Geri Dön

Perinatal asfiksi tanılı hastalarda Apelin-13, İMA, ERO1-a düzeyinin değerlendirilmesi

Evaluation of Apelin-13, IMA, and ERO1-a levels in patients diagnosed with perinatal asphyxia

  1. Tez No: 983091
  2. Yazar: MEHMET KENAN NAHYA
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EBRU YÜCESOY BAĞDİKEN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Harran Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı perinatal asfiksi tanılı yenidoğan hastalarda Apelin-13, İMA, ERO1-α parametreleri arasındaki ilişkiyi incelemek; asfiksinin Apelin-13, İMA, ERO1-α konsantrasyonları üzerindeki etkisini değerlendirmek ve aynı zamanda bu parametrelerin kullanımının klinik açıdan faydası olup olmayacağını ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Bu Çalışma Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Yoğun Bakım'da Perinatal asfiksi tanısı alan 44 hasta çalışma grubu olarak, asfiksi tanısı olmayan, ventilatör ihtiyacı ve sepsisi olmayan 44 yenidoğan hasta ise kontrol grubu olarak alınacaktır. Hastalardan yatış anında alınan rutin kanlar biyokimya tüplerine alınacak, santrifüj işlemi sonrası elde edilen serum ependorf tüplerde depolanacaktır. Hasta ve kontrol grubuna ait serum örneklerinde Apelin-13, İMA, ERO1-α parametreleri ölçülecektir. İlk 6 saatinin içinde olan ve terapötik hipotermi tedavisi verilecek olan hastalar çalışmaya dahil edilecektir. Bulgular: Hasta grubunun Apelin-13, ERO1A ve IMA düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Elde edlen tanımlayıcı istatistikler incelendiğinde Apelin-13 için hasta grubunda 609 pg/mL(543.2), kontrol grubunda ise 293.6 pg/mL(266.1) olarak tespit edilmiş ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. (p<0,01) ERO1A için ise hasta grubunda 22299.3 pg/mL(1267.6), kontrol grubunda ise 1234.6 pg/mL(951.0) olarak tespit edilmiş ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. (p<0,01) IMA için hasta grubunda 8.08 ng/mL(11.5), kontrol grubunda ise 2.81 ng/mL(2.8) olarak tespit edilmiş ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. (p<0,01) Sonuç: Bu çalışmamızda perinatal asfiksi tanılı hastaların hipoksiye maruz kalmasına bağlı olarak Apelin-13, ERO1A ve IMA düzeylerinin sağlıklı bireyler ile karşılaştırılması incelenmiştir ve perinatal asfikside Apelin-13, ERO1A ve IMA düzeylerinin anlamlı olarak yüksek olduğu tespit edilmiştir. Çalışmamızın sonucunda yüksek bulununan bu parametrelerin perinatal asfiksi tanılı hastaların tespit edilmesinde ve takibinden kullanılabileceği düşünülmüş olup ancak bu bulguların daha geniş prospektif çalışmalar ile doğrulanıp desteklenmesi gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to investigate the relationship between Apelin-13, IMA, and ERO1-α parameters in neonates diagnosed with perinatal asphyxia; to evaluate the effect of asphyxia on the concentrations of these biomarkers; and to determine whether the use of these parameters may have clinical relevance and potential benefits. Materials and Methods: This study will be conducted at the Neonatal Intensive Care Unit of Harran University Faculty of Medicine. The study group will consist of 44 neonates diagnosed with perinatal asphyxia, while the control group will include 44 neonates without a diagnosis of asphyxia, and without the need for ventilator support or evidence of sepsis. Routine blood samples taken at the time of admission will be collected into biochemistry tubes, and after centrifugation, the obtained serum will be stored in Eppendorf tubes. Serum samples from both the patient and control groups will be analyzed for Apelin-13, IMA, and ERO1-α levels. Only patients within the first 6 hours of life who are eligible for therapeutic hypothermia treatment will be included in the study. Results: The levels of Apelin-13, ERO1A, and IMA in the patient group were found to be significantly higher compared to the control group. According to the descriptive statistics, the Apelin- 13 level was 609 pg/mL (±543.2) in the patient group and 293.6 pg/mL (±266.1) in the control group, with the difference being statistically significant (p<0.01). For ERO1A, the level was 22,299.3 pg/mL (±1267.6) in the patient group and 1,234.6 pg/mL (±951.0) in the control group, also showing a statistically significant difference (p<0.01). Similarly, the IMA level was 8.08 ng/mL (±11.5) in the patient group and 2.81 ng/mL (±2.8) in the control group, with this difference being statistically significant as well (p<0.01). Conclusion: In this study, the levels of Apelin-13, ERO1A, and IMA were evaluated in patients diagnosed with perinatal asphyxia, based on their exposure to hypoxia, and compared with those of healthy individuals. It was found that the levels of Apelin-13, ERO1A, and IMA were significantly elevated in cases of perinatal asphyxia. Based on these findings, it is suggested that these elevated biomarkers may be useful in the diagnosis and monitoring of patients with perinatal asphyxia. However, these results need to be confirmed and supported by larger-scale prospective studies.

Benzer Tezler

  1. Perinatal asfiksi tanılı hastalarda NRF2, tau ve oksidatif durum

    NRF2 TAU and oxidative status in patients diagnosed with perinatal asphyxia

    EMİNE ASOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHarran Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜSEYİN GÜMÜŞ

  2. Hipoksik iskemik ensefalopati tanılı hastalarda serum dinamik tiol / disülfid düzeyi ile pulse wave velocity arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between serum dynamic thiol/disulfide levels and pulse wave velocity in patients diagnosed with hypoxic-ischemic encephalopathy

    SONGÜL CANAN ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DİLEK YILMAZ

  3. Hipotermi tedavisi uygulanan perinatal asfiksi hastalarında rejyonel oksimetre (o3) ile serebral oksijenasyonun ölçülmesi

    Measurement of cerebral oxygenation with regional oximeter (o3) in perinatal asphyxia patients treated for hypothermia

    ABDULSAMET AKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHarran Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HALİL KAZANASMAZ

  4. Yenidoğan asfiktik bebeklerde teropötik hipotermi tedavisini alan hastaların cranial MRG bulgulariyla platellet, mean platelet volume white blood cell ve C reaktif protein markerlarının düzeyleri arasındaki ilişki

    Relationship between cranial mri findings and platellet, mean platelet volume white blood cell and C reactive protein marker levels in patients receiving therapeutic hypothermia treatment in newborn asphicic infants

    EMİRHAN ÇİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHarran Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HÜSEYİN GÜMÜŞ

  5. Prematüre bebeklerde pentoksifilin kullanımı ile prematüre retinopatisi gelişimi arasındaki ilişkinin araştırılması

    The research of relationship between pentoxifylline usage and retinopathy of prematurity in preterm infants

    İBRAHİM MERT ERBAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MERİH ÇETİNKAYA