Geri Dön

İntihar girişimi olan ve olmayan majör depresyon tanılı hastalarda aleksitimi ve yeme tutumu ilişkisinin incelenmesi

An examination of the relationship between alexithymia and eating attitudes in patients with major depression with and without suicide attempts

PDF İndir

  1. Tez No: 990566
  2. Yazar: BUSE YAĞMUR AKFIRAT YILDIZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ÖMER AKİL ÖZER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Psikiyatri, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: Majör Depresif Bozukluk, İntihar, Aleksitimi, Yeme Tutumu, Major Depressive Disorder, Suicide, Alexithymia, Eating Attitudes
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada majör depresif bozukluk (MDB) tanısı alan bireylerde intihar girişimi olan ve olmayan gruplar arasında aleksitimi düzeyleri ile yeme tutumu özellikleri arasındaki ilişki karşılaştırmalı olarak incelemek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamıza Aralık 2024 – Nisan 2025 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri polikliniğine başvuran, DSM – 5 tanı kriterlerine göre majör depresif bozukluk tanısı alan, çalışmayı kabul eden ve dahil edilme kriterlerini karşılayan bireyler dahil edilmiştir. Katılımcılar intihar girişimi olan çalışma grubu (79 kişi) ve intihar girişimi olmayan kontrol grubu (84 kişi) olmak üzere 2 grup şeklinde ayrılmıştır. Klinisyen tarafından DSM-5 İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme Formu (SCID-5-CV) her bir katılımcıya uygulanmıştır. Sosyodemografik veri formu klinisyen tarafından, Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ), Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20) ve Yeme Tutumu Testi (YTT) katılımcı tarafından doldurulmuştur. Bulgular: Her 2 grup yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiştir. Gruplar arasında medeni durum, kiminle yaşadığı, eğitim durumu, çalışma durumu, hane gelir düzeyi, ek tıbbi hastalık açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. İntihar girişimi olan majör depresyon hastalarında intihar girişimi olmayan majör depresyon hastalarına kıyasla BDÖ (p=0,004), TAÖ-20 (p=0,025) ve TAÖ-20'nin alt boyutu olan TAS-B (p=0,026) puanları anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. YTT puanları açısından her 2 grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0,149). BAÖ (p=0,144), TAS-A (p=0,093) ve TAS-C (p=0,189) puanları için de gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. YTT ile TAÖ-20 puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon bulunmuştur (r=0,266; p=0,001). Bu ilişki, intihar girişimi öyküsü olan grupta, olmayan gruba kıyasla anlamlı derecede daha güçlü saptanmıştır (sırasıyla r=0,323; p=0,004 / r=0,174; p=0,114). BDÖ puanları ile BAÖ, YTT ve TAÖ-20 puanları arasında anlamlı pozitif ilişki saptanmıştır. Sonuç: Araştırmamız, majör depresyon hastalarında intihar, aleksitimi ve yeme tutumu arasındaki ilişkileri bütüncül olarak inceleyen nadir çalışmalardan biridir. Literatürde özellikle intihar girişimi öyküsü olan bireylerde bu değişkenler arasındaki bağlantıyı ele alan çalışmaların sınırlı olması, çalışmamızın önemini daha da artırmaktadır. Bulgularımız, majör depresyon tanısı alan bireylerde -özellikle de geçmişte intihar girişimi olan ve bu nedenle yüksek risk taşıyan grupta- aleksitimi düzeyi ile yeme tutumlarının klinik olarak ayrıntılı şekilde değerlendirilmesinin ayrıca önem taşıdığını göstermektedir. Bu nedenle, klinik uygulamalarda intihar öyküsüyle birlikte aleksitimi ve yeme tutumlarının da mutlaka sorgulanması ve bir arada değerlendirilmesi önerilmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: In this study, we aimed to comparatively examine the relationship between alexithymia levels and eating attitude characteristics in individuals diagnosed with major depressive disorder (MDD), comparing those with and without a history of suicide attempts. Method: This study included individuals who presented to the Psychiatry Outpatient Clinic of Şişli Hamidiye Etfal Training and Research Hospital, University of Health Sciences, between December 2024 and April 2025, were diagnosed with Major Depressive Disorder according to DSM-5 diagnostic criteria, agreed to participate, and met the inclusion criteria. Participants were divided into two groups: the study group with a history of suicide attempt (n = 79) and the control group without a suicide attempt (n = 84). The Structured Clinical Interview for DSM-5 Disorders – Clinician Version (SCID-5-CV) was administered to each participant by a clinician. The sociodemographic data form was completed by the clinician, while the Beck Depression Inventory (BDI), Beck Anxiety Inventory (BAI), Toronto Alexithymia Scale (TAS-20), and Eating Attitudes Test (EAT) were self-administered by the participants. Results: The two groups were matched for age and gender. No statistically significant differences were found between the groups in terms of marital status, living arrangements, educational status, employment status, household income level, or additional medical comorbidities. Major depressive disorder patients with a history of suicide attempt scored significantly higher on the Beck Depression Inventory (BDI) (p=0,004), the 20-item Toronto Alexithymia Scale (TAS-20) (p=0,025), and its“Difficulty Describing Feelings”subfactor (TAS-B) (p=0,026) compared to those without a suicide attempt history.No statistically significant difference was found between the two groups on the Eating Attitudes Test (EAT) scores (p=0,149). Similarly, no significant differences were detected for the Beck Anxiety Inventory (BAI) (p=0,144), the“Difficulty Identifying Feelings”(TAS-A) (p=0,093), and the“Externally Oriented Thinking”(TAS-C) (p=0,189) subfactor scores. A statistically significant positive correlation was found between EAT and TAS-20 scores (r=0,266; p=0,001). This correlation was significantly stronger in the group with a history of suicide attempt compared to the group without (r=0,323; p=0,004 and r=0,174; p=0,114, respectively). Furthermore, BDI scores showed significant positive correlations with BAI, EAT, and TAS-20 scores. Conclusion: Our study is one of the rare investigations that holistically examines the relationships between suicide, alexithymia, and eating attitudes in patients with major depression. The scarcity of studies exploring the connections between these variables specifically in individuals with a history of suicide attempts further underscores the significance of our research. Our findings indicate that in patients diagnosed with major depression—particularly in the high-risk group with a history of suicide attempts—a detailed clinical assessment of alexithymia levels and eating attitudes is of additional importance. Therefore, in clinical practice, it is recommended that alexithymia and eating attitudes be thoroughly evaluated alongside suicide history, and that these factors be considered in an integrated manner.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    690132

