Geri Dön

Cumhuriyet devri (MÖ 509-MÖ 27) Roma Senatosu'nun anayasal yetkileri ve fiili güç alanları

The constitutional powers and de facto spheres of authority of the Roman Senate in the Republican period (509–27 BCE)

  1. Tez No: 986655
  2. Yazar: KEMAL CEVAHİR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EFRUMİYE ERTEKİN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Tarih, History
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Mersin Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez Antik Roma Cumhuriyet'inde Senato'nun anayasal yetkileri ile fiili güç alanları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Cumhuriyet anayasasında Senato yasama, yürütme ve yargı yetkilerine doğrudan sahip olmayan, magistratuslara danışmanlık yapan bir kurul olarak tanımlanmış olmasına rağmen tarihsel süreçte karar alma mekanizmalarında belirleyici bir konum elde etmiştir. Çalışmanın temel amacı, Senato' nun anayasal olarak sınırlı görünen konumuna rağmen pratikte nasıl etkili bir siyasal güç odağı haline geldiğini ortaya koymaktır. Bu çerçevede Senato'nun yasama sürecindeki rolü (senatus consultum ve auctoritas patrum), yürütme üzerindeki dolaylı etkisi, yargı alanındaki yönlendirici işlevleri ile seçim süreçleri, mali kaynaklar, ordu, eyalet yönetimi, dış politika ve olağanüstü durumlar üzerindeki fiili nüfuzu ayrıntılı biçimde incelenmiştir. Çalışma, Senato' nun bu alanlardaki etkisinin büyük ölçüde yazılı hukuk kurallarından değil, mos maiorum, kurumsal süreklilik ve aristokratik elitin toplumsal meşruiyetinden kaynaklandığını göstermektedir. Araştırma, tarihsel-analitik yöntem temelinde yürütülmüş; Polybios, Livius, Cicero ve Dionysios Halikarnassos gibi antik yazarların eserleri, Mommsen, Abbott, Lintott, ve Loewenstein gibi modern araştırmacıların çalışmalarıyla birlikte değerlendirilmiştir. Tez Roma Senato'sunun anayasal statüsü ile fiili gücü arasındaki gerilimi bütüncül bir yaklaşımla ele alarak, Roma Cumhuriyeti'nin siyasal yapısının yalnızca biçimsel anayasal çerçeveyle değil, pratik iktidar ilişkileri ve güç dengeleri dikkate alınarak anlaşılabileceğini ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

This theis examines the relationship between the constitutional powers of the Roman Senate and the spheres of de facto political power that emerged in practice during the Roman Republic (509–27 BC). Although the Senate was formally defined in the Republican constitution as an advisory body without direct legislative, executive, or judicial authority, it gradually came to occupy a decisive position in political decision-making processes. The primary aim of this study is to demonstrate how the Senate, despite its constitutionally limited status, evolved into an effective center of political power in practice.The thesis adopts the conventional division of the Roman Republic into the early, middle, and late periods as an analytical framework in order to comparatively examine transformations in the Senate's authority and political influence. In this context, the Senate's role in the legislative process (senatus consultum and auctoritas patrum), its indirect influence over the executive, and its guiding functions in the judicial sphere are analyzed in detail. In addition, the study investigates the Senate's de facto control over electoral processes, financial resources, the army, provincial administration, foreign policy, and mechanisms related to extraordinary situations. It is argued that the Senate's influence in these areas derived not primarily from written legal norms, but from mos maiorum, institutional continuity, and the social legitimacy of the aristocratic elite.The research is based on a historical-analytical methodology and draws upon both ancient sources—such as Polybius, Livy, Cicero, and Dionysius of Halicarnassus—and modern scholarship, including the works of Mommsen, Abbott, Lintott, and Loewenstein. By offering a comprehensive analysis of the tension between the constitutional status of the Roman Senate and its de facto power, the thesis argues that the political structure of the Roman Republic can be fully understood only by considering practical power relations and balances alongside its normative constitutional framework.

Benzer Tezler

  1. Doğu Avrupa gelişmeleri -Türkiye'ye etkileri-

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET ERDEM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    Uluslararası İlişkilerİstanbul Üniversitesi

    Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BENER KARAKARTAL

  2. Алуу жана колдонуучулардынканааттануусун баалоо:бишкек шаарындаэмпирикалык изилдөө

    E-devletin benimsenmesi ve kullanıcı memnuniyetinin değerlendirilmesi: Bişkek şehrinde ampirik bir araştırma

    ACAR ŞARŞENKADIROVA

    Yüksek Lisans

    Kırgızca

    Kırgızca

    2024

    İşletmeKırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi

    İşletme Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. AZAMAT MAKSÜDÜNOV

  3. Türkiye'de üniversite reformları

    University reforms in Turkey

    HASİBE ÇETİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Eğitim ve ÖğretimAnkara Üniversitesi

    Eğitim Programları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SABRİ BÜYÜKDÜVENCİ

  4. Augustus hayatı, siyasi ve askeri faaliyetleri (M.Ö.63 – M.S.14)

    Augustus life, political and military activities (B.C. 63 – A.D. 14)

    AYKUT GUZHAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    TarihGazi Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İLHAMİ DURMUŞ

  5. Cumhuriyet Döneminin iktisadî kalkınma politikasına bir model: Sümerbank Kayseri Bez Fabrikası

    In the early years of Turkish Republic, as a modal for the strategies of the economic reform: Sumerbank Kayseri Linen Factory

    NURİSSİNA GÖÇER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    EkonomiErciyes Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ŞAKİR BATMAZ