Hipertrigliseridemiye sekonder akut pankreatitlerde uygulanan farklı hipertrigliseridemi tedavi protokollerinin prognoza etkisi
The effect of different hypertriglyceridemia treatment protocols on prognosis in acute pancreatitis secondary to hypertriglyceridemia
- Tez No: 997754
- Danışmanlar: DR. SELMA KARAAHMETOĞLU, DOÇ. DR. SEVİL UYGUN İLİKHAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Gastroenteroloji, Internal diseases, Gastroenterology
- Anahtar Kelimeler: Akut pankreatit, hipertrigliseridemi, insülin, lipidaferez, fenofibrat, Acute pancreatitis, hypertriglyceridemia, insulin, lipidapheresis, fenofibrate
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Akut pankreatit, pankreasın inflamatuar bir hastalığıdır ve önemli morbidite ve mortaliteye yol açabilmektedir. Hipertrigliseridemi nadir görülen etiyolojik bir nedendir. Bizim çalışmamızda, hipertrigliseridemiye sekonder akut pankreatit tanısı alan hastalarda uygulanan hipertrigliseridemiye yönelik tedavilerin prognoz, yatış süresi, yoğun bakım ihtiyacı, komplikasyon gelişimi ve trigliserit düzeyleri üzerindeki değişime etkileri retrospektif tek merkezli olarak incelenmiştir. Yöntem: 01.01.24-01.01.25 tarihleri arasında hastanemiz dahiliye servis ve yoğun bakım ünitelerindeki hipertrigliseridemiye bağlı akut pankreatit tanısı ile yatırılan toplam 47 hasta çalışmaya dahil edildi. Trigliserit düzeyi 500 mg/dL ve üzeri olarak akut pankreatit gelişen (tipik karın ağrısı, 3 kat ve üzerinde amilaz lipaz yüksekliği, akut pankreatit ile uyumlu görüntüleme bulgusu kriterlerinin en az ikisi ile) 18-65 yaş arası erkek ve kadın hastalar dahil edilmiştir. Biliyer pankreatiti olan hastalar, gebe ve emziren hastalar ve 18 yaş altı hastalar dışlanmıştır. Hastaların demografik özellikleri, yatış sırasındaki ve tedavi sonrası trigliserit düzeyleri, uygulanan tedavi yöntemleri (insülin, lipidaferez, farmakolojik ajanlar), komplikasyon gelişimi ve bir ay içerisindeki hastaneye başvuruları değerlendirilmiştir. Bulgular: Tedavi protokollerine göre trigliserit düzeylerinde anlamlı düşüş sağlandığı gözlendi. İnsülin tedavisi ile ilk 24-48 saatte %45'e varan trigliserit düşüşü sağlanmış olup etkinliği zaman içinde plato çizmiştir. Fenofibrat, takip edilen süre zarfında daha uzun süreli kullanında anlamlı trigliserit düşüşü ve inflamatuar parametlerde iyileşme sağlamıştır. Kombine protokollerin kullanımı (insülinve fenofibrat, insülin, fenofibrat ve omega-3 vs) ile erken dönemde daha hızlı ve güçlü biyokimyasal yanıt alınmıştır. Lipidaferez özellikle çok yüksek trigliserit düzeylerinde hızlı ve etkili sonuç sağlamış, yoğun bakım yatış süresini kısaltmıştır. Sadece iv hidrasyon uygulanan olgularda anlamlı biyokimyasal düzelme sağlanamamıştır. Tedavi grupları arasında yoğun bakım ihtiyacı ve yatış süreleri açısından farklılıklar gözlenmekle birlikte, mortalite saptanmadı. Bir ay içerisinde rekürrens oranı düşük bulundu. Sonuç: Hipertrigliseridemiye sekonder akut pankreatit, diğer etiyolojilere göre daha ağır seyredebilmekte ve yoğun bakım ihtiyacı doğurabilmektedir. Hipertrigliseridemiye sekonder akut pankreatit yönetiminde tedavi seçimi, hastanın kliniğine göre bireyselleştirilmelidir. Uygulanan trigliseridemi tedavileri ile serum trigliserit düzeylerinde hızlı ve anlamlı düşüş sağlanmakta, prognozda iyileşme gözlenmektedir. Ancak farklı tedavi protokolleri arasında mortalite ve komplikasyon gelişimi açısından belirgin üstünlük saptanmamıştır. Bu nedenle daha geniş hasta gruplarında, prospektif ve randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Background: Acute pancreatitis is an inflammatory condition of the pancreas that can lead to significant morbidity and mortality. Hypertriglyceridemia is a rare cause. The impact of therapies targeting hypertriglyceridemia on prognosis, hospitalization, ICU admission, complication rates, and triglyceride level changes was retrospectively assessed in patients with