    İntihar girişimi olan ve olmayan majör depresyon ve bipolar bozukluk tanılı hastalarda bilişsel işlevlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of cognitive functions in patients with major depression and bipolar disorder with and without suicide attempts

    REHA GÖKÇEOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    PsikiyatriEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FERDİ KÖŞGER

  2. Tez No

    844074

    Major depresyon tanılı hastalarda intihar düşüncesinin üst bilişsel inançlar ve bilişsel dikkat kilitlenmesi sendromu ile ilişkisi

    The relationship between suicidal ideation, metacognitive beliefs, and cognitive attentional syndrome in patients diagnosed with major depression

    ÜMİT YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PsikiyatriSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. SALİH CİHAT PALTUN

  3. Tez No

    750840

    Major depresif bozukluğu olan kişilerin özkıyım girişimlerinde üst bilişsel inanışlarının rolü

    The role of metacognitive beliefs in suicide attempts of PEOPLE

    AHMET EKREM SAVAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    PsikiyatriTokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ESMA AKPINAR ASLAN

  4. Tez No

    1019347

    Majör depresif bozukluk hastalarında intihar davranışının üst bilişler ve sosyal biliş ile ilişkisi

    The relationship of suicidal behavior with metacognitions and social cognition in patients with major depressive disorder

    MERVE ARIKAN SOFUOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    PsikiyatriAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. VESİLE ALTINYAZAR

  5. Tez No

    462364

    Majör depresyonda mizaç ve karakter özelliklerinin çocukluk çağı travmaları açısından karşılaştırılması

    Temperament and character traits in patients with major depression disorder in the context of childhood trauma

    HAVVA SERT UYSAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    PsikiyatriSüleyman Demirel Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İNCİ MELTEM ATAY

Geri Dön