Geri Dön

Cerrahi destekli hızlı üst çene genişletmesinde farklı osteotomi tekniklerinin sonlu elemanlar analiz yöntemi ile karşılaştırılması

Comparison of different osteotomy techniques in surgically assisted rapid maxillary expansion using finite element analysis method

  1. Tez No: 910950
  2. Yazar: MÜJDE GÜRSU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET BARIŞ ŞİMŞEK
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: 212

Özet

Maksiller transversal darlık kraniyofasiyal bölgede yaygın görülen iskeletsel problemlerden biridir. Tedavide erişkin hastalarda büyüme ve gelişme tamamlandığı için ortodontik apareyler yardımıyla cerrahi destekli hızlı üst çene genişletmesine ihtiyaç duyulur. Cerrahi destekli hızlı üst çene genişletmesi (CDHÜÇG); maksillada yapılan osteotomiler sayesinde oluşan direnci ortadan kaldırmak ve yetişkinlerde transversal darlığı gidermek amacıyla maksillanın serbestleştirilmesi işlemidir. Literatürde günümüze kadar cerrahi destekli hızlı üst çene genişletmesi için farklı osteotomi teknikleri ve bunların kombinasyonları önerilmiştir. Çalışmamızdaki amaç; cerrahi destekli hızlı maksiller genişletme tekniklerinin maksilla ve yüz kemikleri üzerinde oluşan streslere ve meydana gelen yer değiştirmeye olan etkisini, sonlu eleman analizi (SEA) yöntemi ile karşılaştırmaktır. Sonlu elemanlar analizi, karmaşık geometriye sahip cisimlerin bilgisayar ortamında simüle edilmesini sağlayan matematiksel bir yöntemdir. Çalışmamızda bu amaçla midpalatal osteotomi, lateral osteotomi, basamaklı lateral osteotomi, pterygomaksiller bileşke osteotomisi ve bunların kombinasyonlarının simüle edildiği 7 farklı model oluşturulmuş ve osteotomilerin maksilla ve yüz kemikleri üzerinde oluşan streslere ve yer değiştirmelere etkisi incelenmiştir. Modellerin değerlendirilmesi sonucunda; pterygomaksiller bileşke osteotomisinin uygulanması maksillada daha paralel bir genişleme elde etmek için etkili olabilir. Midpalatal osteotomi maksillada lateral yönde yer değiştirmeyi önemli ölçüde artırmıştır. Uygulanan osteotomi sayısının artması ile maksilla ve çevre anatomik yapılarda görülen stres değerleri azalmış, meydana gelen yer değiştirmenin arttığı görülmüştür.

Özet (Çeviri)

Maxillary transverse deficiency is a commonly observed skeletal problem within the craniofacial region. In the treatment of adult patients, where growth and development have been completed, there is a need for surgically assisted rapid maxillary expansion facilitated by orthodontic appliances. Surgically assisted rapid palatal expansion (SARPE) is a procedure aimed at eliminating resistance through osteotomies performed on the maxilla and facilitating the correction of transverse constriction in adults by freeing the maxilla. To date, various osteotomy techniques and their combinations have been proposed in the literature for surgically assisted rapid palatal expansion. The aim of this study is to compare the effects of surgically assisted rapid maxillary expansion techniques on the stresses and displacements occurring in the maxilla and facial bones using finite element analysis (FEA). Finite element analysis is a mathematical method that enables the simulation of structures with complex geometries within a computational environment. In this study, seven different models were created to simulate midpalatal osteotomy, lateral osteotomy, lateral osteotomy with a step in the zygomaticomaxillary buttress, pterygomaxillary junction osteotomy, and their combinations. The effects of these osteotomies on the stresses and displacements occurring in the maxilla and facial bones were then analyzed. Based on the evaluation of the models, it was found that the application of pterygomaxillary junction osteotomy may be effective in achieving a more parallel expansion of the maxilla. Midpalatal osteotomy significantly increased lateral displacement of the maxilla. An increase in the number of osteotomies resulted in a reduction in stress values observed in the maxilla and surrounding anatomical structures, while an increase in the resulting displacement was noted.

Benzer Tezler

  1. Torasik outlet sendromunda cerrahi tedavinin etkinliği

    Başlık çevirisi yok

    OKTAY ASLANER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Göğüs HastalıklarıAkdeniz Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABİD DEMİRCAN

  2. Peptik ülserin cerrahi tedavisi sonucu gelişen geç komplikasyonların cerrahi tedavisi

    Başlık çevirisi yok

    KADİR OKAN ŞANLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1982

    Genel CerrahiAkdeniz Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

  3. Safra taşı olgularına cerrahi yaklaşım

    Başlık çevirisi yok

    AHMET TAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Genel CerrahiAkdeniz Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

  4. Çevrel arter yaralanmaları

    Başlık çevirisi yok

    ŞÜKRÜ AKTAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1981

    Genel CerrahiAnkara Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

  5. Gestasyonel diyabetli kadınlarda yaşam kalitesi ve depresyon durumlarının incelenmesi

    The examination of life quality and the event of depression in the period of pregnancy of diabetic women

    REYHAN AYDIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    HemşirelikHaliç Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NEZİHE KIZILKAYA BEJİ