Geri Dön

Optik nörit prezantasyonlarına göre farklı multipl skleroz altgruplarında moleküler ve radyolojik belirteçlerin ilişkisi

The relationship between molecular and radiological biomarkers in different multiple sclerosis subgroups based on optic neuritis presentation

  1. Tez No: 981596
  2. Yazar: AYÇA SİMAY ERSÖZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. RECAİ TÜRKOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nöroloji, Neurology
  6. Anahtar Kelimeler: beyin volümetrisi, biyobelirteç, difüzyon tensör görüntüleme, multipl skleroz, optik nörit, biomarker, brain volumetry, Diffusion Tensor Imaging, multiple sclerosis, optic neuritis
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Nöroloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, optik nörit (ON) başlangıçlı MS ve ON geçirmemiş MS hastalarında beyin omurilik sıvısı (BOS) ve serum biyobelirteç düzeylerinin (nörofilament hafif zincir (NfL), beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF), Runt-ilişkili transkripsiyon faktörü 1 (RUNX1), nörogranin (NRGN)) ve Difüzyon Tensör Görüntüleme (DTG) bulgularının; görsel fonksiyonlar, hastalık aktivitesi, prognoz ve takip sonu beyin hacmi ile ilişkisi araştırıldı. Ayrıca, optik nöritin (ON) oksipital korteks bölümlerinin hacmi üzerindeki etkisini ve optik sinir hasarının saptanmasında DTG'nin olası rolünü değerlendirmek amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada ON başlangıçlı 18 RRMS, ON geçirmemiş 15 RRMS hastası ve 10 sağlıklı gönüllü değerlendirildi. Takip sonunda kranyal MRG ve DTG çekimleri yapılmış olan hastaların, tanı anında alınmış olan BOS ve serum örneklerinde; NfL, BDNF, RUNX1 ve Nörogranin biyobelirteç düzeyleri“Enzyme linked immunosorbent assay”(ELISA) testi ile ölçüldü. Ak madde ve korteks hacimleri FreeSurfer ile analiz edilmiş olup, DTG verilerinden optik sinir FA ve MD değerleri elde edildi. Klinik takip verileri ve nörooftalmolojik muayene kaydedildi. Bulgular: ON başlangıçlı MS ve ON geçirmemiş MS hastaları arasında çalışmaya dahil edildikleri yaş haricinde (p = 0,033), klinik ve demografik verileri açısından anlamlı farklılık mevcut değildi. ON başlangıçlı MS grubunda 1. yılda MRG aktivitesi daha sık (p=0,037) ve bazal BOS NfL düzeyi daha yüksek idi (p = 0,023). ON geçirmiş gözlerde FA değerleri anlamlı olarak daha düşük, MD değerleri ise belirgin şekilde daha yüksek saptandı (p = 0,03 ; p = 0,009). BOS NfL düzeylerinin, biyobelirteç örneklemesi sonrası erken dönemdeki (ilk 2 yıl) atak sayısı ile anlamlı pozitif ilişki gösterdiği tespit edildi (p = 0,018). Klinik dizabilite progresyonu (CDP) gelişen hastalarda tanı anında bakılan BOS BDNF düzeyleri daha düşük saptanmış olup (p=0,001), kesme değeri 222,6 pg/mL olarak belirlendi. BOS BDNF düzeyi, biyobelirteç örneklemesi sonrası ilk 2 yıldaki atak sayısı, yıllık atak oranı (ARR) ve ilk 5 yıldaki atak sayısı ile anlamlı düzeyde negatif korelasyon gösterdi (p = 0,048 ; p = 0,012 ; p=0,018). Tanı anındaki BOS NfL düzeyinin takip sonu total ak madde hacmi üzerinde anlamlı negatif yönlü bir etkisi bulundu (B = -8,972 ; p = 0,006). RUNX1 düzeyinin ise takip sonu total ak madde hacmi üzerinde pozitif yönlü bir etkisi gösterildi (B = 26,993 ; p = 0,018). Sonuç: Bu çalışma, ON başlangıçlı MS hastaları ve ON geçirmemiş MS hastalarında hastalık seyrinin benzer olduğunu göstermektedir. MS hastalarında tanı anında BOS'ta ölçülen NfL ve BDNF düzeyleri, yalnızca mevcut nöroaksonal hasarı değil, aynı zamanda hastalığın seyrini ve takip sonu total ak madde hacmini öngörmede prognostik değer taşımaktadır. Ayrıca DTG parametreleri, optik sinirdeki mikroyapısal değişikliklerin saptanması ve optik sinir tutulumunun gösterilmesinde tamamlayıcı bir paraklinik yöntem olarak potansiyelini ortaya koymuştur.

