Geri Dön

Medial unikompartmantal diz artroplastisi uygulamasında medial proksimal tibia açısının ve proksimal tibia vara deformitesinin klinik ve radyolojik sonuçlara etkisi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 989622
  2. Yazar: YAVUZ KARAMAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İZZET BİNGÖL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Diz osteoartriti, özellikle izole medial kompartman tutulumu sık görülen, yaşam kalitesini etkileyen dejeneratif eklem hastalığıdır. Medial unikompartmantal diz artroplastisi (UDA), bu hastalarda başarılı sonuçlar veren cerrahi bir yöntemdir. Proksimal tibia varanın (MPTA<85°) UDA'da cerrahi planlama, implant yerleşimi ve klinik sonuçlar üzerindeki etkisi literatürde halen araştırılmaktadır. Bu çalışmada ise medial UDA'da proksimal tibia varanın taşıyıcı kalınlığı, tibial implant yerleşimi, postoperatif alt ekstremite dizilimi ve klinik skorlarla ilişkisi araştırılarak gelecek çalışmalara ışık tutmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kriterler ışığında Ocak 2014 – Aralık 2020 tarihleri arasında medial UDA uygulanan toplam 212 hasta dahil edilmiştir. Hastaların grafileri üzerinden medial proksimal tibial açı (MPTA) kalça diz ayak bileği açısı (HKA), tibial implant koronal açısı (TİKA) ve eklem uyum açısı (JLCA) ölçülmüştür. Hastalar MPTA ölçümüne göre normal (≥85°, n= 118) ve tibia vara (<85°, n=94) olarak iki gruba ayrılmıştır. Tibial komponentin taşması ve taşıyıcı kalınlıkları da kaydedilmiştir. Klinik değerlendirme için Oxford Diz Skoru (OKS), Diz Cemiyeti Skorları (KSS-1, KSS-2) ile Unutulmuş Eklem Skoru-12 (FJS-12) kullanılmıştır. Veriler SPSS 27.0 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: 118 hasta ( %55,7) normal grupta 94 hasta (%45,3) tibia vara grubunda değerlendirildi. Normal grupta KSS-1 (P=0,036), OKS (P=0,005), FJS-12 (P=0,006) daha yüksek bulundu. Tibia vara grubunda ∆HKA 2,1±3,3 ile normal gruptaki 3,2±4,0 değerine karşılık daha düşük bulundu.(P=0,015). Hareketli taşıyıcılı vakalarda tibia vara grubunda FJS-12 (P=0,018) skoru daha düşüktü. Sabit taşıyıcılı vakalarda ise iki grup arasında anlamlı fark bulunmadı. Tibial implantta taşma varlığı (P=0,771) , Kellgren-Lawrance OA evresi (P=0,776), hareketli ve sabit taşıyıcı kalınlığı ( P=0,098 ve P=0,669) açısından iki grup arasında anlamlı fark bulunamadı. Taşma varlığı durumunda KSS-1 (P=0,032), KSS-2 ( P= 0,03), OKS (P=0,044) ve FJS-12 (P=0,001) tüm skorlar daha düşük bulundu. Sonuç: Medial UDA uygulanan proksimal tibia varalı hastalarda KSS-1, OKS ve FJS-12 skorlarının daha düşük olduğu ve bunun istatistiksel olarak anlamlı bulunduğu saptandı. Proksimal tibia varanın taşıyıcı kalınlığına, tibial implantın koronal pozisyonuna ve medial taşma riskine anlamlı etkisi görülmezken, varus deformitesinde daha sınırlı düzeltme yapılabildiği ve düzeltme miktarı arttıkça da TİKA'nın yükseldiği gözlendi. Tibial komponent taşmasının, klinik skorları olumsuz etkilediği belirlendi. Ayrıca, hareketli taşıyıcı kullanılan olgularda proksimal tibia varanın FJS-12 skor düşüklüğü ile ilişkili olduğu, sabit taşıyıcılı UDA'da ise anlamlı etki göstermediği bulundu.

