Geri Dön

Omalizumab ile tedavi edilen dirençli kronik spontan ürtiker etiyopatogenezinde stres, kişilik özellikleri ve psikonöroimmünolojik etkileşimlerin değerlendirilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 987209
  2. Yazar: ELÇİN AKDAŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYLA GÜLEKON
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Kronik spontan ürtiker (KSÜ) genel popülasyonda %0.5-1 sıklığında görülen bir hastalık olup, yaşam kalitesi üzerindeki olumsuz etkileri birçok dermatolojik hastalıktan daha fazladır. KSÜ hasta grubunda normal popülasyona göre psikiyatrik komorbiditeler daha fazla görülmektedir. KSÜ tedavisinde ilk basamakta önerilen ikinci kuşak antihistaminik tedavilerine hastaların neredeyse yarısı dirençlidir ve bu hastalarda tedaviye omalizumab (OMA, anti-IgE) ajanı eklenmesi önerilmektedir. Çalışmamıza en az 6 ay OMA tedavisi almış 57 dirençli KSÜ hastası ve 53 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Bu çalışmada, OMA tedavisinden faydalanan ve uzun süre OMA ile tedavi edilen dirençli KSÜ hastalarında, hastalık başlangıcındaki stresli yaşam olaylarının yaygınlığının değerlendirilmesi ve psikiyatrik komorbiditelerin ve stres biyobelirteçleri olarak bilinen sinir büyüme faktörü (NGF), P maddesi ve kalsitonin geni ilikili peptid (CGRP) nöromediyatörlerinin serum düzeylerinin sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması amaçlandı. Hasta ve kontrol grubunun sosyodemografik özellikleri kaydedildi. Ürtiker başlangıcı ile ilişkili stresli yaşam olayları 'Yaşam olayları listesi' ile kontrol edildi. Psikiyarik komorbiditelerin değerlendirilmesinde hasta ve kontrol grubunda, 'Kişilik İnanç Ölçeği-Kısa Formu (KİÖ-KF) ve Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeği-42 (DASÖ-42) uygulandı. Hasta grubunda ürtiker ile ilgili tanımlayıcı klinik özellikler kaydedildi. KSÜ ve nöromediyatörlerin ilişkisini değerlendirmesi amacıyla serum NGF, P maddesi ve CGRP düzeyleri ölçüldü. Çalışmamızdaki KSÜ hastaların %61'inin (n=35/57) ürtiker başlangıcından ortanca 2,5 ay önce stresli bir yaşam olayı yaşadığı gösterilmiştir. KİÖ alt boyutlarının değerlendirmesinde hasta grubunda sadece antisosyal kişilik alt boyutunda anlamlı yükseklik saptanmıştır (p=0.015). Hasta ve kontrol grubu arasında DASÖ-42 anksiyete, depresyon ve stres alt boyutları arasında anlamlı fark saptanmamıştır (sırasıyla, p=0.265, p=0.542 ve p=0.804). KSÜ hasta grubunda sağlıklı kontrollere göre serum NGF düzeyleri anlamlı düşük, CGRP düzeyleri anlamlı yüksek, P maddesi düzeylerinde ise istatiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (sırasıyla, p<0.001, p<0.001 ve p=0.804). OMA tedavi süreleri ile serum P maddesi ve CGRP düzeyleri arasında ters yönlü korelasyon bulunmuştur (sırasıyla, r=-330, p=0.12, ve r=-228, p=0.88). Hasta popülasyonumuzda kadın hastaların erkeklere oranla 3 kat daha fazla olduğu, kadınların istatiksel olarak anlamlı düzeyde daha fazla stresli yaşam olayı tecrübe ettiği (<0.001), kadınlarda başlangıç yaşının premenopoz dönemine denk geldiği (yıl, 39,92±12,70), oransal olarak kadınlarda daha fazla otoimmün yatkınlığın eşlik ettiği bulunmuştur. İlginç bir şekilde, bu özelliklerin OMA tedavi süresinin kısalmasıyla ilişkili olduğu ortaya konmuştur. Çalışmamız, OMA tedavisinden faydalanan KSÜ hastalarında psikiyatrik durumları ve nöromediyatör düzeylerini değerlendiren ilk çalışmadır. Çalışmamız OMA'nın dirençli KSÜ'de psikiyatrik durumları iyileştirebileceğini ve bu etkilerini sadece hastalık semptomlarını kontrol altına alarak değil, farmakokinetik düzeyde de IgE aracılı FcεRI reseptör aktivasyonunun engellenmesi ile stres biyobelirteçleri olan bilinen nöromediyatör düzeylerinin değiştirdiğini göstermektedir. Ayrıca hasta grubumuzun otoimmün hastalıkların karakteristik özellikleri ile uyumlu olması, OMA tedavisinden faydalanan ve devam eden hasta popülasyonunun tip 2b otoimmün KSÜ alt tipi ağırlıklı hastalardan oluştuğunu göstermektedir. Ayrıca OMA'nın stesli yaşam deneyimi sonrası ürtiker semptomları ortaya çıkaran kadın hastalarda OMA tedavisi süresinin daha kısa sürmesi, OMA semptomatik etkilerinin yanısıra bu hasta popülasyonunda kısır döngünün kırılıp beklenenden erken bir remisyon ortaya çıkarabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, OMA'nın maliyetli bir tedavi olduğu ve genel olarak OMA tedavinin uzun süreler aldığı göz önünde bulundurulduğunda, stresin başlatıcı rol oynadığı ve psikiyatrik komorbiditelerin eşlik ettiği hastalarda psikiyatri ve dermatoloji iş birliği ile KSÜ'nün tedavisine yönelik daha bütüncül bir yaklaşım izlemek hem hastalıktan müzdarip olunan süreyi kısaltıp hem de maliyetli tedavilerin gereksinimini azaltabileceğinden daha faydalı bir yaklaşım olabilir.

