. Kanal patlarının nihai sertliğe ulaştığı süre, kanal patları kalıplara enjekte edildikten sonra CeraSeal kanal patı için 10 hafta, TotalFill BC Sealer kanal patı için ise 15 hafta olarak belirlenmiştir. İşlem öncesi ortalama mikrosertlik değeri TotalFill BC Sealer kanal patında (95,5 ± 1,4), CeraSeal kanal patına (33,9 ± 1,4) göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur (p<0,001). İşlem sonrası ise her iki kanal patının ortalama VHN değerleri karşılaştırıldığında (CeraSeal: 20,7 [15,6–27,6]; TotalFill: 31,7 [14,1–75,6]), iki grup arasında anlamlı fark saptanmamıştır (Mann-Whitney U Testi, p=0,477). Ancak değişim yüzdesi açısından TotalFill BC Sealer kanal patı grubunda (%66,8) CeraSeal kanal patı grubuna (%39,7) göre anlamlı düzeyde daha fazla azalma gözlenmiştir (p=0,033). CeraSeal kanal patı grubunda tüm solüsyonlarla temas sonrası sertlik düşüşleri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Değişim yüzdesi açısından formik asit (%58,3 ± 14,2) ve sitrik asit (%53,1 ± 13,4) grupları arasında anlamlı fark yoktur (p>0,05); ancak her ikisi de EDTA (%39,5) ve distile su (%5,2) gruplarından anlamlı olarak mikrosertliği daha çok düşürmüştür (p<0,05). TotalFill BC Sealer kanal patı grubunda da tüm solüsyonlarla temas sonrası sertlik düşüşleri anlamlıdır (p<0,001) ve tüm ikili gruplar arasında da anlamlı farklar mevcuttur (p<0,05). En fazla sertlik kaybı %10 formik asitte (%74,1), en az kayıp ise distile suda (%16,4) gözlenmiştir. XRD analizleri sonucunda CeraSeal kanal patında C-S-H jeli ve Ca–Al–OH fazları asit uygulamaları sonrasında oransal olarak belirgin şekilde azalmıştır. TotalFill BC Sealer kanal patında ise hem C-S-H jeli hem de hidroksiapatit fazları azalırken, özellikle tetragonal zirkonya fazında belirgin ve anlamlı bir azalma kaydedilmiştir. FTIR analizleri, XRD bulgularını desteklemiştir. SEM incelemelerinde, CeraSeal kanal patı örneklerinde yüzey bozulmalarının daha sınırlı ve lokalize olduğu gözlemlenmiştir. Her iki kanal patında da özellikle %10 formik asit ve %10 sitrik asit uygulamaları sonrası yüzeyde belirgin gözenek artışı ve mikroyapısal çözünme tespit edilmiştir. Sonuçlar: Bu çalışmada, CeraSeal ve TotalFill BC Sealer kanal patlarının distile su, %17 EDTA, %10 formik asit ve %10 sitrik asitle 5 dk süreyle temaslarının ardından gösterdikleri mikrosertlik değişimi ve yapısal yanıtlar değerlendirilmiştir. TotalFill BC sealer kanal patı, başlangıçta daha yüksek mikrosertliğe sahip olmasına rağmen, özellikle formik ve sitrik asit uygulamaları sonrası belirgin faz dönüşümleri, hidroksiapatit azalması ve mikroyapısal bozulmalar sergilemiştir. XRD, FTIR ve SEM analizleri bu çözünmeleri desteklemiştir. CeraSeal kanal patı, başlangıçta daha düşük mikrosertlik değerine sahip olmasına rağmen, solüsyonlara maruz kaldıktan sonra mikrosertlik düşüşü yüzdesi daha düşük kalmış; C-S-H jeli çözünmesine rağmen yüzey bütünlüğü ve kristal faz yapısı daha çok korunmuştur. Elde edilen veriler, kalsiyum silikat esaslı patların asit karşısındaki dirençlerinin materyal yapısına ve içerdiği fazlara bağlı olarak farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to evaluate the changes in microhardness and structural properties of two calcium silicate-based root canal sealers, CeraSeal root canal sealer and TotalFill BC Sealer, after 5 minute exposure to 17% EDTA, 10% citric acid, 10% formic acid, and distilled water. The structural and surface changes were characterized using X-ray diffraction (XRD), Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), and scanning electron microscopy (SEM). Materials and Methods: In this study, a total of 160 samples were prepared, with 80 specimens allocated for each root canal sealer material, CeraSeal and TotalFill BC Sealer. From each material group, 32 samples were distributed equally into four experimental solution groups (10% citric acid, 10% formic acid, 17% EDTA, and distilled water), resulting in 8 samples per subgroup for use in experimental testing. To monitor the progression of setting in the sealers, 8 samples from each material group were allocated for weekly microhardness measurements. These samples were tested weekly, and the average values were recorded. The remaining 40 samples from each material group were reserved for XRD, FTIR, and SEM analyses, organized redundantly to ensure sufficient material availability for each technique. Following injection into the molds, all specimens were stored in an incubator at 37 °C and 100% relative humidity until they reached final set. During the setting period, weekly microhardness testing, XRD, and FTIR analyses were conducted. Once the data confirmed that the materials had reached stable microhardness values, the initial (baseline) microhardness of all experimental samples was measured. Subsequently, each sample was exposed to the designated solution (citric acid, formic acid, EDTA, or distilled water) for 5 minutes, after which post-treatment microhardness values were recorded. Additionally, for each experimental solution group, one separate sample was prepared and subjected to the same chemical exposure protocol for XRD, FTIR, and SEM analyses. The data were analyzed using appropriate parametric and non-parametric statistical tests. Results: The first measurable microhardness value for CeraSeal root canal sealer was obtained 3 weeks after injection into the molds, while for TotalFill BC Sealer, this period extended to 5 weeks. The time required for the sealers to reach their final hardness was determined to be 10 weeks for CeraSeal root canal sealer and 15 weeks for TotalFill BC Sealer after being injected into molds. The initial mean microhardness value of TotalFill BC Sealer (95.5 ± 1.4) was found to be statistically significantly higher than that of CeraSeal root canal sealer (33.9 ± 1.4) (p<0.001). After exposure, when the mean VHN values of both materials were compared (CeraSeal: 20.7 [15.6–27.6]; TotalFill BC Sealer: 31.7 [14.1– 75.6]), no statistically significant difference was found between two groups ( Mann- Whitney U test, p=0.477). However, in terms of percentage of change, TotalFill BC Sealer exhibited a significantly greater reduction (66.8%) compared to CeraSeal root canal sealer(39.7%) (p=0.033). In the CeraSeal root canal sealer group, microhardness reduction after exposure to all tested solutions was statistically significant (p<0.001). There was no significant difference in percentage reduction between %10 formic acid (58.3 ± 14.2%) and %10 citric acid (53.1 ± 13.4%) groups (p>0.05), but both differed significantly from %17 EDTA (39.5%) and distilled water (5.2%) groups (p<0.05). In the TotalFill BC Sealer group, microhardness reductions following all solutions were also statistically significant (p<0.001), and significant differences were observed between the groups (p<0.05). The greatest hardness loss was observed with 10% formic acid (74.1%), while the least was with distilled water (16.4%). XRD analyses revealed that in CeraSeal root canal sealer, C–S–H gel and Ca–Al– OH phases decreased proportionally after acid exposure. In TotalFill BC Sealer, both C– S–H gel and hydroxyapatite phases decreased, and a notable and statistically significant reduction in the tetragonal zirconia phase was observed. FTIR results supported the findings from the XRD analyses.SEM examinations showed that surface degradation in CeraSeal root canal sealer was more limited and localized. In both materials, especially following exposure to 10% formic acid and 10% citric acid, pronounced pore formation and microstructural degradation were detected on the surface. Conclusions: Although TotalFill BC Sealer initially had higher microhardness, it was more affected by acidic solutions, especially formic and citric acids, showing notable structural degradation. CeraSeal root canal sealer showed lower initial hardness but greater chemical stability. Overall, acid resistance of bioceramic sealers varies by composition and crystalline phases.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    930003

