Geri Dön

Farklı remineralize edici ajanların ve deneysel biyoaktif camın başlangıç mine çürüklerinin mikrosertlik, pürüzlülük, renk ve morfolojik değişimleri üzerine etkisi

The effect of different remineralizing agents and experimental bioactive glass on the microhardness, roughness, color and morphological changes of initial enamel caries

  1. Tez No: 988255
  2. Yazar: EMRE BARIŞ MUHTAR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EVRİM DALKILIÇ, DOÇ. DR. AYÇA SARIALİOĞLU GÜNGÖR
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Remineralizasyon, mikrosertlik, pürüzlülük, biyomimetik, biyoaktif cam, Remineralization, microhardness, roughness, biomimetic, bioactive glass
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Bezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın amacı, farklı remineralizasyon ajanlarının ve deneysel biyoaktif camın çekilmiş dişler üzerinde in vitro olarak oluşturulan başlangıç mine çürüklerine uygulanması sonucunda elde edilen verilerin değerlendirilmesidir. Bu in vitro deneyde, ortodontik veya periodontal sebeplerle çekilmiş, çürük, çatlak veya hipoplastik kusurlar içermeyen 87 adet daimi insan molar dişi kullanıldı. Tüm numunelere 7 günlük pH döngüsü uygulandı. Her döngü, günde 6 saat demineralizasyon ve 18 saat remineralizasyon şeklinde uygulandı. 87 adet molar dişin 30 adeti Mikro-BT analizi için 50 adeti ise mikrosertlik, pürüzlülük ve renk ölçümü için ayrıldı. Kalan dişlerin 7 tanesine de FE-SEM/EDS analizi yapıldı. Her grupta 10 örnek olacak şekilde beş gruba ayrıldı: Grup C: Kendiliğinden birleşen peptit P11-4 (CurodontTM, Credentis AG, İsviçre), Grup T: CPP-ACP (Tooth Mousse GC, Tokyo, Japonya), Grup B: Deneysel 58S5 Biyoaktif cam, Grup F: %5 NaF vernik (Enamelast, Ultradent Products, Köln, Almanya), Grup K: Non-arıtılmış (Distile su, DW). Her bir grup kendi içinde kontrol, demineralizasyon uygulanan ve remineralizasyon tedavisi uygulanan olmak üzere üç alt gruba ayrıldı. Diş yüzeylerinde başlangıç, demineralizasyon sonrası ve tedaviden sonra renk, yüzey mikrosertliği (Vickers) ve yüzey pürüzlülüğü (Ra) ölçümleri yapıldı. Her bir gruptan birer örnek, alan emisyonlu taramalı elektron mikroskobu/enerji dağılım spektroskopisi (FE-SEM/EDS) analizi ve element haritalama analizi için incelendi. Ayrıca, mine yüzeylerinin Ca/P oranları değerlendirildi. 30 adet örnek Mikro-BT analizi için ayrıldı. Mikro-BT için ayrılan dişlere de başlangıç, demineralizasyon sonrası ve tedavi sonrası olmak üzere aynı şekilde prosedürler uygulandı. Yüzey mikrosertliği, yüzey pürüzlülüğü ve Mikro-BT sonuçları için tekrarlı ölçümlerde varyans analizi kullanılarak istatistiksel analiz yapıldı ve ikili karşılaştırmalarda Bonferroni testi kullanıldı. Örneklerin renk değişimi (∆E) açısından incelenmesi için Tukey testi uygulandı. Tüm istatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Mikrosertlik değerlerine baktığımızda, en yüksek mikrosertlik değerleri 301,37±20,40 VHN ile Grup B ve 296,23±12,02 VHN ile Grup C'de gözlenmiştir. Remineralizasyon sonrası pürüzlülük değerleri bütün gruplarda benzer çıkmıştır ve anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Renk ölçümlerine bakıldığında Grup C ve Grup T, Grup K'den belirgin oranda farklıdır (p<0,05). Grup B, Grup F ve Grup K arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmemiştir (p>0,05). FE-SEM/EDS analizi sonuçlarına göre Grup T tedavi grupları içinde en düzensiz yüzeye sahiptir. Ayrıca EDS analizi sonucu elde edilen Ca/P oranına göre de Grup T 1,40 ile diğer gruplara nazaran daha düşük değerler göstermiştir. Mikro-BT sonuçlarına göre Grup K dışında diğer gruplar arasında tedavi sonrası anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Sonuç olarak, yapılan tüm işlemler değerlendirildiğinde Grup B ve Grup C'nin diğer gruplara kıyasla remineralizasyon açısından daha etkili olduğu gözlenmiştir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study was to evaluate the data obtained from the application of different remineralization agents and experimental bioactive glass to in vitro induced initial enamel caries on extracted teeth. 87 permanent human molars, which were extracted for orthodontic or periodontal reasons and were free of caries, cracks, or hypoplastic defects, were used in this in vitro experiment. All samples underwent a 7-day pH cycling process. Each cycle consisted of 6 hours of demineralization and 18 hours of remineralization per day. Of the 87 molars, 30 were separated for Micro-CT analysis and 50 for microhardness, roughness, and color measurement. FE-SEM/EDS analysis was also performed on 7 of these remaining teeth. They were divided into five groups with 10 specimens in each group: Group C: Self-assembling peptide P11-4 (CurodontTM, Credentis AG, Switzerland), Group T: CPP-ACP (Tooth Mousse GC, Tokyo, Japan), Group B: Experimental 58S5 Bioactive Glass, Group F: 5% NaF varnish (Enamelast,Ultradent Products, Cologne, Germany), Group K: Non-treated (Distilled water,DW). Each group was divided into three subgroups: control, demineralization, and remineralization. Color, surface microhardness (Vickers), and surface roughness (Ra) were measured on the tooth surfaces at baseline, after demineralization, and after treatment. One sample from each group was examined for field emission scanning electron microscopy/energy dispersive spectroscopy (FE-SEM/EDS) analysis and elemental mapping analysis. In addition, Ca/P ratios of the enamel surfaces were evaluated. 30 specimens were reserved for Micro-CT analysis. Teeth allocated for Micro-CT underwent the same procedures: baseline, post-demineralization, and post-treatment. Statistical analysis was performed using repeated measures analysis of variance for surface microhardness, surface roughness, and Micro-CT results. The Bonferroni test was used for pairwise comparisons. The Tukey test was applied to analyze the samples in terms of color change (∆E). The significance level was accepted as p<0,05 in all statistical analyses. According to the microhardness values, the highest microhardness values were observed in Group B with 301,37±20,40 VHN and Group C with 296,23±12,02 VHN. Post-remineralization roughness values were similar in all groups and no significant difference was found (p>0,05). In terms of color measurements, Groups C and Group T differed significantly from Group K (p<0,05), There was no statistically significant difference between Group B, Group F and Group K (p>0,05). FE-SEM/EDS analysis revealed that Group T has the most irregular surface among the treatment groups. Additionally, according to the Ca/P ratio obtained from the EDS analysis, Group T exhibited lower values compared to the other groups, with a ratio of 1,40. Micro-CT results indicated no significant differences between groups except for Group K post-treatment (p>0,05). In conclusion, upon evaluating all procedures in terms of remineralization, the Group B and Group C were found to be more effective compared to the other groups.

