Kadın hip-hop dansçılarında yaralanma profili, kor stabilitesi ve dengenin değerlendirilmesi
Evaluation of injury profile, core stability and balance in female hip-hop dancers
- Tez No: 996010
- Danışmanlar: PROF. DR. CENGİZHAN ÖZGÜRBÜZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Spor, Bale ve Dans, Sports, Ballet and Dance
- Anahtar Kelimeler: Hip-Hop Dansı, Yaralanma, Kor Stabilitesi, Postüral Denge, Dinamik dengeleme, Spor yaralanmaları, Statik denge, Hip-Hop Dance, Injury, Core Stability, Postural Balance, Dynamic balancing, Core strenght, Athletic injuries, Static balance
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Spor Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışma, kadın Hip-Hop dansçılarında kas-iskelet sistemi yaralanmalarının ve yakınmalarının epidemiyolojik özelliklerini tanımlamayı; kor dayanıklılığı, statik ve dinamik denge performanslarını değerlendirmeyi ve bu parametrelerin fiziksel yakınmalar ile ilişkisini incelemeyi amaçladı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 31 kadın Hip-Hop dansçısı ve 34 sağlıklı kontrol dahil edildi. Katılımcıların antropometrik ölçümleri alındı. Kor dayanıklılığı McGill test bataryası (fleksör, yan köprü, ekstansör) ile, statik denge Tek Bacak Denge Testi (UPST) ile, dinamik denge modifiye Yıldız Denge Testi (mSEBT) ile değerlendirildi. Dansçıların son bir yıla ait yaralanma ve yakınma öyküsü sorgulandı. On iki haftalık prospektif izlem süresince haftalık özbildirime dayalı çevrimiçi anketler ile tüm fiziksel yakınmalar, maruz kalma süreleri ve dans aktivite sayıları kaydedildi. Yaralanma ve yakınma insidans hızları hem 1000 dans saati hem de 1000 dans aktivitesi başına hesaplandı. Gruplar arası karşılaştırmalar ve korelasyon analizleri için uygun istatistiksel testler kullanıldı. Bulgular: Dansçı ve kontrol grupları yaş, antropometrik özellikler, kor dayanıklılığı ve denge performansları açısından benzer bulundu (p>0,05). Son bir yılda yaralanma prevalansı %19,4, yakınma prevalansı %77,4 idi. Yaralanma insidansı 0,72/1000 dans saati ve 1,24/1000 dans aktivitesi; yakınma insidansı 46,1/1000 dans saati, 79,4/1000 dans aktivitesi olarak hesaplandı. En sık mekanizma aşırı kullanım olup diz, omuz ve boyun yaralanmalarda; sırt, diz, uyluk ve bel ise yakınmalarda en sık etkilenen bölgelerdi. Prospektif izlemde toplam 73 fiziksel yakınma kaydedildi; insidans hızları 36,6/1000 dans saati ve 46,8/1000 dans aktivitesi olarak bulundu. Fiziksel yakınmalarda en sık mekanizma yine aşırı kullanım olup diz, en sık etkilenen bölge idi. Dansçıların %41,9'u en az bir fiziksel yakınma bildirdi. Ekstansör dayanıklılık süresi ile fiziksel yakınma sayısı arasında anlamlı negatif ilişki saptandı (r=-0,400, p=0,026). Fleksör/lateral dayanıklılık ve denge parametreleri fiziksel yakınmalar ile ilişkili değildi. Önceki yıl bildirilen yakınma ve yaralanma sayısı ile prospektif dönemdeki fiziksel yakınma sayısı arasında pozitif korelasyon mevcuttu (sırasıyla r=0,495, p=0,005 ve r=0,361, p=0,046). Statik ve dinamik denge testleri, gruplar veya yakınma alt grupları arasında ayırt edici bulunmadı. Sonuç: Kadın Hip-Hop dansçılarında yaralanma sıklığı görece düşük olmakla birlikte fiziksel yakınma yükü belirgindir. Aşırı kullanım mekanizması baskın olup çoğu yakınma zaman kaybına yol açmadan dansa devam edilerek yönetilmektedir. Ekstansör dayanıklılığının fiziksel yakınmalar ile ilişkili olması, posterior zincir dayanıklılığının klinik açıdan koruyucu bir bileşen olabileceğini düşündürmektedir. Statik ve dinamik denge testlerinin Hip-Hop dansının karmaşık sensorimotor taleplerini yansıtmada sınırlı duyarlılığa sahip olduğu görülmüştür. Bulgular, yaralanma önleme stratejilerinde posterior zincir dayanıklılığının artırılmasına ve dansa özgü daha duyarlı denge değerlendirme