    İki farklı biyoseramik esaslı kök kanal dolgu patının dentinin farklı nem koşullarında tübüler penetrasyon özelliklerinin lazer taramalı konfokal mikroskop ile incelenmesi

    Investigation of tubular penetration properties of two different bioceramic based root canal filling sealers in different moisture conditions of dentin by laser scanning confocal microscope

    DENİZ TURGUT

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Diş Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BÜLENT YILMAZ

  2. Tez No

    658648

    İki farklı kök kanal patı ile doldurulmuş kanallarda oluşan boşlukların incelenmesi ve boşlukların bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of voids of root canals filled with two different root canal sealers and how those voids effects the bond strength

    MEHMET LEVENT YÜKSEL

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Diş HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FERİDUN ŞAKLAR

  3. Tez No

    844806

    Kök kanallarında farklı irrigasyon solüsyonu kullanımının kalsiyum silikat içerikli materyallerin dentine bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of using different irrigation solutions in root canals on the bond strength of calcium silicate-containing materials to dentin

    BURAK OSMAN AÇIKGÖZ

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Diş HekimliğiHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. PELİN TÜFENKÇİ

  4. Tez No

    945364

    Farklı kurulama protokollerinin kalsiyum silikat ve epoksi rezin esaslı kök kanal patlarının tekrarlayan kök kanal tedavilerinde dentine bağlanma dayanımı üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of different drying protocols on thedentin bond strength of calcium silicate and epoxy resin based root canal sealers in repeated root canal treatments

    DERİN BUĞU YÜZER

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Diş HekimliğiBaşkent Üniversitesi

    Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BİRGÜL ÖZAŞIR

  5. Tez No

    987008

    Endodontide son irrigasyon solüsyonu olarak kullanılan N-asetilsistein, klorheksidin ve kitosanın farklı kanal dolgu patlarının bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of N-acetylcysteine, chlorhexidine, and chitosan used as final irrigation solutions on the bond strength of different root canal sealers

    MUSTAFA KAAN BOYANMIŞ

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Diş HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Endodonti Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA SEMRA SEVİMAY

Geri Dön