Geri Dön

Bakır çalan kadınlar geleneği: Balıkesir/Dursunbey örneği

Tradition of the copper playing women: Balikesir/Dursunbey example

  1. Tez No: 1001504
  2. Yazar: SELDA ÇOLAK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SEVİLAY ÇINAR
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Müzik, Music
  6. Anahtar Kelimeler: Etnik müzik, Etnomüzikoloji, Yerel müzik, Ethnic music, Ethnomusicology, Local music
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Türk Müziği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırma, Balıkesir'in Dursunbey ilçesinde kadınların gündelik mutfak gereçlerini ritim enstrümanına dönüştürerek icra ettikleri“Bakır Çalan Kadınlar Geleneği”ni etnomüzikolojik ve toplumsal cinsiyet bağlamında incelemektedir. Çalışmanın amacı, kamusal müzik alanlarından büyük ölçüde dışlanan kadınların geliştirdiği bu performatif pratiği belgelemek, müzikal yapısını analiz etmek ve toplumsal cinsiyet bağlamındaki yerini ortaya koymaktır. Nitel araştırma deseniyle yürütülen çalışmanın verileri; 1950–1985 doğumlu 22 kadın katılımcıyla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler, katılımcı gözlemleri ve video/ses kayıtları aracılığıyla elde edilmiş; tüm veriler tümevarımsal içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Geleneğin kadınlar açısından taşıdığı toplumsal anlam ve deneyim biçimleri toplumsal cinsiyet kuramı çerçevesinde ele alınmıştır. Bulgular, geleneğin usta–çırak ilişkisine dayanmayan, erken yaşlardan itibaren gözlem ve deneme–yanılma yoluyla öğrenilen bir aktarım modeline sahip olduğunu göstermektedir. Müzikal açıdan icraların çoğunlukla 9/8'lik ritimlere dayandığı, köyler arası vuruş ve hız farklılıklarının oyun figürlerini etkileyerek“ayak dönmemesi”olarak ifade edilen uyumsuzluklara yol açtığı saptanmıştır. Repertuvarın ezgi adlarından ziyade“Tülleme”ve“Doğru Hava”gibi oyun türleri üzerinden adlandırıldığı; mani söylemenin ve ritmik eşliğin icranın merkezinde yer aldığı görülmüştür. Kadınların güçlü icracı kimliğine rağmen, bu pratiğin çoğu zaman“ev içi amatör eğlence”olarak algılandığı ve resmî bir statüye karşılık gelmediği anlaşılmaktadır. Sonuç olarak, modernleşme ve değişen yaşam koşulları nedeniyle icra alanları daralan geleneğin kuşaklar arası aktarımında kesintiler yaşandığı; buna karşın kadınlar için yerel kültür içinde özerk bir ifade alanı olma niteliğini sürdürdüğü görülmektedir. Çalışma ayrıca, Dursunbey'in müzik kültürünün gündelik ritüellerle nasıl çeşitlilik kazandığını da ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

This study examines the“Tradition of the Copper-Playing Women”(Bakır Çalan Kadınlar Geleneği) in Dursunbey, Balıkesir, where women transform kitchen utensils into instruments, from an ethnomusicological and gender perspective. It aims to document this performative practice developed by women largely excluded from public musical spheres, analyze its musical structure, and reveal its position within gender relations. Using a qualitative design, data were collected through semi-structured interviews with 22 female participants born between 1950 and 1985, participant observation, and video and audio recordings, and analyzed through inductive content analysis. The social meanings the tradition holds for women and their modes of experience were interpreted within feminist theory and gender studies. Findings show that the tradition relies on an informal transmission model learned from an early age through observation and trial and error, rather than a master apprentice relationship. Musically, performances are based on 9/8 rhythms, and differences in striking patterns and tempo between villages influence dance figures, producing mismatches described as“ayak dönmemesi.”The repertoire is identified not by melodic titles but by dance genres such as“Tülleme”and“Doğru Hava,”while mani recitation and rhythmic accompaniment form central elements of performance. Despite women's strong performer identities, the practice is coded as domestic amateur entertainment and lacks official recognition. Although modernization and changing practices have narrowed performance contexts and disrupted intergenerational transmission, the tradition continues to function as a mode of expression within local culture.

Benzer Tezler

  1. İşten ayrılma niyeti ve psikolojik güçlendirme: Bilişim çalışanları üzerine bir araştırma

    Turnover intention and psychological empowerment: A research on it workers

    FURKAN METİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İşletmeAnkara Üniversitesi

    İnsan Kaynakları Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NÜKHET MÜGE KART

  2. Şeyyad Hamza Mi`rac-name

    Başlık çevirisi yok

    GÜLTEN FEŞEL GÜZELIŞIK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Türk Dili ve EdebiyatıMarmara Üniversitesi

    Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN AKAR

  3. Türk sinemasında feminen kadın kimliği: Yönetmen Çağan Irmak örneği

    Feminine woman identity in Turkish cinema industry : Example from director Çağan Irmak

    MERVE ELÇİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Radyo-Televizyonİstanbul Arel Üniversitesi

    Medya ve Kültürel Çalışmalar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. HÜSEYİN ÇELİK

  4. Nil Yalter, Nur Koçak, Canan Şenolun yapıtları üzerinden feminist sanatta kadın imgesinin incelenmesi

    Nil Yalter, Nur Koçak, Canan Senol's works the image of women in feminist art examination

    NERGİS DENİZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Güzel SanatlarKocaeli Üniversitesi

    Heykel Ana Sanat Dalı

    DOÇ. DR. CEYHUN KONAK

  5. Stereotyped gender role perceptions and presentations in elementary schooling: A case study in Burdur (2001-2002)

    İlköğretimde kalıplaşmış toplumsal cinsiyet rolü algılama ve sunumları: Burdur`da bir ilköğretim okulunda alan çalışması (2001-2002)

    HAVVA EYLEM KAYA

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2003

    Eğitim ve ÖğretimOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Kadın Çalışmaları Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. DEMET VAROĞLU