Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda hastalık ve hastalık süresinin kas kuvveti ve propriosepsiyon duyusu üzerine etkisi
Muscle strength and proprioception values of the patients with diabetes mellitus
- Tez No: 399109
- Danışmanlar: PROF. DR. JALE MERAY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus-tip 2, Egzersiz testi, Hastalık, Kas kuvveti, Propriyosepsiyon, Diabetes mellitus-type 2, Exercise test, Disease, Muscle strength, Proprioception
- Yıl: 2015
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma Tip 2 Diabetes Mellitus (DM) hastalarında hastalığın ve hastalık süresinin kas kuvveti ve propriosepsiyon duyusu üzerine etkisini değerlendirmek amacıyla yapıldı. Alt grup analizlerimizde ise HbA1c düzeyleri, nefropati ve retinopati komplikasyonlarının kas kuvveti ve propriosepsiyon duyusu üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Çalışmaya, endokrinoloji ve metabolizma hekimi tarafından Tip 2 DM tanısı almış nöropati semptomu olmayan 38 hasta (n:19 – hastalık süresi ≥10 yıl, n:19 - <10 yıl) ve 19 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Tüm katılımcıların lökomotor sistem ve nörolojik muayenelerinin ardından dominant dizlerinde Cybex 770 NORM izokinetik dinamometre sistemi ile önce eklem pozisyon hissi ölçümleri, sonra kas kuvveti ölçümleri yapıldı. Eklem pozisyon hissini değerlendirmek için diz ekleminde pasif pozisyonlama sonrası aktif tekrar pozisyonlamayı içeren bir reprodiksiyon yöntemi uygulandı. Her hastada üç ölçümün mutlak açısal hata değerlerinin ortalaması hesaplandı. Kas kuvveti ölçümleri 60 ◦/sn ve 180 ◦/sn açısal hızlarda test edildi. Diyabetik hastaların kas kuvveti ölçümlerinde, hastalık süresinin ilerlemesiyle istatistiksel olarak anlamlı olmayan bir azalama olduğu gözlendi. Ek olarak kas kuvvetinin HbA1c, nefropati veya retinopati ile de zayıf ilişki içinde olduğu saptandı. Eklem pozisyon hissinin ise hastalık süresi ≥10 yıl olan grupta anlamlı şekilde daha fazla azalmış olduğu bulundu. Benzer şekilde HbA1c >%7,nefropati veya retinopati gelişmiş hasta gruplarında eklem pozisyon hissinde daha fazla bozulma saptandı. Periferik nöropati gelişmemiş DM hastalarında kas kuvveti kaybı gözlenmeksizin propriosepsiyon kaybı saptanmıştır. Bulgularımız diyabetin uzun dönemde propriosepsiyon duyusunun santral komponenti üzerine olumsuz etkileri olabileceğine işaret etmektedir.
Özet (Çeviri)
In this study, we evaluated muscle strength and proprioception values of the patients with Diabetes Mellitus (DM). Subgroup analysis were performed for disease duration, HbA1c levels and for diabetic complications such as nephropathy and retinopathy. Results were compared with the healthy volunteers. 38 patients without neuropathy (n:19 – disease duration ≥10 year, n:19 - <10 year), who were diagnosed as type 2 DM by an endocrinologist and 19 healthy volunteers were included in this study. After evaluation of the leucomotor and neurological systems, joint position sense and muscle strength of the dominant knees were measured using an isokinetic dynamometer system. To evaluate the joint position sense, we used a reproduction method which requires active repositioning to a predefined angle after passive positioning. The means of the absolute angle error of the three measurements were calculated for each patient. Muscle strength measurements were tested at 60◦/s and 180◦/s angular velocity. Muscle strength loss of the patient groups are not statistically significant when compared with the control group and also weak correlations were found levels of HbA1c, and the presence of nephropathy or retinopathy. Patients existing DM longer than 10 years showed a significant reduction in joint position sense. Correspondingly, joint position sense was more defective in the patients who developed nephropathy, retinopathy or HbA1c ≥7. In diabetic patients without neurological complications, loss of proprioception was determined without muscle strength impairment. Our findings indicated that DM may have some negative effects on the central component of proprioception in long term
Benzer Tezler
- Tip 2 diyabeti olan hastalarda kardiyovasküler hastalık risk farkındalığı ve tedaviye uyumun değerlendirilmesi
Evaluation of cardiovascular disease risk awareness and treatment compliance in patients with Type 2 diabetes
MERYEM EKİCİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
HemşirelikSivas Cumhuriyet Üniversitesiİç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUKADDER MOLLAOĞLU
- 3. basamak bir hastanede diyabet-obezite polikliniğine başvuran tip 2 diyabetes mellitus tanılı bireylerde kardiyovasküler hastalık prevalansı
Prevalence of cardiovascular disease in individuals diagnosed with type 2 diabetes mellitus a diabetes-obesity clinic in a tertiary hospital
GÜLEBE KARADUMAN AYKIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile Hekimliğiİstanbul Medeniyet ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HACER HİCRAN MUTLU
- Tip 1 diabetes mellitus tanılı hastalarda dislipidemi ve kardiyovasküler risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of dyslipidemia and cardiovascular risk factors in patients with TYPE 1 diabetes mellitus
YAĞMUR CANTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZLEM SOYLUK SELÇUKBİRİCİK
- Sleeve gastrektomi yapılan obez hastalarda oluşan kilo kaybı mekanizmasında enteroendokrin cevabına sprosin ve fibroblast growth factor 21 düzeyleriyle değerlendirilmesi ve tip 2 diabetes mellitus remisyonu ilişkisi
Evaluation of enteroendocrin response byasprosin and fibroblast growth factor 21 levelsin the mechanism of weight loss occuring in obsepatients who performed sleeve gastrectomy andtype 2 diabetes mellitus remitis
ALPER SEYDİCAN TÜRKER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Genel CerrahiSağlık Bilimleri ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. UMUT RIZA GÜNDÜZ
- Tip 2 Diyabet Progresyon ve Komplikasyonları ile Oksidatif Stres, Neuregulin-4 ve Malondialdehit Düzeyleri İlişkisi
Association of Oxidative Stress, Neuregulin-4 and Malondialdehyde Levels with Progression and Complications of Type 2 Diabetes
AHMET BAŞMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
BiyokimyaSağlık Bilimleri ÜniversitesiTıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NİLGÜN IŞIKSAÇAN