Özet (Çeviri)

Introduction and Aim: Knee osteoarthritis with isolated medial compartment involvement is a common degenerative joint disease impairing quality of life. Medial unicompartmental knee arthroplasty (UKA) provides favorable results in these patients. However, the influence of proximal tibia vara (MPTA <85°) on surgical planning, implant positioning, and clinical outcomes remains unclear. This study aimed to evaluate the relationship between proximal tibia vara and insert thickness, tibial implant positioning, postoperative alignment, and clinical outcomes in medial UKA. Materials and Methods: A total of 212 patients undergoing medial UKA between 2014 and 2020 were included. Radiographic parameters assessed were medial proximal tibial angle (MPTA), hip-knee-ankle angle (HKA), tibial implant coronal angle (TICA), and joint line convergence angle (JLCA). Patients were grouped as normal (MPTA ≥85°, n=118) and tibia vara (<85°, n=94). Tibial overhang and insert size the recordings were made. Clinical evaluation included Oxford Knee Score (OKS), Knee Society Scores (KSS-1, KSS-2), and Forgotten Joint Score-12 (FJS-12). Data were analyzed using SPSS 27.0. Results: Of the cases, 55.7% were normal and 44.3% had tibia vara. Clinical scores were significantly higher in the normal group: KSS-1 (p=0.036), OKS (p=0.005), and FJS-12 (p=0.006). Mean ΔHKA correction was lower in tibia vara patients (2.1±3.3 vs. 3.2±4.0, p=0.015). In mobile-bearing UKA, FJS-12 was significantly reduced in tibia vara (p=0.018), while fixed-bearing results were comparable. Tibial overhang, insert size, and osteoarthritis grade showed no significant differences. However, when tibial overhang was present, all clinical scores declined: KSS-1 (p=0.032), KSS-2 (p=0.030), OKS (p=0.044), FJS-12 (p=0.001). Conclusion: Proximal tibia vara in medial UKA patients was associated with lower KSS-1, OKS, and FJS-12 scores, though median outcomes remained above acceptable thresholds. While tibia vara did not significantly affect insert thickness or overhang risk, it was linked to less varus correction and higher TICA with greater correction. Tibial overhang independently impaired all clinical outcomes. Furthermore, tibia vara reduced FJS-12 in mobile-bearing UKA but not in fixed-bearing implants. These findings highlight tibial morphology and component positioning as key determinants of patient outcomes.

Benzer Tezler

  1. Medial kompartman artrozunda unikompartmantal diz artroplastisi orta dönem sonuçlarımız

    Unicompartmental knee arthroplasty mid-term results in medial compartment arthrosis

    AYKUT DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Ortopedi ve TravmatolojiBalıkesir Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÖKHAN MERİÇ

  2. Medial kompartman gonartrozunda oxford faz 3 unikompartmantal protezin uzun dönem klinik sonuçları

    Long-term clinical results of oxford phase 3 unicompartmental prosthesis in medial compartment gonarthrosis

    ÖMER FARUK YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiUfuk Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ DOĞAÇ KARAGÜVEN

  3. Unikompartmantal diz artroplastisi uygulanan hastalarda çimento kullanımının klinik sonuçlara etkisi

    The effect of cement use on clinical results in patients with unicompartmantal knee artroplasty

    OSMAN YAĞIZ ATLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERBİL AYDIN

  4. Unikompartmantal Diz Artroplastisi Uygulanan Hastalarda Klinik ve Radyolojik Sonuçların Değerlendirilmesi ve İmplant Pozisyonunun Klinik Sonuçlara Etkisi

    The Evaluation of Clinical And Radiological Results and The Impact Of Implant Positioning on These Clinical Results of Unicompartmental Knee Arthroplasty

    MUSTAFA ALADAĞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Ortopedi ve TravmatolojiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DR. HAKAN ASLAN

  5. Dizin Medial Kompartman Osteoartritinde Uyguladığımız Unikondiler Diz Artroplastisi Orta Dönem Sonuçlarımız

    Mid-Term Results of Unicondylar Knee Arthroplasty In Medial Compartment Osteoarthritis

    YUSUF ERDEM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Ortopedi ve TravmatolojiGata

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEMİL YILDIZ