hypertriglyceridemia-related acute pancreatitis at one center. Methods: From January 1, 2024, to January 1, 2025, a study was conducted involving 47 hospitalized patients in the internal medicine and intensive care units of our hospital who were diagnosed with acute pancreatitis secondary to hypertriglyceridemia. The study included male and female patients aged 18–65 years with triglycerides ≥500 mg/dL and acute pancreatitis, which was defined by at least two of the following criteria: typical abdominal pain, a threefold or higher elevation in amylase or lipase levels, or radiographic confirmation of acute pancreatitis. Patients with biliary pancreatitis, pregnant or breastfeeding women, and those under 18 years of age were excluded. The study evaluated demographic characteristics, admission and post-treatment triglyceride levels, treatment strategies (including insulin, plasmapheresis, or pharmacologic therapy), complications, and hospital readmissions within one month. Results: A significant reduction in triglyceride levels was observed according to the treatment protocols. Triglyceride reductions of up to 45% were achieved with insulin therapy in the first 24-48 hours, and its effectiveness plateaued over time. Fenofibrate provided significant triglyceride reductions and improved inflammatory parameters with longer follow-up periods. The use of combined protocols (insulin and fenofibrate, insulin, fenofibrate, and omega-3, etc.) resulted in faster and stronger biochemical responses in the early phase. Lipidapheresis provided rapid and effective results, particularly in very high triglyceride levels, and shortened the duration of intensive care unit stay. Significant biochemical improvement was not achieved in patients treated solely with IV hydration. While differences were observed between treatment groups in terms of intensive care unit requirements and length of stay, no mortality was observed. The recurrence rate within one month was found to be low. Conclusion: Acute pancreatitis secondary to hypertriglyceridemia can be more severe than other etiologies and may require intensive care. Treatment selection in the management of acute pancreatitis secondary to hypertriglyceridemia should be individualized based on the patient's clinical presentation. Triglyceride treatments provide rapid and significant reductions in serum triglyceride levels and improve prognosis. However, no significant superiority was found between different treatment protocols in terms of mortality or complication development. Therefore, prospective and randomized controlled studies in larger patient groups are needed.
Benzer Tezler
- 160 pankreatit hastasının retrospektif irdelenmesi
160 retrospective diseases of pancreatitis
BELGİN BORAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
GastroenterolojiSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖMÜR TABAK
- Bölgemizde hipertrigliseridemiye bağlı pankeatit sıklığı
Incidence of pancetis due to hypertriglyceridemia in our region
FAHRİ CANOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NUHMEHMET BÜYÜKBERBER
- Akut pankreatit geçiren hastalarda 1. ve 5. yılda diabetes mellitus gelişme oranları ve ilişkili faktörler
Rates of development of diabetes mellitus in patients with acute pancreatitis at 1 ve 5 years and related factors
YELDA KOÇYİĞİT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FERAY AKBAŞ
- Primer hipertrigliseridemi tanılı olgularda mutasyon sıklıkları
Mutation frequency in primary hypertriglyceridemia
AMİR HOSSEİN ABEDİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıErciyes Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FAHRİ BAYRAM
- İç hastalıkları kliniğinde yatan ve ayaktan basvuran Tip 2 diabetes mellitus hastalarda, hedefe ulaşılamayan hiperlipidemi prevelansı ve ilişkili risk faktörleri
Başlık çevirisi yok
EMRAH ATAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. REFİK DEMİRTUNÇ