Özet (Çeviri)

Chronic spontaneous urticaria (CSU) is a disease with a frequency of 0.5-1% in the general population, and the negative effects of disease-related symptoms and signs on quality of life are higher than many dermatological diseases. Psychiatric comorbidities are more common in the CSU patient group than in the normal population. Almost half of the patients are resistant to second generation antihistamine treatments recommended in the first step in the treatment of CSU, and it is recommended to add an omalizumab (OMA, anti-IgE) to the treatment in these patients. Our study included 57 patients with resistant CSU who had received OMA treatment for at least 6 months and 53 healthy individuals. In this study, we aimed to evaluate the prevalence of stressful life events at the onset of the disease and to evaluate the prevalence of psychiatric comorbidities and stress biomarkers such as nerve growth factor (NGF), substance P, and calcitonin gene-related peptide (CGRP) in patients with CSU resistant to antihistamines who benefited from OMA therapy and were treated with OMA for a long time. In this study, it was aimed to compare the psychiatric comorbidities and nerve growth factor (NGF), substance P and calcitonin gene-related peptide (CGRP), known as stress biomarkers, between patients with CSU resistant to antihistamines who benefited from OMA treatment and were treated for a long time and healthy controls. We also planned to assess the prevalence of stressful life events at the onset of urticaria in this patient population. Sociodemographic characteristics of the patient and control groups were recorded. Stressful life events associated with the onset of urticaria were controlled with the 'Life Events Checklist'. In the evaluation of psychiatric comorbidities, The Personality Belief Questionnaire-Short Form (PBQ-SF) and Depression, Anxiety and Stress Scale-42 (DASS-42) were used in the patient and control groups. Descriptive clinical features of urticaria were recorded in the patient group. In order to evaluate the relationship between CSU and neuromediators, serum NGF, substance P and CGRP levels were measured. In our study, it was shown that 61% (n=35/57) of CSU patients experienced a stressful life event median 2.5 months before the onset of urticaria. In the evaluation of PBQ-SF, only antisocial trait was found to be significantly higher in the patient group. (p=0.015). There was no significant difference between the patient and control groups in the subscales of DASS-42 anxiety, depression and stress (p=0.265, p=0.542 and p=0.804, respectively). In the CSU patient group, serum NGF levels were significantly lower, CGRP levels were significantly higher, and there was no statistically significant difference in substance P levels compared to healthy controls (p<0.001, p<0.001 and p=0.804, respectively). A negative correlation was found between OMA treatment duration and serum substance P and CGRP levels (r=-330, p=0.12 and r=-228, p=0.88). In our patient population, it was found that female patients were 3 times more common than males, women experienced statistically significantly more stressful life events (<0.001), the age of onset in women coincided with premenopause (years, 39.92±12.70) and more autoimmune susceptibility was associated with women. Interestingly, these features were found to be associated with a shorter treatment duration with OMA. Our study is the first to evaluate psychiatric conditions and neuromediator levels in patients with CSU who benefited OMA. The current study shows that OMA can improve psychiatric conditions in patient with resistant CSU, and that these effects might be occured not only by controlling disease symptoms, but also by inhibiting IgE-mediated FcεRI receptor activation at the pharmacokinetic level, and chancing the levels of neuromediators. In addition, the fact that our patient group is compatible with the characteristic features of autoimmune diseases shows that the patient population benefiting from and continuing OMA treatment consists of patients with type 2b autoimmune CSU subtype. Surprisingly, the shorter duration of OMA treatment in female patients who develop urticaria symptoms after a stressful life experience with OMA shows that in addition to the symptomatic effects of OMA, the vicious circle can be broken and remission may occur earlier than expected in this patient population. However, considering that OMA is a costly treatment and the duration of treatment is usually long in CSU, cooperation between psychiatry and dermatology can provide a more holistic approach in some patients with psychiatric comorbidities and stress plays a role in initiating urticaria, and this approach not only shortens the duration of the disease but also, reduce the need for costly treatments.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    803450

