Karotis arter darlıklarında Ocak 2021- Aralık 2024 aralığında yapılan girişimsel tedavilerin prognostik sonuçları
Prognostic outcomes of interventional treatments for carotid artery stenosis between January 2021- December 2024
- Tez No: 986104
- Danışmanlar: DOÇ. DR. TUBA CERRAHOĞLU ŞİRİN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nöroloji, Neurology
- Anahtar Kelimeler: Karotis Arter Darlığı, İnme Rekürrensi, Multidisipliner Konsey, Karotis Endarterektomi, Karotis Arter Stentleme, Gerçek Yaşam Verisi, Carotid Artery Stenosis, Stroke Recurrence, Multidisciplinary Board, Carotid Endarterectomy, Carotid Artery Stenting, Real-World Data
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Nöroloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: İnme, küresel ölçekte ölüm ve uzun süreli sakatlığın önde gelen nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir. KAD yönetimi karmaşık karar verme süreçleri gerektirir. Bu çalışma, üçüncü basamak bir merkezde multidisipliner konsey tarafından yönetilen hastalarda klinik sonuçları, komplikasyon oranlarını ve erken (<1 yıl) ile geç dönem (>1 yıl) inme rekürrens oranlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021 ile Aralık 2024 tarihleri arasında konsey tarafından değerlendirilen hastaların verileri retrospektif olarak analiz edildi. Bir yıllık takip verisi bulunan toplam 295 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar medikal takip, cerrahi ve endovasküler tedavi gruplarına ayrıldı. Rekürren inme olayları üç zaman diliminde analiz edildi: akut (30 gün), erken (1 yıl) ve geç dönem (>1 yıl). HT, HL, DM, AF içeren klinik değişkenler, rekürrens üzerindeki bağımsız öngördürücüleri belirlemek amacıyla çok değişkenli lojistik regresyon analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Kohortun yaş ortalaması 43 ile 100 yaş arasında değişmekteydi. Genel inme rekürrens oranı ilk yılda %8,8 (n=26), sonraki dönemde ise %2,5 (n=7) olarak saptandı. Stentleme alt grubunda (n=55) ilk yıl rekürrens oranı %9,1 iken, geç dönemde %1,9'a geriledi. Cerrahi alt grubunda erken ve geç dönem rekürrens oranları sırasıyla %6,9 ve %6,0 idi. Çok değişkenli analizde yaş, bir yıllık rekürrens için bağımsız bir prediktör olarak tanımlandı (p = 0,032; OR = 1,05; %95 GA: 1,004–1,098). Atriyal fibrilasyon erken dönem rekürrens için sınırda anlamlılık gösterirken (p = 0,075; OR ≈ 2,4), geç dönem rekürrens için güçlü ve bağımsız bir belirteç olarak öne çıktı (p = 0,030; OR ≈ 4,7). HT ve DM gibi klasik risk faktörleri, muhtemelen tavan etkisi ve agresif medikal tedavinin koruyucu etkisi nedeniyle istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı. Tartışma: Bulgularımız, ilk yıl rekürrens oranlarının semptomatik hastalarda ve büyük damar aterosklerozu yükü fazla olan bireylerde daha yüksek olduğunu ve tarihsel verilerle uyumlu seyrettiğini göstermektedir. Bununla birlikte, stentleme grubunda ilk yıldan sonra rekürrens riskindeki belirgin azalma (%9,1'den %1,9'a), periprosedürel dönemi başarıyla atlatmanın ve vasküler endotelizasyonun önemini vurgulamaktadır. Kohortumuzdaki yüksek komorbidite prevalansı, agresif lipid düşürücü ve glisemik kontrolün bu faktörlerin bağımsız risklerini nötralize ettiği gerçek yaşam popülasyonunu yansıtmaktadır. AF'nin geç dönem rekürrensteki belirgin rolü, müdahale sonrası uzun dönemli antikoagülasyon ve ritim izleminin gerekliliğine işaret etmektedir. Sonuç: Multidisipliner konsey yaklaşımı, uygun hasta seçimini sağlamakta ve uluslararası kılavuzlarla uyumlu komplikasyon oranlarına ulaşılmasını mümkün kılmaktadır. Modern medikal tedavi rekürrens risklerini belirgin şekilde düşürmüş olsa da, ileri yaş ve atriyal fibrilasyon kritik klinik belirleyiciler olarak önemini korumaktadır. Karmaşık karotis arter hastalıklarında kişiselleştirilmiş tedavi stratejileri ve uzun dönemli sürdürülebilir başarı için multidisipliner karar mekanizmaları esastır.