araçlarının geliştirilmesine ihtiyaç olduğunu göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to describe the epidemiology of musculoskeletal injuries and physical complaints in female Hip-Hop dancers; to assess core endurance, static and dynamic balance performance; and to examine their associations with physical complaints. Methods: Thirty-one female Hip-Hop dancers and 34 non-dancer healthy females participated. Anthropometrics were recorded. Core endurance was assessed using the McGill test battery; static balance was assessed using the Unipedal Stance Test (UPST); and dynamic balance was assessed using modified Star Excursion Balance Test (mSEBT). The participants' (only dancers) injury and complaint history over the past year was collected. During a 12-week prospective surveillance, their physical complaints and dance exposure metrics were recorded using weekly online self-report questionnaires. Incidence rates were calculated per 1000 dance hours and per 1000 dance activities. Group comparisons and correlation analyses were performed using appropriate statistical tests. Results: Dancers and controls demonstrated comparable anthropometrics, core endurance, and balance scores (p>0,05). One-year prevalence of injury was 19,4% and of complaints 77,4%. Injury incidence was 0,72/1000 dance hours and 1,24/1000 dance activities; complaint incidence was 46,1/1000 hours and 79,4/1000 activities. Overuse was the predominant mechanism. The most frequently affected regions were the knee, shoulder, and cervical region for injuries; the upper back, knee, thigh, and lumbar region for complaints. During the prospective surveillance, 73 physical complaints were reported; incidence rates were 36,6/1000 hours and 46,8/1000 activities, with 41,9% of dancers reporting at least one complaint. Overuse was the predominant mechanism again and the most frequently affected region was knee during this surveillance. Extensor endurance showed a significant negative correlation with physical complaints (r=–0.400, p=0.026). Flexor/lateral endurance and balance measures were not associated with complaints. Previous-year injury and complaint counts correlated positively with physical complaints in prospective surveillance (r=0,495, p=0,005 and r=0,361, p=0,046, respectively). Static and dynamic balance tests were not discriminative between groups or physical complaint subgroups. Conclusion: Although injury occurrence was relatively low, the burden of physical complaints in female Hip-Hop dancers was substantial. Most complaints were overuse-related and managed without time-loss, suggesting a high threshold for seeking medical care. The association between lower extensor endurance and higher complaint frequency indicates a potentially protective role of posterior chain endurance. Standard balance tests appeared insufficient to capture the complex sensorimotor demands of Hip-Hop dance. Strengthening posterior chain endurance and developing dance-specific balance assessments may enhance injury-prevention strategies.
Benzer Tezler
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
- İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı
The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys
SERDAR SEZGİN
- Pre-eklampsi ve eklampsi vakalarında immünoglobülin düzeylerinin değerlendirilmesi (Klinik ve immünobiolojik araştırma)
Examination des valeurs d'immunoglobulines en cas de la toxemie gravidique
M. MURAT SEMİZ
- Ege bölgesi keçi liflerinin bazı önemli fiziksel, kimyasal özellikleri ve değerlendirme imkanları
Başlık çevirisi yok
NİLÜFER ERDEM
- Pulmoner hipertansiyon etyopatogenezinde prostasiklin ve lökotrien C4'ün rolü
Possible role of leukotrien C4 and prostacyclin in the development of pulmonary hypertension
ÜLKÜ AYBERK