    Kronik spontan ürtiker hastalarında standart doz omalizumab tedavisine direnci etkileyen faktörlerin belirlenmesi

    Evaluation of factors related to standard dose omalizumab resistance in patients with chronic spontaneous urticaria

    ELIF MOUSTAFA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    DermatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İLTERİŞ OĞUZ TOPAL

  2. Tez No

    1016689

    Kronik Spontan Ürtikerde (KSÜ), Fetuin-A (Alpha2 Heremans-Schmid Glikoprotein ) düzeylerinin inflamatuar belirteç ve tedavi yanıtı prediktörü olarak değerlendirilmesi

    Evaluation of Fetuin-A (Alpha2-Heremans-Schmid Glycoprotein) levels as an inflammatory marker and predictor of treatment response in Chronic Spontaneous Urticaria (CSU)

    AHMET TALHA CENGİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    DermatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖKNUR ÖZAYDIN YAVUZ

  3. Tez No

    587674

    Kronik spontan ürtiker tanılı ve omalizumab tedavisi alan hastalarda epidemiyolojik ve klinik özelliklerin hastalık seyrine etkisi

    The effect of epidemiological and clinical characteristics on disease course in patients with chronic spontaneous urticaria and receiving omalizumab treatment

    EBRU SOYDAN YAPRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    DermatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    UZMAN BİLGEN ERDOĞAN

  4. Tez No

    1015736

    Kronik spontan ürtikerde omalizumab doz aralığının uzatılmasında biyobelirteçlerin prediktif rolü

    Predictive role of biomarkers in extending the dosing interval of omalizumab in chronic spontaneous urticaria

    ALPEREN KARACANOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Dermatolojiİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MELEK ASLAN KAYIRAN

  5. Tez No

    718915

    Periostin: Kronik ürtiker tedavi ve takibinde prognostik bir belirteç olabilir mi?

    Periostin: Can it BE A prognostic marker in the treatment and follow-up of chronic urticaria?

    BARAN CAYHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    DermatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZAFER TÜRKOĞLU

Geri Dön