Özet (Çeviri)
Objective: Stroke remains one of the leading causes of death and long-term disability globally. The management of carotid artery disease (CAD) requires complex decision-making processes. This study aims to evaluate clinical outcomes, complication rates, and early (<1 year) versus late (>1 year) stroke recurrence rates in patients managed by a multidisciplinary board at a tertiary care center. Materials and Methods: Data of patients evaluated by the board between January 2021 and December 2024 were retrospectively analyzed. A total of 295 patients with at least one year of follow-up were included. Patients were categorized into medical follow-up, surgical, and endovascular treatment groups. Recurrent stroke events were analyzed across three time intervals: acute (30 days), early (1 year), and late (>1 year). Clinical variables including hypertension (HT), hyperlipidemia (HL), diabetes mellitus (DM), and atrial fibrillation (AF) were evaluated using multivariate logistic regression analysis to identify independent predictors of recurrence. Results: The mean age of the cohort ranged from 43 to 100 years. The overall stroke recurrence rate was 8.8% (n=26) in the first year and 2.5% (n=7) in the subsequent period. In the stenting subgroup (n=55), the first-year recurrence rate was 9.1%, decreasing to 1.9% in the late period. In the surgical subgroup, early and late recurrence rates were 6.9% and 6.0%, respectively. Multivariate analysis identified age as an independent predictor for one-year recurrence (p = 0.032; OR = 1.05; 95% CI: 1.004–1.098). While atrial fibrillation showed borderline significance for early recurrence (p = 0.075; OR ≈ 2.4), it emerged as a strong and independent marker for late-term recurrence (p = 0.030; OR ≈ 4.7). Classic risk factors such as HT and DM did not reach statistical significance, likely due to a ceiling effect and the protective impact of aggressive medical therapy. Discussion: Our findings indicate that first-year recurrence rates are higher in symptomatic patients and individuals with a high burden of large-vessel atherosclerosis, consistent with historical data. However, the significant reduction in recurrence risk in the stenting group after the first year (from 9.1% to 1.9%) emphasizes the importance of surviving the periprocedural period and vascular endothelialization. The high prevalence of comorbidities in our cohort reflects a real-world population where aggressive lipid-lowering and glycemic control neutralize the independent risks of these factors. The prominent role of AF in late-term recurrence highlights the necessity for long-term anticoagulation and rhythm monitoring following intervention. Conclusion: A multidisciplinary board approach ensures appropriate patient selection and enables complication rates consistent with international guidelines. Although modern medical therapy has significantly reduced recurrence risks, advanced age and atrial fibrillation remain critical clinical determinants. Multidisciplinary decision-making mechanisms are essential for personalized treatment strategies and sustainable long-term success in complex carotid artery diseases.
Benzer Tezler
- Karotis endarterektomi yapılan hastalarda primer tamir ile patch plastinin orta dönem sonuçları
Mid term results of carotid endarterectomy with primary repair and patchplaty
FIRAT DURNA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiPamukkale ÜniversitesiKalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. ALİ VEFA ÖZCAN
- Karotid arter stenozlarında renkli doppler ultrasonografi ve bt anjiografi bulgularının karşılaştırılması
Comparison of color doppler ultrasonography and computed tomography angiography findings in carotid stenosis
SEBAHAT NACAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Radyoloji ve Nükleer TıpSağlık BakanlığıRadyoloji Ana Bilim Dalı
DR. ÖZGÜR SARICA
- Karotis darlıklarında üçlü koruma (düşük profilli filtre, kapalı hücre dizaynına sahip stent ve stent içi aspirasyon) tekniği ile endovasküler tedavinin kısa ve uzun dönem sonuçları
Short and long-term outcomes of endovascular treatment with triple protection technique (low-profile filter, closed-cell stent design, and in-stent aspiration) in caroti̇d artery stenosis
ÇAĞDAŞ GÖZÜKARA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Radyoloji ve Nükleer TıpAnkara ÜniversitesiRadyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KIVILCIM YAVUZ
- İnternal karotid arter darlıklarının anjiografik modaliteler ve renkli dopplerultrasonografi ile değerlendirilmesi
Evaluation of internal carotid artery stenosis using angiographic modalities andcolor doppler ultrasonography
MUHAMMED ZAHİD TÜTEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Radyoloji ve Nükleer TıpAnkara ÜniversitesiRadyodiagnostik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NAMIK KEMAL ALTINBAŞ
- Karotis arterlerin görüntülenmesinde DSA ve kontrastsız MRA bulgularının karşılaştırılması
Comparison of DSA and non-enhanced mra findings in carotid artery imaging
KEMAL BUĞRA MEMİŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Radyoloji ve Nükleer TıpAnkara ÜniversitesiRadyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. UMMAN NUREDDİN SANLIDİLEK