Özet (Çeviri)

Objective: This study investigated the relationship between cerebrospinal fluid (CSF) and serum biomarker levels (neurofilament light chain (NfL), brain-derived neurotrophic factor (BDNF), runt-related transcription factor 1 (RUNX1), and neurogranin (NRGN)) and Diffusion Tensor Imaging (DTI) findings with visual functions, disease activity, prognosis, and brain volumetry in multiple sclerosis (MS) patients with optic neuritis (ON) onset and those without a history of ON. In addition, the study aimed to evaluate the impact of ON on occipital cortex volume and the potential role of diffusion tensor imaging (DTI) in detecting optic nerve damage.Materials and Methods: The study included 18 relapsing remitting multiple sclerosis (RRMS) patients with optic neuritis (ON) onset, 15 RRMS patients without ON, and 10 healthy controls. For patients with available follow-up cranial MRI and DTI scans, CSF and serum samples obtained at diagnosis were analyzed using enzyme linked immunosorbent assay (ELISA) to measure NfL, BDNF, RUNX1, and neurogranin levels. White matter and cortical volumes were assessed with FreeSurfer, while optic nerve fractional anisotropy (FA) and mean diffusivity (MD) values were derived from DTI. Clinical follow-up data and neuro-ophthalmological examinations performed concurrently with DTI were also recorded. Results: Apart from age at enrollment (p = 0,033), there were no significant differences in demographic or clinical data between MS patients with ON-onset and MS patients without ON. In the ON-onset group, MRI activity during the first year (p = 0,037) and baseline CSF NfL levels (p = 0,023) were significantly higher. FA values were significantly lower, while MD values were significantly higher in ON-affected eyes (p = 0,03 ; p = 0,009). Baseline CSF NfL levels showed a significant positive correlation with the number of relapses during the first two years after biomarker sampling (p = 0,018). Patients who developed confirmed disability progression (CDP) exhibited lower baseline CSF BDNF levels (p = 0,001), with a cutoff value of 222,6 pg/mL. Baseline CSF BDNF levels correlated negatively with the number of relapses in the first two years after biomarker sampling, annualized relapse rate (ARR), and total number of relapses within the first five years (p = 0,048; p = 0,012; p = 0,018). Baseline CSF NfL levels were negatively associated with total white matter volume at follow-up (B = -8,972; p = 0,006), whereas baseline RUNX1 levels showed a positive association (B = 26,993; p = 0,018). Conclusion: This study demonstrates that the disease course is similar between MS patients with optic neuritis at onset and those without a history of optic neuritis. CSF NfL and BDNF levels measured at the time of diagnosis carry prognostic value not only for reflecting current neuroaxonal injury but also for predicting the clinical course and total white matter volume at follow-up. Furthermore, DTI parameters have shown potential as a complementary paraclinical tool in detecting microstructural alterations in the optic nerve and identifying optic nerve involvement.

Benzer Tezler

  1. Optik Nörit'te retinal sinir lifi tabakası kalınlığının Optik Koherans Tomografi (OKT) ile ölçümü; eş zamanlı nörooftalmolojik bakı, görsel uyarılmış potansiyeller, kraniyal ve orbital MRG ile karşılaştırılması

    Retinal nerve fiber layer thickness measured by optical coherence tomography in Optic Neuritis and the comparison with neuroophthalmologic examination, VEPs and Cranial-Orbital MRI

    SERAP KASAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    NöroşirürjiDokuz Eylül Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EGEMEN İDİMAN

  2. Optik nörit geçirmiş multipl skleroz olgularinda hipotermi ile oluşturulan anti-uhthoff etki: Klinik, elektrofizyolojik ve biyokimyasal inceleme

    Anti-uhthoff effect of hypothermia on multiple sclerosis patients previously affected by optic neuritis: Clinical, electrophysiological and biochemical results

    TURAN POYRAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    NörolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EGEMEN İDİMAN

  3. 2005-2017 yılları arasında optik nörit tanısı ile takip ve tedavi edilen olguların retrospektif değerlendirmesi

    Retrospective evaluation of cases treated and followed-up with a diagnosis of optic neuritis between 2005-to-2017

    BETÜL ÇAKIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAYDAR ALİ TAŞDEMİR

  4. Pediatrik optik nörit hastalarının retrospektif değerlendirmesi

    Retrospective evaluation of pediatric optic neuritis patients

    MUSTAFA BÖREKCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    NörolojiKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. SEVİM ŞAHİN

  5. Optik nörit tanılı hastalarda transorbital ultrasonografi ile optik kohorens tomografi anjiografi bulgularının değerlendirilmesi

    Evaluation of transorbital ultrasonography and optical coherence tomography angiography findings in patients with optic neuritis

    MELİS SUSKUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    NörolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜLYA ERTAŞOĞLU TOYDEMİR