Benzer Tezler

  1. Farklı hassasiyet giderici ajanların demineralizasyona karşı stabilitesinin mikro bilgisayarlı tomografi kullanılarak değerlendirilmesi

    Evaluation of the stability of different desensitizing agents against demineralization using micro computed tomography

    ENİS ŞİMŞEK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Diş Hekimliğiİnönü Üniversitesi

    Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HACER TURGUT

    PROF. DR. NİMET ÜNLÜ

  2. Farklı remineralize edici ajan içerikli diş macunları ve ozonun kombine kullanımlarının başlangıç mine lezyonlarındaki remineralizasyon etkinliklerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the remineralization effects of different remineralizing agent containing toothpastes and combined useof ozone in initial enamel lesions

    EMRE BAKIR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Diş HekimliğiGazi Üniversitesi

    Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NURHAN ÖZTAŞ KIRMIZI

  3. Farklı remineralize edici ajanların başlangıç çürükleri üzerindeki etkilerinin çeşitli diagnostik yöntemlerle karşılaştırılması ve remineralize yüzeylerin yüzey sertliklerinin değerlendirilmesi

    The efficacy of different remineralization agents on early stage of cari̇es comparison with different diagnostic methods and evaluate surface hardness of remineralization AREA

    ENGİN KARİPER

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2016

    Diş HekimliğiCumhuriyet Üniversitesi

    Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. EMİNE GÜLŞAH GÖKTOLGA AKIN

  4. Başlangıç mine lezyonlarının tedavisinde farklı remineralize edici ajanların etkinliğinin süt ve daimi dişlerde değerlendirilmesi

    Evaluation of the efficacy of different remineralization agents in the treatment of incipient enamel lesions in primary and permanent teeth

    FATİH TULUMBACI

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Diş HekimliğiKırıkkale Üniversitesi

    Pedodonti Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYLİN AKBAY OBA

  5. Radyasyona maruz bırakılan minenin remineralizasyon ajanları uygulaması sonrası fiziksel özellikleri ve mineral içeriğindeki değişiminin değerlendirilmesi

    Evaluation of the changes in physical properties and mineral content of enamel exposed to radiation after treating with remineralization agent

    MERVE PELİN DUR

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Diş HekimliğiAtatürk Üniversitesi

    Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NİLGÜN SEVEN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ NESLİHAN ÇELİK