Yeni tanı Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında, tanı anındaki albuminüri ile Trigliserid/HDL ve LDL/HDL oranlarının korelasyonunun incelenmesi
Investigation of the correlation between albuminuria at the time of diagnosis and Triglyceride/HDL and LDL/HDL ratios in newly diagnosed Type 2 diabetes mellitus patients
- Tez No: 992054
- Danışmanlar: PROF. DR. KADİR KAYATAŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Albüminüri, Diyabetik Nefropati, LDL/HDL oranı, Tip 2 Diyabetes Mellitus, Trigliserid/HDL oranı, Diabetes mellitus-tip 2, Diabetik nefropatiler, Kolesterol-LDL, Kolesterol-VLDL, LDL, Mikroalbüminüri, Albuminuria, Diabetic Nephropathy, LDL/HDL Ratio, Type 2 Diabetes Mellitus, Triglyceride/HDL Ratio, Diabetes mellitus-type 2, Diabetic nephropathies, Cholesterol-LDL, Cholesterol-VLDL, LDL, Microalbuminuria
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: İnsülin direnci ve/veya insülin sekresyonundaki yetersizlik sonucunda gelişen Tip 2 Diyabetes Mellitus (DM), kronik hiperglisemi ile seyreden yaygın bir metabolik hastalıktır. Bu hastalık, mikrovasküler komplikasyonların ortaya çıkmasına zemin hazırlaması nedeniyle klinik açıdan önem taşımaktadır. Mikrovasküler komplikasyonlar içerisinde değerlendirilen diyabetik nefropati ise son dönem böbrek yetmezliğinin en sık nedenlerinden biri olarak kabul edilmektedir. Diyabetik nefropati gelişiminde yalnızca kalıcı hiperglisemi değil, aynı zamanda lipid metabolizmasındaki bozulmanın tetiklediği aterojenik süreçlerin de etkili olabileceği öne sürülmektedir. Lipid metabolizmasındaki bozulmayı yansıtan Trigliserid/HDL kolesterol (TG/HDL) ve LDL/HDL kolesterol (LDL/HDL) oranlarının, böbrek hasarının erken döneminde kullanılabilecek biyobelirteçler olabileceği bildirilmektedir. Bu çalışma, yeni tanı konulan Tip 2 DM hastalarında albüminüri düzeyleri ile TG/HDL ve LDL/HDL oranları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesini ve bu oranların diyabetik nefropatinin erken tanı ve risk sınıflandırmasındaki potansiyel kullanımının araştırılmasını amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: 01.01.2022–31.12.2023 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Haydarpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları ve Nefroloji Klinikleri'ne başvuran ya da yatarak izlenen hastalar taranmış ve dahil edilme/dışlama kriterlerini karşılayan 136 yeni tanı Tip 2 DM olgusu çalışmaya alınmıştır. Hastalara ait demografik özellikler ile laboratuvar bulguları, hastane bilgi yönetim sistemi kayıtları üzerinden retrospektif olarak elde edilmiştir. Verilerin istatistiksel değerlendirmesi IBM SPSS Statistics for Windows, Version 22.0 (IBM Corporation, Armonk, NY, USA) yazılımı ile gerçekleştirilmiş ve p<0,05 değeri istatistiksel anlamlılık sınırı olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan olguların %60,3'ünü (n=82) kadınlar, %39,7'sini (n=54) erkekler oluşturmakta olup, ortalama yaş 50,34±10,87 yıl olarak belirlenmiştir. Ortalama TG/HDL oranı 5,44±7,20, LDL/HDL oranı 2,88±1,05 ve idrarda albümin atılım oranı 38,22±92,96 mg/g olarak bulunmuştur. TG/HDL oranı ile idrarda albümin atılım oranı arasında pozitif yönlü anlamlı korelasyon saptanmıştır (r=0,178; p=0,039). Albümin atılım oranı ≥30 mg/g olan hastalarda TG/HDL oranı, <30 mg/g olanlara kıyasla anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0,002). Buna karşılık, LDL/HDL oranı ile idrarda albümin atılım oranı arasındaki ilişki; gerek korelasyon analizinde gerekse <30 mg/g ve ≥30 mg/g gruplarına göre yapılan karşılaştırmalarda istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p=0,930). Sonuç: Çalışmamızda yeni tanı Tip 2 DM hastaları, albümin atılım oranlarına göre <30 mg/g ve ≥30 mg/g olacak şekilde iki grupta sınıflandırılarak analiz edilmiştir. Albümin atılım oranı ≥30 mg/g olan grupta TG/HDL oranının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiş; ayrıca albümin atılım oranı arttıkça TG/HDL oranının da arttığı ve bu ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu gösterilmiştir. Buna karşılık albümin atılım oranı ile LDL/HDL oranı arasında gerek korelasyon analizinde gerekse grup karşılaştırmalarında anlamlı bir ilişki izlenmemiştir. Elde edilen bu bulgular, diyabetik nefropatinin erken döneminde özellikle TG/HDL oranı ile yansıyan aterojenik lipid profilinin albüminüri ile birlikte ön plana çıktığını göstermektedir. Bu ilişkinin daha güçlü biçimde desteklenmesi için, daha fazla hasta sayısını içeren ileriye dönük çalışmalara gereksinim duyulmaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: Type 2 Diabetes Mellitus (DM), which develops as a result of insulin resistance and/or impaired insulin secretion, is a common metabolic disorder characterized by chronic hyperglycemia. This condition is clinically important because it predisposes to the development of microvascular complications. Among these microvascular complications, diabetic nephropathy is regarded as one of the most common causes of end-stage renal disease. In the development of diabetic nephropathy, not only persistent hyperglycemia but also atherogenic processes triggered by disturbances in lipid metabolism are suggested to play a role. It has been reported that the triglyceride-to-HDL cholesterol (TG/HDL) and LDL-to-HDL cholesterol (LDL/HDL) ratios, which reflect impaired lipid metabolism, may serve as biomarkers that could be used in the early stages of kidney injury. This study aimed to evaluate the relationship between albuminuria levels and TG/HDL and LDL/HDL ratios in patients with newly diagnosed type 2 DM, and to investigate the potential utility of these ratios in the early diagnosis and risk stratification of diabetic nephropathy. Materials and Methods: Patients who were newly diagnosed with type 2 DM and who met the inclusion and exclusion criteria were screened among those who presented to or were hospitalized in the Internal Medicine and Nephrology Clinics of University of Health Sciences Haydarpaşa Training and Research Hospital between 01/01/2022 and 12/31/2023, and a total of 136 cases were included in the study. Demographic characteristics and laboratory findings were obtained retrospectively from the hospital information management system records. Statistical analyses were performed using IBM SPSS Statistics for Windows, Version 22.0 (IBM Corporation, Armonk, NY, USA), and p<0.05 was considered statistically significant. Results: Of the included cases, 60.3% (n=82) were female and 39.7% (n=54) were male, with a mean age of 50.34±10.87 years. The mean TG/HDL ratio was 5.44±7.20, the mean LDL/HDL ratio was 2.88±1.05, and the mean urinary albumin excretion ratio was 38.22±92.96 mg/g. A significant positive correlation was found between the TG/HDL ratio and the urinary albumin excretion ratio (r=0.178; p=0.039). The TG/HDL ratio was significantly higher in patients with an albumin excretion ratio ≥30 mg/g compared with those with <30 mg/g (p=0.002). In contrast, the relationship between the LDL/HDL ratio and the urinary albumin excretion ratio was not statistically significant, both in the correlation analysis and in comparisons according to the <30 mg/g and ≥30 mg/g groups (p=0.930). Conclusion: In our study, patients with newly diagnosed type 2 DM were analyzed by classifying them into two groups according to the urinary albumin excretion ratio (<30 mg/g and ≥30 mg/g). The TG/HDL ratio was significantly higher in the group with an albumin excretion ratio ≥30 mg/g; moreover, as the albumin excretion ratio increased, the TG/HDL ratio also increased, and this association was statistically significant. Conversely, no significant relationship was observed between the urinary albumin excretion ratio and the LDL/HDL ratio in either the correlation analysis or the group comparisons. These findings indicate that, in the early stage of diabetic nephropathy, an atherogenic lipid profile reflected particularly by the TG/HDL ratio becomes more prominent together with albuminuria. Prospective studies with a larger sample size are required to further support this relationship.
Benzer Tezler
- Yeni tanı alan tip 1 diyabetes mellituslu çocuklarda tiroid fonksiyonlarının değerlendirilmesi
Evaluation of thyroid functions in children with newly diagnosed type 1 diabetes mellitus
TALHA ÜSTÜNTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıNecmettin Erbakan ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET EMRE ATABEK
- Adrenal insidentaloma hastalarında mortalite prevalansı ve nedenleri
Mortality prevalence and causes in patients with adrenal incidentaloma
BÜŞRA GÜZELCE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ABDULLAH SERKAN YENER
- Tip 1 diyabetes mellitus tanılı 0-18 yaş arası hastaların demografik özellikleri, klinik ve laboratuvar bulgularının retrospektif analizi
Retrospective analysis of demographic characteristics, clinical and laboratory findings of patients between 0-18 years diagnosed with TYPE 1 diabetes mellitus
HATİCE BETÜL KAHRAMANTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ZEHRA ESRA ÖNAL
- Hastanede yatarak izlenen lokalize akciğer tutulumlu COVID-19 hastaları ile yaygın tutulumlu hastaların klinik ve laboratuvar özellikleri ile mortalite açısından değerlendirilmesi
Evaluation of hospitalized COVID-19 patients with localized and extensive lung involvement in terms of clinical, laboratory features and mortality
SELİN ŞENOL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜNAY TUNCER ERTEM
- Diyabetik ve COVID-19'lu hastalarda sICAM-1 ve galectin-3 seviyelerinin bakılması
Evaluation of sICAM-1 and galectin-3 levels in patients with diabetic and COVID-19
BÜŞRA KARAHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DOĞAN NASIR BİNİCİ
DR. ÖĞR. ÜYESİ SİBEL İBA YILMAZ